طلایه

سلام...درود

2010-03-28T14:19:00.000-07:00

قدیما فحش نثار آنانی میکردیم که وبلاگشان را دیر ادیت میکنند.

حالا سرشلوغی مارا به جایی رسانده که ه دلیل مسائل رسونال(بر وزن عشق و حال)؛ پا نداد که لا اقل یک عکس هفت سین و سال نو میارک کلفت و رنگی در وبلاگمان بگذاریم.

حالا این پست باشد تا ببینم اون دو تا دونه خواننده هم برایمان باقی مانده اند، یا رفته تند ی زن و زندگیشان.

کلی درد دل سیاسی و شخصی داریم اما جان شما الان هیچ گونه رویم نمیشود سخن باز کنم.

سال نو هم مبارک.... آهان...

قبلا ها تاریخ ایرانی این شکلی نبود.

داریوش کبیر از تمامی منجمان وقت خواستند که دقیق ترین تاریخ جهان را که بر اساس آن و در آن بازه، زمین دقیقا یک دور به دور خورشید بگردد. ایشان هم آغاز بهار را بهترین تاریخ برای تعیین بازه 365 روزی دانستند(با احتساب شش ساعت خطا). که بر اساس فرامین آیینی اوستایی همزمان میشد با جشن نوروز. تنها تفاوتی که تاریخ داریوش با تاریخ امروزی دارد این است که ماه به سه بازه ده روزی تقسیم میشد(هر ده روز یک تعطیلی). قبل آن هر12 روز بود.

به یاد دارم که موبدان با ین کار شاه شاهان مخالفت وزدند و داریوش دستور داد تا اوستا را کاملا به زمان ارسی وقت ترجمه نمایند تا بر همگان ثابت گردد که آیین اوستا کوچکترین مخالفتی با تعویض تاریخ ندارد.

هم اکنون هم هیچکدام از تواریخ دنیا دقیق تر از تاریخ داریوش نیست.

سال نو هم مبارک

به یک عدد همنفس نیازمندیم.....

2010-02-28T11:31:00.000-08:00

د مثل یک دل تنگ.
د مثل دیواری بین من و آرزوها
د مثل دانشجو.
.
.
شما فکرش رو بکنید یک پسر سوسول بار آمده از ازل، که بزرگ ترین مسولیت زندگیش تمیز نگاه داشتن اتاقش بوده و کلکسیون افتخاراتش تنها مزین به مدال شستن جوراب در سال فلان؛ به یکباره در سن هجده سالگی دانشجوی غربت نشین بشه(در حد شهر غریب)، آن هم در شمال ایران(در حد قاره ای غریب). لاجرم باید نیمه مستقل و مسولانه در قبال خودش زندگی کنه.
قصه میشه همون قصه شهردارچی که رئیس جمهور میشه.
دانشجو میاد لیستی از خرید هایی که باید انجام بده رو مینویسه. بدین شرح

-شیر900 تومان

-آب معدنی700 تومان

-نرم افزار پد C++ 1500 تومان

-کتاب Visual 5000 تومان

-یک همنفس..........دیگه تولید نمیشه

در نگاه اول ممکنه گفته بشه که این پسرک فقط یک هم اتاقی میخواد. اما با فهمیدن اینکه پسرک به زندگی یکنفره و بدونه همخانه اعتقاد داره و به هیچ وجه نمیخواد حریم خانه رو با کسی شریک بشه، و خواندن دوباره کلمه همنفس میفهمیم که پسرک از اون ها میخواد.
جان؟
زن؟
نخیر!، جی اف خانگی.
بدونه ترس از کسی.
.
.
ه مثل هلو، مثل هم خوابه، مثل هزارتا
ه مثل هیچکس، مثل همنفس، مثل هرگز
.
تکلیف کسی که هرم نفس-ه- دومی رو بخواد چیه؟

لیاقت مملکت سازی که نداریم، پس توالتی بسازیم

2010-02-21T12:06:00.000-08:00

یک مدت ننوشتیم برای اینکه نمیتوانستیم بنویسیم. به لطف یزدان برای گذراندن یک مقطع از تحصیلات دانشگاهی رهسپار دیار ظاهراٌ سرسبز مازندران شدیم. شکر همان یزدان، جنگل هایش اگر پای مردمان را به خود دیده، دریای نیلگونش اثری از مردم را در خود ندارد، و اگر هم داشته باشد، لابد صیادی باشد که برای گرفتن چهار تا ماهی دست به تور و پارو زده؛ گرچه دریا همان دریاست و به نابخردان زیاد مجال آمد و رفت نمیدهد. پس دریا نیلگونِ نیلگون است، اگرچه به جای اینکه مردمان ساحل نشینی که از دریا روزی میگیرند از کردگار خودشان شرمنده باشند، گاهی دریا از بیشرمی آنان خوی شرم میگیرد و پشت پرده ای از مه گاه و بیگاه پنهان میشود. انگار هاله ای از پرده شرمش را به جنگل روبرویی هدیه میدهد تا او هم به جای خزریان، شرمی به جا آورد. و خلاصه دریا و جنگل خوب میدانند چگونه با آب و روغن قاطی کردن و سه چهار تا باد و طوفان بارانی، سر خودشان را گرم کنند و از دیدن ژیلا های نشته در ویلا، خودی به کوچه علی چپ بزنند.

البته به قول امین آقا(اون نارفیقی که با هم یک دانشگاه رو قبول شدیم و دقیقه 93 جا خالی کرد): همه جا خوب و بد داره. بنابر این گفته، باید بگوییم هر خانه ای ویلا نیست و هر خانمی ژیلا نیست، اما نمیدانم این اطراف چرا یک جور های کَمیت همه میلنگد.

غیبت چند هفته ای مان(به هفته رسید؟) باعث شد که از قافله فیض بردن از حماسه 22 بهمن ماه عقب بمانیم. بنده هم برای اینکه عبادتم را قضا کنم، تصمیم دارم در این نوشته چند تایی بپرانیم و برویم سر خواندن دروس دانشگاه مادر مرده.

در شهری که نگارنده حقیر در آن زندگی سر میکنیم وظیفه بر قراری نظم تا ساعت هشت شب بر عهده کله قندی هاست(پلیس)، بعد از آن حاکم میشود "یاسر خان". ژنرالی که لابد دلیل غیبت چند روزه اش مشغله زیاد در صف سربازان امام زمان و چماق فروکنی در خیابان های تهران بوده. نمیدانم تیر اندازی اش هم مثل قمه زنی هاش زبانزد است یا نه؛ اما به لطفالله ارتش مستحکمی را برای کسب در آمد شبانگاهی از مسافرین ترتیب داده.

چند قدم بالاتر خانه ای قرار دارد که از ظواهرش چندان بر نمی آید که امروزه هم کاخ باشد اما گویا زمانی کاخی بوده برای خودش، آن زمان که انقلاب اسلامی به ثمر ننشسته بود و مردم خوشبخت نبودند و آب و برق و گوشت هنوز مجانی نشده بود؛ آن زمان که زمین مال خدا نبود؛ آن زمان که هنوز برای دریافت پول ماهیانه نفت از دولت، دم خانه هایمان صندوق دریافت نگذاشته بودیم(اگه عمرت اونقدر ها قد نمیده از بابا ننت بپرس جریانش رو بهت میگن، الان حال ندارم که توضیح بدم)، اون موقع که ایران کافر بود، شاهی در آن کاخ برای گذراندن دمی از روزگار، شب هایی را روز میکرد. در آن زمان "یاسر" که سهل است، میگویند نیمچه ای از یاسر هم اگر قد علم میکرد به فلان جایش وزنه آویزان میکردند تا دیگر جرات گردن کشی نکند.

اکنون که شاه رفته، هم کاخش بی صاحب مانده، هم مملکتش. این میتواند مشتی باشد از خروار طالع سرزمین شاه ایرانی.

بگذریم!

هم اکنون که شکر یزدان همه چیز اینرو به آن رو شده، همه میدانند که در سال 57، شکری بیش نخوردیم. اما باید چکار میکردیم که مملکت دست یاسر ها نیفتد؟. همین طور روشنفکر است که از آسمان میبارد و نسخه بعد از مرگ میپیچند. یکی میگوید باید مشروطه را تجدید میکردیم، دیگری میگوید احزاب باید هشیاری به خرج میدادند تا انقلابشان به تاراج نرود، یکی هم که کلا از صحنه روزگار شوت شده و میفرماد انقلاب اسلامی هنوز کامل نشده(میر حسین جان)...

خلاصه اینکه این همه نسخه پیچیده شد، بیا و دمی جلوی این "خواجه طلایه دار طوسی بنشین" تا برایت نسخه بعد از مرگی بپیچم. ببین خوب میشوی یا نه.

بنده به عنوان یک کارشناس سیاسی(اگر جلو آفتاب نباشم)، میگویم مردم ایران بجای کاری که در سال 57 کردند باید یک دور به طور دسته جمعی دست به آب میرفتند تا هرچه چاه نامفهوم در این مملکت بود پر میشد و دیگر چاهی در سرزمینمان یافت نمیشد. باور بفرمایید اشکال از تنبان بعضی ها نیست، هرچه ما میکشیم از این چاه ها در می آید.

اما هم حالا که وقت دست به آب رفتن تمام شد و به جای ملت، دولت ها بودند که در طی سی سال متداول دست به آب رفته اند، حالا که خلیج فارس توالت شده و دریای خزر فاضل آب حاصل از گند کاری هایشان شده و با بخشیدن بخش اعظم آن به کهنه ياندارم شمالی، تکمان چایی دیگری خلق کردیم. لازم است از نو شروع کنیم...

اما

نام سلطنت که به گوشمان میخورد رم میکنیم، از روز ازل نه مردممان، نه روشنفکرانمان فرق سلطنت را ندانستند(بلا نصبت زنده یاد شاهپور بختیار و برو بچه های جبهه ملی)، هرچه به گوشمان بخوانند تاریخ ممالک متمدنی همچون ایران و انگلستان و ایتالیا و اسپانیا و ده ها کشور دیگر به سلطنت وصله است و جدا کردنش حکم مرگ تمدنشان اشت، تو کتمان نمیرود. ماهم قلممان را کاهگل میگیریم و خدایی ناکرده اسم سلطنت را نمی آوریم و فاتحه اش را میخوانیم. چون عقل و سوادش رر نداریم... چون لیاقت آنرا نداریم...

با این اوصاف یگانه عملی که ما ملت در مانده و سرخورده از خویش بر می آید این است که از نو توالتی بسازیم( سخنان و اهداف گهر بار رهبر جنبشمان، موسوی).

توالتی خواهم ساخت، آفاتابه اش آبی

توالتی خواهم ساخت کاسه اش سرخ آبی

دم به دم میفشانم برآن بوی شبنم بوی یاس

توالتی خواهم ساخت...

در روز هایی که گذشت، مملکت ما شاهد چه اتفاقاتی بود؟...ایران در نیم نگاه

2010-02-03T09:53:00.000-08:00

- رهبر معظم انقلاب فرمودند به دلیل غبارآلود بودن فضای کشور و عدم دید کافی، خواص مواضع خودشان را روشن کنند.

-خبر گذاری فارس متن مصاحبه ای را منتشر کرد که طی اون آقای کروبی گفته بوده دولت رو به رسمیت میشناسه!. بلافاصله پس از کفبُر شدن افکار عمومی از این گفته آقای کروبی و ارسال رحمات و نور به قبر پدر اونی که گفت هرکس به آخوند جماعت اعتماد کنه از بسیجی کمتره؛ پسر آقای کروبی که چنین شرایطی رو که به جای آقاش تو تلوزیون حرف بزنه و هرجا طقی به طوقی بخوره با آقا زاده صحبت کنن رو تو خواب هم نمیدید، بازم قند تو دلش آب شد و زنگید به آقاچالنگی اینا و گفت: پدر من نگفت دولت مشروعیت دارد، بلکه گفت دولت مشروعیت دارد؛ سپس سیصد و شصت درجه دور خودش پیچید و مجددا تصریح کرد که آقاشون فرمودن دولت رو در زمان حال به رسمیت میشناسن.

-آقای احمدی نژاد و داداشش(چاوز) با هوش و تدبیر مدبرانه ی خویش کاشف شدن که خداوند هم تو زرد از آب در اومده و کمر به همکاری عمال استعمار بسته؛ اخیراً هم طوطئه اشغال هائیتی مادر مرده رو با آمریکا چیده اند.

-آقای دهنمکی هم در برنامه امروز، دیروز، فردا با آقای دستمال(خواهشاً اگر اسمش رو بلدید بگید تا من درج کنم. چون نام مبارکشون رو نمیدونم، مجبور شدم به جاش سنبول بذارم) مصاحبه به عمل آوردند و طی آن از رهبر انقلاب پشتیبانی خفنی به عمل آوردند. طلایه دار آورده است: گویا مدت هابود، چند تن از دلیر مردان راه حق و نوشابه خانواده بر دست، گیر سه پیچ داده بودند به آقای دهنمکی که منظورت از حاج آقا گیرینوف کی بوده؟؛ در همین حال شانس همچون توپولوف رو آقای دهنمکی بارید و قضایای بعد از انتخابات پیش اومد و کارگردان دلاورمان در بدو ورود یک فروند "اشی مشی"(اسپانسر محترم وبلاگ) فریاد بر آورد که:«موسوی و کروبی....منظورم موسوی و کروبی و عمال انقلاب مخملی بود». اما ریشش همچنان که دیدید، گیره.

-پزشکان برای رهایی جان مسولین مملکتی از بحران 22بهمن، نیم کیلو تعطیلی تجویز کردند.

- در ابتدای این خبر عارض شوم که ببین ترابه خدا دلمان به کی خوشه!. پس از سی سال که اکثریت قریب به اتفاق ملت شریف ایران متوجه شدند که با دسته گل سال 57 که به آب دادند، شکری بیش نخوردند و همگان به این مساله امید داشتیم که بلکم زیر سایه رهبری موسی جان از شر این نمکی که لیسیده ایم نجات پیدا کنیم و سر انجام انقلاب اسلامی و ثمرات اون بالاخره تموم بشه؛ تازه جناب موسوی در مصاحبه با سایت کلمه فرموده اند تحفه انقلاب هنوزتموم نشده. یعنی هنوز در دوران انقلاب به سر میبریم و با این همه واجبی خوردن داخل حمام، هجده تیر و نوشیدن جام زهر، هنوز مانده که میوه انقلاب رو میل بفرماییم.(برو اینجا رو بخون، اگه اینطور نبود، بیا همین جا بگو تف به روت طلایه دار) آقا هنوز تو کف 22 بهمن 57 ه، تجدد خواهی و مدرنیته کیلو چنده؟؛ در همین راستا از محمود خان و رحیم مشایی عزیز که هرشب با عالم والا به وسیله "وحی مسنجر" در ارتباطند خواهشمندیم به ندا خانم و سهراب و بقیه بروبچه هایی که مننژید گرفتن و از رو پل لیز خوردن بگن برگردن؛ اشتباه سوار شده بودیم.

-جرونیمو و ویکتوریا از هم جدا شدن.

-مدتیست رسانه میلی سرش را کرده تو پخش سخنرانی های اون خدا بیامرز(ره). بنده هم نشستم گوش دادم ببینم آن ابر مردی که خیر سرمون رهبر جنبش سبزمان، خاک خورده ی کوی در اوست، چه میگوید. چشمتان چوب کلفت نبیند!... میفرمودند: هی میگن دانشگاه باز بشهَ. دانشگاه شمارهَ(شما را) بیرون دادهَ. باز دانشگاه را باز کنیم که بیست سال دیگهَ شما رهَ بیرون بدَد؟... دانشگاه به چه درد میخورَد؟... دانشگاه اینا رَ بیرون دادَ.( البته بنده پس از مشاهده چوب، بلافاصله پریدم پشت کاناپه و موضع گرفتم. مدیونید اگه بد فکر کنید. بنده تنها چوب رو دیدم...همین!. سپس فرار کردم پشت کاناپه)

ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ

حرف حساب: ممکن است همگان با شنیدن عبارت موزیک مذهبی مسیحیان کلیسا را به یاد آورند اما پایه گذار موسیقی مذهبی در جهان زردشتی ها هستند که هزاران سال قبل از میلاد مسیح در آتشکده ها موزیک دینی مینواختند و تا به امروز هم چنان رویه ای را دنبال میکنند .

حمید و خاله

2010-01-31T10:42:00.000-08:00

آقا حمید هر روز صبح، کله سحر پاشنه ور میکشه، تمام راه رو پیاده گز می کنه و پله های مترو رو چهار تا یکی بالا پایین میکنه و تو اداره راز خلوت رئیس رو با خانم منشی تو دل نگه میداره، بلکم فرجی حاصل بشه و بالاخره همین شندرغاز حقوق ته جیبی که گوش شیطون کر، در آمد حقوق ثابتشه رو مثل اون چهار تا تار موی سیاه رو سرش از دست نده.

این طرف خانم سرکارعلیه معترض به اینکه چرا آقاش سر شب عین هو برج زهر مار خراب میشه رو سردر خونه. یک زره فکر حال و روز مردکش رو جای مدل موی زن همسایه و مارک لوازم آرایش دختر خاله هاش نمیذاره تا بفهمه که این بنده خدا هم حق داره...حق داره وقتی شیش فرسخ راه بی سر و صاحاب رو با کوله بار نایلون میوه هایی که به انگشت و آرنج و هر جای بدن که قابل آویزون کردن باشه، آویزون میکنه رو پیاده طی کنه که تا خدا شفای اقتصادی عاجل کنه و در عوض یک سال عمرکم کردن، بعد از هر خرید، پول اکستنشن مو و رفت و آمد آژانسی دختر خانمش رو از یک جایی نازل کنه... حق داره غر بزنه که چرا درد و بلای کارمند های خاله خانم(خونه تیمی آپارتمان روبرویی) نخوره تو سرش؟ لِاللهی هم ساعت کاریشون کم تره و هم مجبور نیستن کله سحر از خواب بیدار شن، در آمدشون هم به شیوه خفنی نجومی-ه. . آقا داره فکر میکنه که خودشو امسال گاگولش تا بر آمدن نوای دلکش بوق سگ، پشت میز زوار در رفته شان تمرگیده اند و با ارباب رجوع لعنتی سر و کله میزنند که«عزیز من، قربون اون هیکل کافه ایت، فدای اون گردن کجت، سگ سر صاحب خورده... لاکردگار...برو فردا بیا». اما دقیقاً کارمندان اداره آپارتمان رویرویی خوابیده و بدون نیاز به بالانس زدن میان پرونده های بایگانی، پول در میارن، راندمان در آمدی شان هم به مراتب بیش از کارمندان دولتیست.

با همین افکار پراکنده میشینه روی کاناپه و وانمود میکنه که داره به حرفای همسرش گوشه میده، همزمان با اینکه یک گوشش رو در میکنه و اون یکی رو دروازه، یک روزنامه از رو میز برمیداره و تن صداش رو به گونه ما هرانه روی "هر پنج ثانیه، یک اوهوم" تنظیم میکنه و روزنامه رو ورق میزنه. از اونجایی که روزنامه همون روزنامه ایه که خانمش شب قبل روش سبزی خرد کرده، میتوان حدس زد که لابد کیهان-ه! متعاقباً شک نمیکنیم که یک خط پایین تر از اونجایی که نوشته زلزله هائیتی توطئه آمریکا بوده، برای اشغال ها ئیتی، نوشته شده«با برنامه های دولت اختلاف طبقاتی به پایین ترین حد خود میرسد» باز از اونجایی که اگر خدایی ناکرده کرم مغز کسی را بخوره، دچار بیماری فکر کردن به نوشته های کیهانی میشه، و با توجه به شواهد و قرائنی که نشان میده سرکار خانوم داره برای شورش درد و دل میکنه، آقا به فکر فرو میره که مثلاً چطور میشه درآمد کارمند های شرکت، همتراز بشه با درآمد کارمندای خونه خاله؟!... یکم فکر میکنه و میبینه خونه خاله هم حساب و کتاب داره. بابا نا سلامتی بیزینسی-ه واسه خودش!. مواد اولیه داره!. فردا روز که یارانه ها هدفمند شد و نرخ موز و شیر و عسل سر به آسمان کشید، و عرضه شرکت خاله زیاد شد و تقاضا کم، اونوقته که برای اون بنده خدا ها هم در آمدی نمیمونه و سهام خونه خاله در بازار بورس قزوین و جنت آباد تهران، چنان سر به نزول میبره که شیش تا وال استریت جورنال هم نمیتونه شاخص ها رو متوقف کنه .

آقاحمید بعد از این همه تفکر و تعمق، درمیابد که منظور کیهان از این شکرخواری ها اینه که عدالت محوران به جای اینکه فقیر ها رو پولدار کنن، ثروتمند ها رو هم میخوان فقیر کنن تا دیگه دارا و نداری در جامعه اسلامی محمودی منش وجود نداشته باشه. اونوقته که وقتی از خانوم مورچه ای تو تلوزیون پرسیدن به به چه عطر خوبی، مارکش چیه؟ صدا بزنه حمیــــــــــد!.. آقا حمید هم بگه: "علوفه خشک تبرک".

پانوشت: اگر در نگاه اول نتوانستید ارتباط مواد اولیه شرکت خاله خانم اینا را با کارشان درک کنید، باید کمی متعمقانه تر فکر کنید، اگر نشد بازم فکر کنید، هی فکر کنید، اونقدر فکر بکنید تا متوجه شوید. اما باز هم اگر متوجه نشدید، دیگر با فکر کاری نداشته باشید، بروید کس دیگری را به جای فکر انتخاب کنید و دست به کار شوید، بالاخره میفهمید.

_-*-_-*_-*_-*_-*_-*_-*_-*_-*_-*_-*_-*_-*_-*- _

حرف حساب:شب قبل از اینکه شهر سارد توسط ارتش ایران تسخیر شود، کوروش مردی را از سپاهیان خودی دید که در بالای دیوار شهر ایستاده و از یک سرباز ساردی به عنوان سپر، در مقابل تیر کمانهای دشمن استفاده میکند، در همان حال شمشیر میزند و با تهور سرباز پشت سرباز را میکشد. یک طناب هم به کمرش گره خورده و به وسیله آن چندین سرباز ایرانی دارند بالا میروند.
کوروش گفت: باید شانه سربازی با آن دلیری را بوسید...نام او چیست؟. و یاران به اوگفتند که نام آن سرباز آرستم است. هیچکس نمیداند سرنوشت آن جوان چه شد و بعد از آن شب، هیچکس او را ندید!. روایت آمده که نام آن جوان در شاهنامه به نام رستم آمده، تا با وزن شعر همخوانی پیدا کند.

یک توصیه ازسر دلسوزی

2010-01-30T11:35:00.000-08:00

هر کس در زندگانی الگویی را پیش میگیرد، مثلاً برخی ها هستند که مردان و زنان بزرگ را سرمشق قرار میدهند، همچون ساندیس مداران و چماق بدستان شیشه نوشابه ای! که حکومت امیرالمومنین و سرمشق های الهی را الگو میگیرند؛ اما بنده مانده ام الگوی، الگوی این جماعت، آقا کپکه بوده که ساندیسیان هنگامه مواجهه با مشکلات، سر زیر برف میکنند؟. البته هرکس در زندگی هر کار میکند بکند! همچو آنکه توهمات را چشم اندازه بیست ساله نام نهادند و دروغ را عنصری که هرگز وجود نداشته؛ این هم به فلان جای مستکران استعمارگر جهانی که خداوند را هم اغفال نموده اند و با وی توطئه اشغال هائیتی را چیده اند. اما هم اکنون که توهم سرنوشت ملت را تعیین میکند... گره در کار می افتد.

سر انجام کار این میشود که به گوش صاحب قدرت داد بزنی«تف به روت لعنتی، ازت متنفرم» ایشان در پاسخ میفرمایند:«بجز من عاشق کس دیگه ای هم هستی؟!». میلیون ها صدا فریاد بزنند«مرگ بر مگس» اشخاص موهوم پاسخ آورند«به ساحت خرمگس توهین شده!».

این همان حکایت توهم انقلاب نرم و مخملین، سران دولت خداوند، و نویسندگان لابد ساندیسی شان است. یکی کسی نیست بگوید آخر باغتون بیایون...دعا کنید با انقلاب نرم و مخملی سر و ته قضیه هم بیاد؛ خشکش را برایتان بار گذاشته اند!.

ممکن است این فکر به سر خوانندگان گرام بزند که دلیل اندیشه و نقد آقا کپکه و پیروانش چیست و اصلا چه شده که فیلمان یاد این مطلب کرده؟. پاسخ اینکه: راستش وقتی در جایی از این دنیا یک دستگاه دستمال نفیس به چشمتان بخورد، لاجرم هوس میکنید عنایتی به قلمبدستان ساندیسی و وبلاگ هایشان کنید. آنان را عرض میکنم که با قلم چنان پاچه میخوارند، که گویی سالهاست از مکتب روزنامه نگاری کیهان درس گرفته اند.

راستش دلم سوخت!... پس به ایشان پیشنهاد میدهم وقت هدر ندهند و به جای چماق و شیشه نوشابه، قلم به دست نگیرند. بروند سر خیابان ها و کشیک بدهند؛ احیاناً هم اگر با مبارزه خیابانی سبز پوشان روبرو نگشتند و دیدند کسی آن دور و اطراف نیست، خود بهتر میدانند که در اوقات بیکاری چکاری با چماق و روغن تفنگ هایشان بکنند. اینگونه هم سنگر را ول نکرده اند، هم آنقدری حوصلشان سرنمیرود که به شبکه کفر و نا پاکی و سرعت لاک پشتی آن دست اندازی کنند.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حرف حساب: تهاجم یونانیان به ایران، رسوم و اعمال زشتی را در ایران رایج کرد!. یکی از این اعمال این بود که هرگاه پادشاهان و سرداران سلوکی با دشمنی وارد جنگ و موفق به پیروزی میشدند، قبر پدر شخص شکسته خورده را میکندند و جنازه اش را میسوزاندند. تاریخچه فحش پدرسوخته، پدرت رو در میارم، و عباراتی همچو این ها از اعمال یونانی ها نشات میگیرد.

ریشه یابی مشکلات مملکت، از دریچه ای متفاوت و...اینا

2010-01-27T08:20:00.000-08:00

در یکی از همین روز ها بود که بر حسب اتفاق یک فروند روزنامه همشهری با رنگ آرم قهوه ای سر راهمان سبز شد. به یاد دارم که سالهاست به روزنامه همشهری میلی نمانده و تنها استفاده آن برای ما آگهی های استخدامش بوده، که آن هم شکر خدا تنها کارمند خانم میخواهد. معلوم نیست تابه کنون خانم ها نان ما را داده اند. خاستگاری رفته اند؟. حلقه نامزدی خریده اند؟..دخل و خرج مراسم عروسی و بخور بپاش یک جمع مفت خور از جیب مبارکشان در آمده؟. بجز تکاندن جیب مگر پر کردن آنرا بلدند که به فضل و یاری خداوند، اکثریت قریب به اتفاق آگهی های درج شده خواهان کارمند های خانم هستند و همین مانده آقایان کارفرما(من که میدانم کار فرما ها مرد هستند) بفرمایند: ترجیحا گوشتی. خلاصه منوال بر این بوده که ما از خیر همشهری و جام جم گذر کنیم و چند صد تومان پول بی زبان را بدهیم و اعتماد ملی بزتیم تو رگ. بعد از اینکه اعتماد ملی هم تو زرد و به جمع دشمنان خدا و مسلمین پیوست و درش تخته کوب شد، رو آوردیم به آفتاب یزد. که در اینجا شما را به اعتقادات شریفتان سوگند گذارم... اگر فهمیدید آفتاب یزد با کدوم طرفیه، به ما هم بگویید. الا ایهاالحال. نتیجه اینکه سر جمع شش سالی میشود که بنده لب به همشهری نزده ام. دیروز که همشهری سر راهمان سبز شد دریافتیم که انگار روزنامه نگاران کیک و ساندیسی و یاور امام عصر و حکومت خدا، که به سبب شباهت لپ باسنشان به روزنامه نگاران، تبدیل به روزنامه نگار شده اند؛ همشهری را به شیوه ای که خود دیدم قهوه ای کرده اند(قبلاً ها تیتر همشهری قرمز بود).

خلاصه اینکه به پای همشهری نشستیم و تا فی خا الدانش(آنجا که محل درج تبلیغات است) را خواندیم. از قضا اینکه کاشف شدم، در جرایدی همچو همشهری هم میشود مطالب مفید و آموزنده ای دریابیم. مهمترین مطلب مدروج در آن شماره همشهری نوشته ای بود با عنوان «کودکی راستگو داشته باشیم». اتفاقا از دیدگاه بنده، باید تنها تیتر و مطلب این روزنامه در این روز همین میبود. به جای مطالب و تیتر های دیگر هم کافی بود بنویسند:" هرچی محمود بگه".

راستش در مقاله مزبور جمله ای بس زیبا را یافتیم اینکه«برای اینکه کودکتان دروغگو بار نیاید؛ به او کار های دور از حد توان محول نکنید» از قضا نام شخصی را که چنین جمله ی وسیع الفایده ای را بر زبان آورده نوشته بودند؛ اما از آنجا که برون آمدن حرف حساب از زبان آن خدا بیامرز بعید مینماید، تصمیم داریم در نشر اکاذیب سهیم مباشیم. هرجا هم از شما پرسیدند این جمله پر معنی و دلکش را از چه کس شنیده اید، بگویید طلایه دار گفت.

ساعت ها را بر این سخن اندیشه کردم، آخرت الامر دریافتم که واقعا چرا ما باید اینقدر بی انصاف باشیم که حقوق افراد دروغگو جامعه را رعایت نکنیم. شما فکر کنید پدری اگر آهنگر باشد؛ چه وظایفی بر دوش فرزندش میگذارد. از قدیم هم سخن از مشقت شغل شریف آهنگری بوده. لابد هر روز از پسر کوچولو ای که امروز هزار ماشاالله برای خود آقا محمودی شده، خواسته که روزی چند صد کیلو آهن جابجا کند و گرنه آهن داغ دم کوره را فرو میکند تو دماغ یا حالا هرجای دیگر. خیلی هم پدر از رافت اسلامی بود برده باشد، به جای آهن داغ دم کوره از شیشه نوشابه استفاده میکند. و در نتیجه این اعمال ناشایست باعث آن میشود تا کودک مجاب به دروغگویی شود که:"بابایی شش تن آهن رو با یکدست جابجا کردم". همین کودک فردا روز که زبانم لال...چشمم کور ... دندم نرم... کیبوردم بی دکمه...موسم موش. آمدیم و آسمان به زمین آمد و امام زمان سقوط کرد... جمع اعداد 3 و 5 شد 32 ، آمدیم و این کودک رئیس توالد عمومیی، رستورانی، سفور خونه ای، جمهوری، چیزی شد. فردا روز به جای سر و سامان دادن گند کاری های روز مره ای که مردم را به خاک سیاه نشانده، یک راست میخواهد جهان را اصلاح کند و غرامت جنگ جهانی دوم را از اجانب بگیرد.

اینجاست که در نتیجه انسان می یابد، چالش اصلی شیوه تربیتی کودکان است. «بچه خوب تربیت کن، محمود خوب تحویل بگیر»

البته بدانیم و آگاه باشیم که والدین را هم باید مورد ادراک قرار داد و همچو آنکه حقوق دورغگویان را راعی نیستیم، حقوق والدین را هم زیر پا نگذاریم. زیرا برای اینکه چون در مملکت ما هر کس هر غلطی مرتکب شد، بلا فاصله از «استکبار دان» خویشتن، آمریکایی انگلیسی چیزی را در می آورد که تقصیرات را به گردن او گذارد. و از توضیحات استخراج شده از استکبار دان(در نواحی انتهائی بدن قرار دارد.) گذشته، میشود وجدان را هم گرو گذاشت و خود را جای ولدین بگذاریم که اگر چنین فرزندی داشته باشید، از او میخواهید یک بوس کوچولو به مامان و بابا بدهد، یا چاه فاضلاب را تخلیه کند؟.

ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ

حرف حساب: شاپور شاه دوم(پادشاه ساسانی) دستوری مبنی بر این صادر کرد که هر گاه، هر عربی، در هر نقطه ایران دیده شد، دو کتف او را سوراخ کنند و از آن طناب رد کنند و او را به درخت آویزان کنند، تا هر وقت که جان به در برد. در اثر این فرمان، دانشمندان و شعرای عرب(که اکثریت آنان سواد خواندن و نوشتن نداشتند) شاهپور را "ذوالکتف" نامیدند.

حالا که نقل عرب بر آمد بدانیدکه اعراب هفت شاعر و عالم بزرگ داشته اند که آنان را پدر ادبیات عربی میدانند(شعرای سبعه). دست کم سه نفر از آن دانشمندان و شاعران سواد خواندن و نوشتن نداشتند.

عوارض نیکوکاری

2010-01-24T10:25:00.000-08:00

هرچی میام توی این مخ لاکار خود فرو کنم که بابا نیکوکار باش تا کامروا باشی. باز تو کتم نمیرود. آخرین باری که قبل از نیکوکاری آخرم قصد نیکو کاری کردم، تقدیم یک لقمه ساندویچ به آقا اشکان (لعنت الله علیه) بود. ایشان هرگز دلش راضی به این نمیشد که پول پدر بزرگوارشان را به حساب خراج زنگ تفریح مدرسه بگذارد. لاکردار هم عینکی بود و هم پشت میز اول کلاس می نشستد، هم معدلش نوزده بود(در عنفوان سال آخر دبیرستان«عمق فاجعه را دریاب») لا مذهب فوتبالش هم خوب بود. یادش گرامی، گمانم دیدارمان به روز قیامت افتد و یقینمندم که در آن روز با همان جفت کفش کتانی چینی خواهمش دید و هنوز وجدانش قبول نکرده یک جفت کفش برای خودش دست و پا کند. میدانم در حالی خواهمش دید که یک توپ پلاستیکی زیر بغلش گرفته و به ملک الموت گیر داده که بیا با من فوتبال بازی کن«تو جبرئیل با هم، من و اون آقا که دم در بهشت نگاهبانی میدهد هم با هم». را به راه هم اون دو تا نعلبکی جلو چشمش رو به سمت پیشانی هول میدهد و اسم بچه هایی را حفظ میکند تا لاپورت فرار از مدرسه شان را به روح دبیر گرانقدر، قنبر جان(ل) بدهد و خلاصه اینکه وظایف آنتنی خود را در دیار باقی هم به عمل آورد.

میبینی ترا به خدا؟ بازمن آمدم دو کلام سخن برانم، آقا اشکان عین هو بز اخوش یکی زد پس گردنم و فرار کرد. داشتم در مورد نیکو کاری شکر میل می نمودم، این وسط اشکان خان پیدایش شد... بگذزیم..فرار کرد...

عرضم به حضور انورتان که گاهی نیکوکاری، اگرچه کوچک باشد اما عوارضش تا مدت ها بیخ ریش انسان گیر میکند و رهایی از آنان کار حضرات فیل و نوح و قارون میباشد و بس. همین چند شب پیش دخترکی گیر سه پیچ به عمل آورده بود که اگر میشود برای لحظاتی چند، پشت کامپیوتر بی زبان نگارنده حقیر، چمبره زند و ایمیل چک کند. جالب آنکه خانم بلد نبود حتی ایمیل بسندد. لاجرم ما هم قبول فرمودیم که ایشان فضای اتاق را با بوی ادوکلن مشهدی معطر کنند و برای لحظاتی چند موس کامپیوترمان را قل بدهند. از قضا میخواستند چند تایی عکس(نقشه اتوکد) از اینترنت دانلود کنند. باز هم از قضا چند وقت پیش(بر وزن چند لحظه پیش)، بنده چندتایی از آن عکس های بی تربیتی(عملاً18-) دانلود کرده بودم. اهل فن هم به نیکی میدانند که برای تعیین مسیر ذخیره فایل، باید پنجره "براوز" باز شود. تصور بفرمایید سرکار خانم مزبور هم به هنگام دانلود فایل مسیری را در پنجرا براوز دیده که همان عکس های بد بد در آن ذخیریده شده اند. به حمدالله حالت نمایش فایل هم در وضعیت تامبنایل مشاهده فرموده که فایل های گرافیکی را همچو عین هو عکسی که در آن بار گذاری شده نمایش میگذارد. هرچند بی موقع است اما هر وقت کامنت گذاشتید اولش دو تا نقطه بگذارید.

سرتان را نترکانم!... همه چیز به شکل فجیعی لو رفت و نزد خود بگفتم:"آمدم ثواب کنم شیشلیک به عمل آوردم... دیدی بد بخت شدم. دیدی آبرو برام نموند؟" در همین خیال بودیم که دیدیم«نه بابا» خانم به همراه نازک کردن همیشگی صدا، بهنگام مصاحبت با بنده، لبخندی را هم بدان آراسته کردند و کلا خیلی مهربون تر شدند. چند روز بعد هم دوباره زنگ زد و کسب اجازه حضور نمود که بیاید خانه مان.

...اما بنده نپذیرفتم ...

عملاً جا خالی دادم. ناگاه یوزارسیف و ذلیخای سریالم آمد به یاد و به طبعیت از حجب و حیای آن جوانمرد، بنده هم گفتم «نه».میدانم الان که این جمله را خواندید بوی گند شهادتم همه جا را گرفت. خودم میدانم هروقت دروغ میگویم، صورت مبارکم همچو خوک میشود. حکایت شنیدم آن جوانمرد هم خودش راضی بود؛ کارگردان نمیذاشت. راستش بنده هم برای اینکه سیستمم ویروسی نشود جواب سر بالا دادم. آخر فلش ایشان ویروس اوتوران داشت و به خاطر اینکه کامپیوترم بیش از این آلوده نشود و اوضاع ویندوزم بد تر نشود، پیشنهاد سخاوتمندانه ایشان را نپذیرفتم... بله؟..جان؟ باز هم همچو خوک.

شدم؟.. راستش اندکی تصمیم گرفتم که گور پدر کامپیوتر. لیکن قدری نگذشت که این فکر به خودم خطور کرد، یعنی به مغزم. با خود گفتم حالاکه "فلش مموری" ایشان اینچنین ویروس دارد، مبادا خودش هم ویروسی باشد و آخر عمری زمین گیر بیماری مان کند. آمدیم و خودش هم اتوران داشت! و به بنده هم مسری میگردید. نوبت آنم میشد که این دم دمای آخری با دیدن هر دختری به گونه اتوران به کار بیفتم و آخر الامر کارم به نیگارینا بکشد....جان؟...نیگارینا چیست؟. حرف حساب این پست را بخوانید، میفهمید.

*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ

حرف حساب: تمامی محققین و مورخین بر این سخن باور دارند که حد اقل تا قبل از حمله اعراب به ایران، زن روسپی در ایران وجود نداشت. برای اینکه حرفم لاف به حساب نیاید نام کسانی را که این حکایات را گفته و نوشته اند می آورم که خودتان بروید و تحقیق کنید و اگر دورغ بود، بیایید همینجا و بگید«تف به روت طلایه دار».کسانی که گفته بودند در ایران زن روسپی وجود ندارد این اشخاص بودند:{هرودوت-کتزیاس-فیثاغورث-آریان-گزنوف..} و چند تن دیگر که هم اکنون نامشان به خاطرم نمی آید. خلاصه اینکه به دلیل فقر روسپی اردشیر کیامنش(فرزند خشایارشا) که بر خلاف نیاکانش کمی منحرف بود، تصمیم گرفت برای شهوترانی های خود خانه هایی را در چند نقطه ایران تدارک ببیند و در آن زیبارویانی را از سراسر جهان گرد آورند تا به هنگام عزیمت اردشیر و همراهان، از آنان پذیرایی کنند. چنین بود که اولین خانه تیمی ایران تشکیل شد و به آن ها میگفتند:"نیگارینا"..یا "نیکارا". جالب اینکه در این عصر عده ای از والدین این نام را بر فرزندان خود مینهند. البته در دوره ساسانیان به نمایشگاه نقاشی هم میگفتند نیگارا.

این متن یکی از دروس ادبیات فارسی یا تاریخ در صدها سال بعد است....2

2010-01-22T05:24:00.000-08:00

ادامه مطلب پست قبل....

-آن ابر نامرد بخش وسیعی از پداید اجتماعی را از جمله حساب و ریاضیات، را در نتیجه تهاجمات اجانب و عوامل کفر و استکبار بدانست. بر آن برآمد که بجای علم فنونی و ریضیات کنونی، ریاضیات امام زمانی و مهدوی را پایه نهد. بر اساس حساب محمود میتوان با دیده بیصیرتی که تنها برای یاران امام زمان میسر است ثابت کرد: 16=4+5 ، و چنین شد که محمود علم آمار و بانکداری ایران را بدین مسلک متحول نمود. و به معنای حقیقی کلمه...نمود!

-آن مرد از نژادی احمدی و تریپ محمودی همیشه عادت بداشت که جواب سوالات را به دونیم تقسیم کند؛ نیمی را بر زبان گوید و الباقی بر دل. در همین راستا قبل از رئیس جمهور شدن، در جواب سوالی بگفت: "مگر مشکل ما مدل موی جوانان ماست؟..." و در دل ادامه داد که: مشکل فرا تر از این هاست. مشکل این است که الگوی مد و زیبایی را باید بر مبنای اعظم(همسر اولش) ساختمان داد و جوانان مثل او لباس بپوشند".

-آورده اند که بالا ترین نمره کسب شده توسط ایشان 2 بوده که نزد پدرش یادآور میگشت که "اینها همش 20 هستند. خودم صفر ها رو پاک کردم". و بدینسان محمود آنچنان در آرزوی صفر چسبیده به 2 ماند تا عقده همچو سوزی به جانش فرو رفت. این بود که دستور فرمود که تامیتوانند از واحد پول صفر بردارند، به امید اینکه دیگر در عالم صفری موجود نباشد و مقدمات ظهور آقا فراهم گردد.

-ایشان در انتقام کشتار زنان مسلمان در ممالک اجنبی، دست به کشتار زنان ایرانی زد.

-تورم بر پشت ملت سواری میکرد و محمود به مناسبت روز هوای پاک دوچرخه سواری..

-ایشان در اصلاح و هدفمند کردن دست زبری داشتند. طی آن مردم را به مصرف رئیس جمهور کمتر اجبار کردند. وعده میدادند که یارانه ها هدفمند گردد و در آمداضافی کشور به مستمندان داده شود. چنان هم اطمینان میداد که گویی میگفت اگر چنین نشد بگویید تف به روت محمود. پس از اینکه مرفه ها هم مستمند میشدند و مستمندان مفلوک و فریاد بر آوردند که "تف به روت محمود" میفرمود"این مشکل من نیست که کشور درآمد اضافی نداشته...هروقت داشت، میدیم".

-محمود با نظاره زنانی همچو خانم کلینتون. بر آن آمد که چرا مملکت ما نباید بانویی بدین قدرت و خوش چهره ای و لبخند زیبا داشته باشد؟. اینگونه بود که اعظم را برگزید تا همه رو تو جیبش بذاره. و پنداشت که چه خوب که اعظم در کنفرانس غذا سخن گوید که حقا، نه رایس و نه تزیپی لیونی و نه کلینتون، همچو اعظم غذا پخت نمیکنند.

-ایشان در راه اصلاح الگوی مصرف از مجاهدان راه حق بخواست تا بطری نوشابه های خود را دور نریزند..تا از آنان برای فراهم آمدن مقدمات ظهور آقا استفاده شود.

*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ*ـ

حرف حساب: میگویند همه چیز را تاریخ مشخص میکنند و چه زیباست این مثل که «جوجه را آخز پاییز می شمارند». هم اکنون برترین واحد های پول دنیا دلار و پوند و یورو میباشند. اما تاریخ اقتصاد چنین میگوید که: تمام ارز های جهان دارای رقیب هستند اما، در طول تاریخ واحد پول داریک(واحد پول ایران در دوران هخامنشی) تنها واحدی است که در زمان خود بی رقیب بوده و در تمام جهات اربعه ی جهان معتبر ترین پول نزد مردم بوده. تاریخ تا به حال ارزی چون داریک هخامنشی را به خود ندیده.

این متن یکی از دروس ادبیات فارسی در صدها سال بعد است

2010-01-19T11:44:00.000-08:00

8کله نوشت: آنچه در زیر می آید، گرفته ایست از نوشته های دلکش خواجه طلایه دار طوسی، متخلص به پیر تهران. ایشان به روایتی در دهه ابتدای دهه نود میلادی و به روایتی دیگر در انتهای دهه شصت میلادی در کشور ایران و در سنوات سلسله خ نامان به دنیا آمد. نوشته های ایشان در سال 3006 میلادی در بیغوله ای توسط چندی از باستان شناسان مکشوف گشت. آورده اند که در آن بیابان زمانی شهری به نام "طهران" یا به روایتی "تهرون" یا به روایتی دیگر "دافستان" قرار داشته. قدر مسلم آنکه خواجه طلایه دار تهرانی نبوده اند اما در آن شهر زندگی کرده اند. امروزه که سه قرن از کشف کتاب حاوی دست نوشته های ایشان از زیر خاک میگذرد هنوز هم مورخان اساس تاریخ ایران نیمچه باستان را بر نوشته های خواجه میدانند. جالب است بدانیم که به لطف نوشته های دلکش طلایه دار، محققان دانستند که آنتن چند هزار ساله مکشوف در خرابه های اقامتگاه محمود احمدی نژاد(در اواخر عمرش) واقع در کشور ونزوئلا(که هم اکنون در موزه ملی انگلیس جا دارد، در اصل مطعلق به ساختمان کوتاه و چند طبقه ای به نام "میلاد" در شهر دافستان(به روایتی که در سطور بالا آمده) بوده که مراسم افتتاحش در زمان زمام داری محمود، و تاریخ اتمام کار ساخت آن همزمان با حکومت محمود سوم بوده. امید بر این است که از خواندن این متن دلگشای خواجه طلایه دار لذت ببرید.

آورده اند حکایت سفر محمود نامی، شیرین عقل و شیرین سخن، که عزمش جهان گیری بود و هدفش رهنمون گشتن عالم به سوی راه بهی و اندیشه مهدوی.

به گاه رجعت و بعد استراحت، بعد گرفتن چندین عکس و پرتره به هنگامه ای که همچو پسر عمه عمه ی پسر شاه پریان خوابید هممانند وارثان و نوادگان حضرت جری(ر) بر روی زمین. بزرگان را به محفلی دعوت نمود و استقبال بی نظیر ملل جهان را ستود. از خوبی ملت فرنگ گفت و اینکه در بلاد آلمان، دختربچگان و پسربچگانی را دیده، که زبان آلمانی را همچو بلبل تکلم نموده. و اینکه محمود در عجب بوده که کودکان فرنگی در عنفوان جوانی هم میتوانند فرنگی تکلم نمایند. بعد این افاضات و گفتن خاطراتی چند از دختر دوازده ساله مغنی اورانیونم در آشپزخانه، بزرگان مملکت در عجب آمدند که پسر احمد آهنگر سبزواری، آورده ایراد از بلاد صنعت و تمدن، تغار تغاری همچو خرواری.

بعد آن محفل دلیر مردانی که زمانی جان برکف نام داشتند و در آن روز نوشابه بر کف. شیشه شراب شکستند و شاش شغال شستند. زکوه کهریزک بساختند و عهد عقاب ببستند که تا شیشه بر کف دارند، از یاری رساندن به محمود مردی از نژاد احمدی، در راه اصلاح عالم، دریغ نورزند. پس فریاد بر آوردند: «لبیک یا مموتی»... سپس رو به درگاه شاه شاهان عزیمتش دادند و برای حکم تحلیفش اجازه خواستند.

حاکیان حکایت آورده اند که از وجنات محمود میبارید که وارث کوروش و داریوش باشد و متکی بر تخت خسروان... افراد کابینه اش را مشایی گفته اند و دکتر کردان. باز آورده اند که مادر یکی از یاران بنام کردان گفته بود خاک بر سرش که گر طالعش وزارت بود، به مدرسه می فرستادمش. اما... کردان من که به آکسفورد نرفته بود هرگز... به چاخان مساله آموز صد مدرس شد.

چه کردان ها و مشایی ها که ایران زمین به خود بدید. رحمتا مشایی نور چشم احمدی، سر به جنگل بردی و با مهدی هم صحبت شدی. رحمتا علی آبادی که در کارنامه اش هزار مدال حک شده بود و در رنکینگ المپیک یک طلا. آورده اند که محموتی در مناظره اش با کروبی، مدالان توضیع شده در مدارس را بشمار کرد و آن را هم همچو سایر آمار به روی ملت تف کرد.

آورده اند که محمود محمودستان پس از ده هاسال صدارت چنین کرد که می آید....

ادامه مطلب در پست بعدی.

حرف حساب: اولین بیمه ی رسمی و بزرگ عالم، مربوط به دوران هخامنشی در ایران است که طی آن، کارگران مامور ساخت کاخ پرسپولیس، از طرف پادشاهی ایران بیمه میشدند تا به هنگام اتمام کارشان یا انصراف از کار، بتوانند به موطن خود مراجعت نمایند. این اولین بیمه رسمی بشریت در جهان است که مبتکر آن داریوش کبیر بود.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

توجه:از خوانندگان عزیز دعوت میکنم تا از این پس، از وبلاگ دیگری که ساخته ام دیدن کنند. توصیه میشود کسانی که به کراوات عادت ندارند، وارد نشوند!.

http://goftaar.wordpress.com/

نمودن فکر

2010-01-15T10:46:00.000-08:00

نمیدانم این چه ککیست که به تنبان متبرکمان رفته و برون گشت ندارد. آن کک که هر دم به تنبانم ماگذرش می افتد، طلب نوشتن گاه و بیگاه و آبرو ریزی مینماید(اشاره به پست قبل).ککی که دم به دم هوس یک بازی وبلاگی مینماید که همچو همیشه خود اختراع کنم و خودم بازی کنم و خود خود را دعوت کنم و خلاصه همان قصه ی بازی کردن آدم با خودش. کک دیگری تنبان گیرم شده و این یکی به این راحتی ها دست از جان بی جان ما نمیکشد و آن این کک است که مرا مجبور به انجام عملی کند که به اندازه همسایه طبقه بالایی مان ازش متنفرم.

فکر کردن. بنده به شدت از فکر کردن متنفرم اما چه کنم که فکر مرا رها نمیکند و هردم مرا بانگ میدهد که طلایه دار بیا...اهوم اهوم اهوم.

خلاصه اینکه همواره در کش و قوس با این افکار پریشانم که بابا من نمیتوانم. من اهلش نیستم. حد اقل اینکه فکر کردن از من بر نمی آید. هی میگویم آخه بابا شما که آمار نیستید. بر فرض هم اگر باشید، باز طرفتان جناب دکتر رئیس جمهور مجاهدمان است، نه بنده بیکار بی پول مفلوک.

آخر سر هم همچو همیشه نتیجه این میشود که بجای اینکه این افکار تا ابد همچو عقده بر دلمان ماندگار شود. یه دست آنان را بنماییم و تمام. به خود میگویم: خوب این هفته موضوع چیست؟ افکار از خدا خواسته جواب میدهند: گیریم که جمهوری اسلامی راست میگوید. و به شرح زیر فکر ها را مینماییم:

ایران آزاد ترین کشور دنیاست. بر منکرش لعنت. تمام روئسای قوا در آسمان به سر می برند، آنقدر آسمانی و آزاد که طعنه به کبوتران میزنند. به برادران بسیجی اجازه میدهند از هر شیشه نوشابه ای که میخواهند استعمال نمایند. هنگامی که آقا محمودش بر منبر سازمان ملل مینشیند آزاد آزاد، برای خود سخن میگوید. در هر شهری هم که توقف کند هرچه که خواست میگوید و به طور کل دولتش از هفت دولت دگر آزاد است و نمیدانیم که جهانیان در کدامین بیغوله کشور آزادی همچو ایران دیده اند.

تمامی مشکلاتی که در کشور بی مشکل ما باشد، از طوطئه مستعمرین و مستکبران جهانی سر چشمه میگرید...اینجاست که اندکی مرا به فکر وا میدارد که بیکاری جوانان و مردان برومند ایران، چه ربطی به ممالک بیگانه میتواند داشته باشد که آقا محمود و رفقا چنین فکر کنند...یافتم! ایشان چنین فکر میکنند که مستکبرین دسیسه ای از این قرار چیده اند که فیلم های نعوذ باللهی(-18) خود را کثرتاً در باب منشی دفتر و آقای رئیس و در همین راستا، آقای مدیر و خانم زیر دستی بسازند. خوب با این اوصاف تعجبی ندارد که آگهی استخدام روزنامه هایمان میشوند: به تعدادی کارمند(ترجیحا خانم) نیازمندیم. به یک فروشنده زن نیاز مندیم. به یک کارمند، اکیدا زن و ترجیجاً بیوه، نیاز مندیم... جان خودم دست استکبار جهانی را در بازار کار یافتم. برای یک بار هم که شده محمود را در یابیدم. خودش است. با وضع موجود هیچ مردی قادر به یافتن کار نخواهد بود، مگر خانم ها رئیس باشند. اینجاست که مردی همچو آن جوان رعنا، تصمیم میگیرد تا به یکباره یک کامیون وزیر زن را در کابینه جا دهد تا فرهنگ صدارت زنان در جامعه ما نهادینه شود و مرد ها هم بتوانند صاحب اشتغال شوند. لابد بر همین اساس است که آقایان صاحب منصب هر شب خواب این را میبینند که تا ده سال دیگر ایران برترین کشور اقتصادی جهان را دارد. ببینید شما را به خدا... مشکلات مملکتی ما بر چه پایه ای حل میشود.

اما باز ککش به تنبانم می افتد که تحقیق کنم، جماعتی که در زندانشان به چهار تا شیشه نوشابه و چندی زندانی بی گناه رحم نمیکنند، چگونه این چهار سال را که بر ما چهار هزار سال گذشت، با یک رئیس جمهور مرد و ده ها وزیر که باز هم مرد هستند سر کرده اند... عدم کارایی کابینه نهم را از این جهت دیدم و فهمیدم که بابا تقصیر مموت نیست... نتیجه آن شد که عدم تعادل کابینه دهم را هم یافتم و حسابی هم دریافتم که مجلس در رای اعتماد دادن به خانم ها، با ایشان(یعنی اوشان) همکاری نمیکند... خلاصه اینکه فعلا کابینه با تکتیک ده به یک و یک ذخیره سر میکند. اما آخر سر کسری بودجه ها را گردن دولت نیندازند.

چند تایی دگی از افکار ناثواب به اندیشه مان خطور کرد که دیگر حوصله نوشتنش را ندارم. درضمن ملت شریف ایران وبلاگی را که نوشته اش ده خط بیشتر باشد نمیپسندن و اصلاحا مطالب مینی مالیده را ارجح میدانند. آخر این ملت اگر اهل مطالعه بود، نه دینش این بود نه حکومتش، و نه مملکتش.

ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ.ـ

حرف حساب: در سپاه کوروش سربازان پارتی گوشت گاو را زیر زین اسب خود مینهادند و بعد از تاخت و تاز اسب هایشان در طول روز، گوشت خام با بخار عرق و گرمای بدن اسب نیم پخته میشد. و آنگاه سربازان پارتی گوشت را در وعده غذایی استفاده میکردند.

به سلامتی خانم ها

2010-01-12T14:38:00.000-08:00

یک سال نمیشه که در این وبلاگ مینویسم اما یک سالی هست که وب مینویسم. یک سال وب نویسی به من کمک کرد و خواهد کرد(تا ابد وب نویس خواهم ماند). یکی از کمک هاش برای منِ مغرور دشمن شاد، این بوده که مثل یک چارت زمانی، رشد عقلی ام رو به من نشان داد. اینکه خود مغرورم با نوشته ها و کامنت ها و جواب کامنت هایی که داشتم؛ بفهمم که هنوز خیلی راه برای آدم شدن دارم. هنوز خیلی مونده که بزرگ بشم. و نیمه ی پر لیوان اینه که متوجه شدم، در کنار کم حوصلگی و رفتار های بچگانم، دارم با سرعت نور عقل میگیرم.تازگی ها(حدود یک ماهی) رو لپ هایی که تا پارسال میکشیدنش، چند تایی ریش سبز شده.

غرضم از این مقدمه چینی نوشتن یک شرمنده نامه است به تمام خانم های دنیا که از بیخردی، در طول نوشته هام(خصوصا تا چهار ماه پیش) کلی توهین های ناروا و وصله پینه هایی بهشون چسبوندم که اگر به تریژ آقایون نچسبه، به خانوم ها نمیچسبه.

هم اکنون که این نوشته رو مینویسم ساعاتی از بامداد هم گذشته و دلیل این نوشتن بیگاه، تفکر عمیقی بود بر تاریخ بشریت. بر عصر مادر سالاری، بر عصری که تنها و تنها فرق ایربان ها(شاهان زن ایران) با سایر ملت چوب دستی اون ها بود. به اینکه اولین پادشاهان عالم زن بودند و در طی آن زمان، بشریت با واژه ی ارتش و جنگ و اقتصاد بیگانه بود. چون عالم روی دست زنان میگشت. به این فکر میکردم که فلسفه و روایات موثق ما قبل تاریخی نشان میدهد که بلا فاصله بعد از رسیدن اولین مرد به پادشاهی واژه و مفهوم دربار و کاخ و از همه مهم تر و بد تر، نظام پیش اومد.

در عصر مادر سالاری بشر با اختراع و اکتشاف و هنر آشنا شد. و بلافاصله بعد از اینکه ما مرد ها طعم قدرت رو چشیدیم، به جای اختراع هنر، نیاکان مردمان بزرگترین خلاقیتشان این بود که اگر مفرغ و مص را تیز کنند، میشود آن را در بدن دیگران فرو کرد و جانشان را گرفت.

اشتباه اشتباه است اما مرد ها را قسم به ریششان...به اربده و نعره هایشان.. لحظه ای فکر کنند که داریم به چه جنس لطیف و کمال فطرتی تهمت میزنیم و روز به روز به قوانین مذهبی و اجتماعی و فرهنگی مان، برای آنان که هنر را به ما آموختند، برای آنان که موسیقی را فهماندند، برای آنان که در اوج ناتوانی نوزادی مان، با شیره جان خود سیرآبمان کردند، چه محدودیت هایی قایل میشویم. به خود جرات میدهیم که در آیین و مذهب هایمان بیاید که مرد صاحب زن است.

البته که انسان انسان است و مرد و زن ندارد اما... داشتم به این فکر میکردم که زمانی در دوران بشریت و در سرزمینی که نامش را ایران نهاده بودند. زمانی که استان های مرکزی ایران(اصفهان و اراک و قسمتی از فارس و کرمان) در یاچه بود. آن زمان که بشر فکر میکرد مرد ها تنها دارای زور بازو هستند و آنان را فاقد عقل کامل دانستند. آن زمان که بر پایه ی همین فلسفه، پادشاهان زن بودند و وارثان آنان دختران و عروسشان. کوچکترین ظلمی در حق مردان نشد. ایربان ها تا آخرین زنی که ایربانی میکرد در کلبه زندگی میکردند. مرد بود که کاخ را به وجود آورد. اصالت را، ارزش نژاد را جنگ را کشتن را، عصبانیت را. چرا دور برویم؟... فرض بر این باشد که در این عصر از تمدن، به شما خبر میرسد که سر کوچه دعوا شده. چند درصد احتمال میدهید که اطراف دعوا زن باشند. مطمئنان صفر در صد هم این احتمال نمیرود. تا همین امروز مرد را به خاطر ناموس مداری تمجید میکردم و حالا که اندیشه میکنم، میبینم که بوالهوسی مرد هاست که مرز های ناموسی را به وجود آورد. نیک اگر بنگریم، ناموس نشان از زوال ما مردان است.

کاری به روایات مردانه ی اهل فضل مذهب نداریم. اما بدانیم که یک زن بود که خدا را کشف کرد(رودآب(آخرین ایربان)).

در پایان هم نپندارید با این سخنان جسارت موعزه داشتم. دارم به گوش خود سیلی میزنم تا بدانم زن چه است.

حرف حساب: در زمانی که بشر خورشید و ماه را می پرستید. آخرین ایربان به نام رودآب(رودآبه)، به ذهنش خطور کرد که قدرت و نیرویی برتر وجود دارد که خورشید و ماه را در کنارهم قرار داده. فکر میکرد او انسان نیست. اما مرد است و بر همین اساس نام او را مردا(مرد توانا) نهاد. بعد ها این اس به مزدا تغییر کرد. و به دستور روداب از آن تاریخ به بعد، مرد ها باید پادشاه میشدند. چون مزدا مرد بود.

مراسم افتتاحیه حرف حساب.

2010-01-09T06:09:00.000-08:00

چندی روزی را در بستر بیماری بودیم و هستیم، لاجرم به جای جنگولک بازی سرمان به اعمالی گرم بود که در این بحبوحه ی تب و گرمایش بازار دماغ مبارکمان، موجب بر اضافه گشتن حرارت بدن و متعاقباً پر گشتن انبار دماغ مبارک(بیشتر به کتاب مینماید) از مواد لذیذ و فاضله، نگردد. حالا کاری با افاده ی اهالی فیس و تشخص نداریم. خودمانیم! تابحال بدین فکر نمودید که مایحتوی الدماغ، چقدر هم لذیذ است؟!. و در این جا لازم الملزوم میدانم رفقای چندش المزاج را از این نکته مطلع سازم که به جای اخ و تف کردن، به هنگام خواندن این جملات لحظه ای به شوری زاید الوصف آب بینی تان(ترجیحا نیمه جامدش را عارضم) فکر کرده اید؟!. میدانم از اصل موضوع دارم خیلی دور میروم اما، حال که سخن از خوش طعمی طعام است و لذت مشام، خاطره ای را خدمتتان تعریف کنم که هم بسی تامل بر انگیز است، و هم به لطف در گاه حق، باعث شود که اینطور نپندارید که بنده در مواقع بیکاری، کاری به جز در آوردن جامدات نیمه مایع از بینی و خوردن، همچو سیبزمینی ندارم. بنده هم همچون سایر آب بینی خور های گرامی، این عمل مکرم را نا خواسته شروع کردم. هنگامی که در دوران ابتدایی، معلم گرانقدرمان سر را روی ورقه دیکته گذاشته و تا میخواهد سر را بالا بیاورد، قطره شبنمی همچو اشک چشم بغض آلود عشاق از سوراخ مبارک بینی سرازیر گشت. در آن عصر که همچو امروز غاری در کار نبود! سوراخی بود همچو سایر سوراخ ها..البته نه مثل هر سوراخی...بگذریم... بنده هم از فرت عزت نفس خدادادی و تحمل ناپذیری ضایع شدن، در کمتر از میلی ثانیه، آن قطره شبنم را نوش جان کردم و غیر از ردی در مسیر طی شده، اثری از آن نماند(که اون هم قابل بخشایش بود). حقیقتا خود نیز انتظار طعم بدی را داشتم اما اینگونه نبود که هیچ..یاد بادام تلخ خوابانده در نمک افادم(از اون سفید هاش). در همان لحظه چاقاله بادمم آمد به یاد. از قضای روزگار در همان موقع معلم گران قدرمان گفت:املای خوبی نیست طلایه دار...بنده هم که از چشمسار شعر جرعه ای نوشیده بودم بگفتم:

می خود مینوشم و فارغ از آن میکده ام

لعنتا هرچه تو نمره دادی و من ز کلاست برده ام.

یادم آمد که چه خوش است سخنی را همچو آب بینی در جمع برادران لشکر امام زمان گفتن و نوشیدن آن هنگام سر بلند کردن سران شورای امنیت. البته بنده چون سبیل ندارم نوشیدنش راحت تر است و نباید از مشقت اهل سبیل در هنگام این عمل به راحتی گذشت. علاوه بر اینکه با استعفای پی در پی عمالشان، از دماغشان شر شر شبنم میریزد و فش و فش مینوشند. اخیرا هم چند قطره شبنم به شکل گلوله از بینی آقایان خارج گشت و به طرف جناب آقای کروبی شلیک شد.

باور بفرمایید در باورمان نمیگنجید که محمود در قزوین بدان حد محبوب باشد. آخه زیاد هم تر و تمیز نیست. هرچه اندیشه میکنم، دلیل عشق و علاقه این مدینه فاضله را، نسبت به عمو مموت، نمی فهمم.

بگذریم.

در این مدت بیماری، کاری به جز کتاب خواندن و اندیشه نداشتیم و حاصل این شد که چه نکات ارزشمندی را در سنوات کتاب خوانی ام یاد گرفته ام و جان شما چقدر از این کتب تاریخی که در طول این چند سال از زیر نظر گذرانده ام نکته های شگفت انگیز یاد گرفته ام که هرگز در مقاله ای و نوشته ای نگنجند. و لعنت بر آن کس باد که چیزی بداند و آن را به گورش ببرد. صد البت که من نه اولین و نه آخرین کسی هستم که اینان را میداند. اما شک ندارم دانستنشان برایتان هم مفیت است و هم مفرح!. و این نوشته را بر آن داریم که همچو افتتاحیه ای باشد برای پا ورقی های آینده مان که با عنوان حرف حساب، تحت نوشته های نا مبارکمان می آید. آن خاطرات و سخن چرانی های مقدمه را هم بگذارید به حساب سخنرانی قبل از افتتاحیه. انصافاً مروت به خرج دهید و قضاوت کنید که اگر رئیس جمهور محترم را برای سخنرانی دعوت کرده بودم بیشتر احوالاتتان ملتهب و متهوع میشد، یا با سخنرانی بنده. پس به سخنانم راضی و خشنود باشید.

مینویسیم، با نام و یاد مزدا و اهورا، اولین حرف حسابمان را....

حرف حساب: در کشورباستانی بابل، رسم بر این بود که دختران، تا روزی که ازدواج میکنند، بدن خود را در معبد مردوک(پادشاه بابل) به مردان دیگر اجاره بدهند(همون) تا برای تهیه ی جهیز پول گرد آوری کنند.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پ ن: لعنت بر آن کس که از این به بعد بیاد و فقط حرف حساب ر بخونه و فقط در مورد اون نظر بدهد. الهی که روز خاستگاری باد شکمش از کنترلش خارج شود و پدر زن آینده را از آن نوای دلنشین مستفیض کند. و اگر دختر است، الهی وقتی که چایی میگردونه، سینی چایی را بریزد روی عضو مبارک شاداماد... الباقی نفرین ها را نمیشود اینجا گفت.

یک بازی؛از سر عقده

2010-01-05T02:22:00.000-08:00

چندی پیش حضار وبلاگستان بازی وبلاگیی اختیار کردند که طی آن، فرض بر این باشد که دنیا را دست شما(نویسنده) سپرده اند و میتوانید حوادث تاریخی را آنگونه که میخواهید رقم بزنید. دریغ از بنی بشری که به ما تعارفی کند تا با سر به میدان بازی برویم. هیچ!، بسی هم مزخرف نوشتند و بازی را از مزه انداختند. مثلا یکی نوشته بود اگر زمان به عقب بر میگشت، به دوست دخترم بوس نمیدادم و خلاصه چرندیات و پرندیات بود که پشت هم ردیف میشد. ما هم همانگونه این کم لطفان عالم را در عوالم بازی میدیدیم و نگارنده حقیر، همچو بچه یتیمی که ته دلش برای شرکت در بازی کارخانه قند ذوب کنی راه انداخته، بازی این جماعت از دم ملنگ را نظاره میکردیم. همچو جناب رونالدینیو بودم که دلش هوس فوتبال بازی کردن دارد، اما تنی چند از بازیکنان تیم فوتبال بانوان شهرداری قزوین، به احدی راه بازی کردن نمیدهند. آه اگر یک نفر هم بود که مرا دعوت کند...سر به آسمان می ساییدم. البت ما که به یاد نداریم هرگزی را که به بازی وبلاگی دعوت شده باشیم.

با وجود اینکه باور شدید دینی مذهبی قبیله ای عشیره ای من و خاندانم این است که از خود تعریف کردن بسان شکر خوردن میماند، فاش میگویم و از گفته خود جو گیرم........ که خیلی بهتر از آن مردتیکه ی شبگیرم. که حتی یک نفر اندر این دنیای مجازی نبود که مثل آدم بازی به عمل آورد. اما غمی نیست! امروز خواجه طلایه دار طوسی میخواهد به یاد سنوات جوانی، چنان بازی از خود به نمایش گذارد که «گینس» نویسان را برای ثبت نامش به خیال وادارد.

بگذریم!...

اگر تارخ بشریت را به دستان مبارک بنده میسپاردند. چنین میکردم.ضمناً فرض بر این باشد که بنده از آغاز تاریخ ایران دست به کار میشوم و باز از آنجا که تنی چند از ایرانیان در اصلاح جهان دست زبری داشتند می کوشم تا به حول قوه الهی، جهان را اصلاح کنم و برای جد معنویم، میمون(که جهان اصلاح مینمود)، وارث خوبی باشم.

.بعد از فتح سارد(پایتخت لیدی) و کلا بعد از فتح مناطق آسیای صغیر به کوروش کبیر می فرمودم:آموزش زبان و فرهنگ ایرانی رو برای این جماعت اجباری کن. بابا دموکراسی رو بیخیال. این ها چند صد سال دیگه جناح چپ سپاه داریوش سوم رو در مقابل لشکر اسکندر نوزده ساله خالی میکنند و باعث میشه ایران تنها شکستش رو از یونانیان متحمل بشه. اون هم در مقابل سرداری که هنوز، ش......................رده(خوانندگان خوب میدانند به جای نقطه ها چه بگذارند)

. بعد از فتح کشور بابل کوروش را میگفتم: بابا، یا این یهودیان رو به اورشلیم بفرست(که عده ای رو فرستاد) یا در بابل نگهدار، یا جان آتوسا(دختر کوروش) عده ای از این جماعت را به گی(اصفهان امروزی) نفرست. زیرا سال ها بعد وارث تخت و تاجت میشود یکی از نوادگان این جماعت، که خیلیییی هم قیافش به شاهان و شاهزادگان میخوره!.توجه:«پدر جناب احمدی نژاد، زمانی که مموت پنج ساله بوده، به اسلام ایمان آورد. ایشان از نوادگان یهودیان اصفهان هستند، که همین حالا ذکر چگونگی به وجود آمدنشون رو اشاره کردم.»

.باز هم به کوروش میفرمودم: این کمبوجیه(کامبیز)، پسرت رو خوب تربیت کن، نذار اینقدر شراب بخوره، که همین شراب خواری باعث شد که اندر شبی مست و ملنگ با دشنه سینه اش را بدرند و داریوش کبیر وارث تخت شود.«درسته که داریوش مرد بزرگی بود و به عقیده ی من او یکی از برترین و با اقتدار ترین شاهان تاریخ ایران زمین است، اما خون کوروش در دودمان هخامنشیان کمرنگ شد و پسران داریوش، خوب گلی به سرمان زدند(مخصوصا نوه اش "اردشیر")»

. به کوروش می فرمودم: پول یا مفت به اورشلیم نده. به ما چه که میخوان کنیسه بسازن. دو هزار و ده سال پس از میلاد مصیح(درود بر او) تهرانی که به گفته ی کارشناسان باید 12 خط مترو داشته باشد، تنها دو خط دارد. مردانگی کن و بیا تا در آنجا تونل بکنیم. اون یهودی که عرضه این کار ها را ندارد.

. به داریوش میگفتم: برادر! بیا و به بادیه نشین های جنوب(عربستان) اخلاق و معنویت یاد بده که سال ها بعد، آن خدا بیامرز(ص) برای یکتا پرست کردن ملتش مجبور نشود ابداع تحفه نگردد.«هرچند من میدونم داریوش به حرفم گوش نمیداد و میگفت کویر برای سرمایه گذاری ما سودی ندارد»

. به داریوش میگفتم: بابا این همه زن رو میخوایی چیکار. از کوروش یاد بگیر که تا آخر عمرش وفادار عشق آمی تیس ماند. آخر بابا این خشایار هم از تو یاد میگیرد و فردا روز اردشیر هم حرامزاده بازی در می آورد(به طوری که خواهد آمد).

. تاریخ نویس دروغگویی داشتیم که نامش هرودوت بود(یونانی). و نمیدانم ایرانی ها او را چکارش کرده بودند(تاریخ ثابت کرده که در آن برهه، ایرانی ها اهل عمل نبوده اند) که اینقدر از ایرانیان متنفر بود. دستور میدادم که اردشیر هخامنش ایشان رو بکشند و یک به یک کتاب هایش را بسوزانند. زیرا به عنوان مثال در یکی از کتاب هایش به دروغ نوشته بود:خشایار شا معبد آتنا(آکروپل) را در آتن ویران کرد. این شد که اسکندر خدا نشناس یونانی، به تلافی کاری که صورت نگرفت، همچو استر خراسان، رم کرد و پرسپولیس را آتش زد.

. همین آقا اردشیر برادر مظلومش(داریوش) رو کشت. باید به خشایار میگفتم که همان روز اول این حرامزاده را سر به نیست کند. اردوان(فرمانده گارد جاویدان) را هم باید از وسط شقه میکرد.

.همین آقا اردشیر اولین خانه تیمی ایران را(نیکارا) راه انداخت و ثمره شیرین کاری هایش شدنند ده ها فرزند که هجده نفر آنان پسر بودند و بروید تارخ را بخوانید که این حرامزاده ها بر سر ایران چه آوردند. باز رحمت به پریسا خانم(زن داریوش دوم) که با حیوان بازی هایشان، ایران را مصفا کردند.

گمانم اگر چنین کرده بودم، امروز احمدی نژادی در صحنه روزگار موجود نبود و اگر هم بود، یا در عراق زندگی میکرد(دست صدام رو از پشت بسته بود)، یا در بیت المقدس (خودش را هارون(برادر موسی) میدانست، که آمده تا ایران را از بین ببرد و جهان را اصلاح کند).ایران هم آمریکا بود و هم اکنون بنده حقیر، با اینترنت وایرلس مجانی از عملکرد دولت فدرال ایران در مورد بیمه در مانی انتقاد میکردم. و ده تا آهنگ تحت این پست برای دانلود میگذاشتم.

اسامی خوانندگان وبلاگ هم به جای هادی و علی و نقی و...، رامسِس بود و ارشام و آریا و خشایار و آرتین. اسم خانوم ها هم پرمیس بود و آتوسا و آتنا و ماندانا و الا ایها الحال، حالی مینمودیم که مپرس. اسم کشورمان پارس بود. تعطیلات رو هم در ایالت ترکیه سر میکردیم. اسم شهر هایمان هم به جای اسد آباد وقزوین و تبریز، آدراپانا نام داشت و کوروپل و متروپلیس. که در اینجا رحمتی ناسیونالیستی میفرستم به روان پاک سنندجی ها، که هنوز هم که هنوزه نام شهر زیبا شان رو سنه(گرفته از سن دژ) خطاب میکنند و افتخار میکنند که آن شهر زمانی جولانگاه آرتوبازان(پسر داریوش کبیر) بوده. و کوروش صغیر که با لشکری از هوپلیت های یونان(که قوی ترین پیاده نظام جهان بوده) به حرکت در آمد که بر زد پادشاه ایران(برادرش اردشیر دوم(اسم واقعیش اشکان بود)) جرات نکرد از مدیا(آذر بایجان و کردستان و کرمانشاه امروزی(در آن زمان تماماً کرد زبان بودند)) بگذره که مبادا هنگ سین دژ(سنندج) و نسا(کرمانشاه) و آترو پاتن(تبریز) و اکباتان(همدان) ارتش هوپلیت رو نابود کنند.

راستی یادمان رفت که عرض کنیم با این کارهایی که بنده انجام میدادم، هنوز آذر بایجانات و کردستان و کرمانشاهان کرد بودند، و فکرش را بکنید..... اگر در ایران ترک موجود نبود.... قبوله!؟.

روی طاقچه خانه هایمان جلدی از اوستا بود و نه دروغگو بودیم و نه پرخاشگر و نه فحاش. قدم به قدم کوچه باغمان را آتشکده ها پر کرده بودند و در کنارشان کلیسا و کنیسا و در کنار آن ها هم معبد بت پرستان، که همگی در ترویج دین خود آزاد بودند. هرساله هم میلیون ها زرتشتی از جایی جای جهان برای زیارت "چک چک" و سرو هزاران ساله ی آن به یزد می آمدند.

ما هم به دولت مردان مجلس سنا اعتراض میکردیم که بابا اینقدر آسمانخراش نسازید که هوا را اینقدر آلوده نکنیم.

راستی رفقا! میگویند در یکی از ایالات یونانی زبان پارس، جزیره ای است به نام قبرس. نظرتان چیست که آخر هفته را در آنجا بگذرانیم.

پ ن: مراد از شبگیر، همین شبگیر معروف وبلاگستان نیست. خیال نبافید. دیدیم قافیه خورش ملس است، ردیف را نهادیم شبگیر.

پیشگوی سیاسی

2009-12-31T07:07:00.000-08:00

به احتمال زیاد عمر ما آنقدری قد بدهد که روزی سقوط نظام را با چشمان خود مشاهده کنیم. اگر هم عمرتان به مشاهده این روز قد ندهد، لابد به روز های واپسین سقوط حکومت پهلوی قد داده و دیگر موجودی کوپنتان آنقدری نباشد که سقوط دوم را ببینید.

البته چرا اینقدر بد بین باشیم؟، وقتی عمر حضرات ذیل قد میدهد، چرا عمر الباقی قد ندهد؟.

حالا هدف از این همه قد و قد بازی این است که برایتان فالی بگیرم. هرچند که میزان نزدیکی به حقیقت پیشگویی های من در حد "پیش بینی ازدواج با تام کروز، سپس برد پیت برای اعظم خانم(زن آقا محمود)" است، اما پیشگویی های سیاسی-مان درست از آب در می آید. حالا جناب خواننده وبلاگ، و تو دختر گلُم، بیا جلو تا فال سیاسیتو ببینوم. ببینوم در روز های سقوط حکومت خدا بختت وا میشه، یا اینکه این تظاهرات ها رو بیخیال بشیم.

اگر مرد هستی از چشمات میخونوم و اگه دختری باید دستای قشنگتو بذاری تو دستوم که کفت ببینم. اجالتاً هرچه هم که به تن داری در بیار(نه در اون حد)، تا فرشته ها دورت جمع بشن و من باشون حرف بزنم... در روزنامه جام جم این تیتر ها رو میبینوم.

- دکتر احمدی نژاد: من دموکرات ترین مرد جهانم و مگر میشود به رای اکثریت احترام نگذارم؟ من به برکت رای مردم زنده ام!. بنا بر این صد در صد به خواست ملت سبز ایران احترام میگذارم و بنده هم نظرم این است که بله! آقای خامنه ای باید از قدرت کناره گیری کنند......در مورد شایعات سقوط حکومت هم باید بگویم که نمیدانم چرا بعضی ها از کاه، کوه میسازند!، ما فقط میخواهیم پایتخت را از تهران به ونزوئلا انتقال دهیم. همین!.

- اعلامیه ی صدا و سیما: مردم شریف ایران، باز هم در حمایت از آرمان های والای اسلام و ولایت، با حضور ملیونی خود مشت محکمی بر دهان استکبار خواهند زد. نظام مقدس، چشم انتظار حضور همیشگی و میلیونی عاشقان ولایت است، تا مشت محکمی بر دهان آشوبگران و فتنه گران کوفته باشند. زمان: بعد از نماز جمعه، مکان: حیاط خانه دکتر محمود احمدی نژاد. ((لطفا از آوردن بچه خود داری فرمایید))

- امام حسین ممنوع التصویر شد!

- امام جمعه تهران: توهین به یزید و ضحاک و شیطان، مخالف با آرمان های انقلاب است .

- احمدی نژاد: هر سال ما سال الگوی مصرف است، و در همین راستا از ملت شریف ایران خواستاریم، رئیس جمهور بیرویه مصرف ننمایند. انتخابات یازدهم برگزار نخواهد شد.

- وزیر اقتصاد: در دو سال اخیر که تمام کشور های جهان با تورم حد اقل سه درصدی مواجه بودند، در ایران پارسال نون دونه ای دو ملیون تومان بود، امسال هم دونه ای دو ملیون تومان است. بنا به این آمار، ایران اولین بزرگترین قطب اقتصادی جهان است.

- رحیم مشائی: علی کردان از بهشت به خوابم آمد. میپرسید امام زمان را با چه "ز" یی می نویسند.

- اعظم خانوم (زن آقای احمدی نژاد): خواب دیدم که پیامبری به بالینم آمد و چندین بار این عبارت را تکرار کرد: کوروش، داریوش، محمود...

- حکم حکومتی به مادر بزرگوار برادران لاریجانی: سریعا چند تا بچه بزایید، که پست های صدارت کشور خالی نماند.

- پیام هوگو چاوز به رهبران جمهوری اسلامی ایران: واسه یک نفر بیشتر جا نداریم.

- پیام سرهنگ قذافی(رئیس جمهور لیبی) به جمهوری اسلامی: با خودتان پتو بیاورید.

- پیام سخاوتمندانه رهبر به ملت ایران: اگر دست از اغتشاش بردارید، از صدا و سیما جومونگ دو را پخش میکنیم.

- خانم دستجردی(وزیر): من با چاوز رابطه جدی ندارم..فعلاً..!

- احمدی نژاد: غربی ها از پشت به ما خنجر زدند. چرا میگویند ما با آنها همکاری نکردیم؟. گفتند وضع تهویه زندان کهریزک خوب نیست و زندانی ها سردشان میشود، گرمشان کردیم!. گفتند جوانان را نکشید..بروید آمار را نگاه کنید، شصت در صد کشته شدگان بالای چهل سال دارند. گفتند به ایران فرصت میدهیم، گفتیم ما کی باشیم که شمابه ما فرصت بدهید، اصلا ما به شما فرصت میدهیم. ..هیشکی مثل من نمیتونه همکاری کنه.

این بود پیشگویی سیاسی مطبوعاتی ما...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بعد نوشت: میلاد پیامبر عشق و آزادی مبارک

متن سخنرانی ملا مصباح

2009-12-29T01:48:00.000-08:00

بسم الله الرحمن الرحیم. الهم یا ایها الذین آمنو بالرهبر، و محمودهی.

الهم عجل لمحمودک الفرج!

بحث امروز ما شامل عرض نکاتی چند از پدیده های به وجود آمده در جامعه اسلامی، به همراه خاطرات و تجربیات شخصی خود بنده در باب جامعه نگریست.

موسیقی:

بنده به یاد دارم در گذشته که نقل از طرب و آلات طرب و نعوذ بالله موسیقی به میان می آمد. سخن سخن به کار گیری اشعار حافظ و سعدیان بود و صدا صدای بنان بود و مرضیه و عده ای از این دست. عمق فاجعه به دان حد بود که سوسول جماعت میشدند حضرات داریوش و ستار. اکنون که سالها از دوار صفحه و کاست میگذرد و به همراه روند مرقد امام شدن تخت جمشید و برج میلاد گشتن شهیاد، رسانگان جهان کفر و استعمار هم "ام پی تری" گمانم بر وزن <بهم بوس میدی> و ام پی فور، یا به قول خبرنگار اخبار جوانه ها: "ام پی تری فور" شده اند.

سرتان را درد نیاورم. رفتم سراغ "ام پی فور" و دو گوشی را بر منفذ مبارکمان نهادیم(اجالتاً مرادمان منفذ گوش است) به قصد اینکه هم تقیه را تمرین کنیم، هم گوش جانی بسپاریم به چندی از این ترانه ها. از شما چه پنهان که در شهوت شنیدن اشعاری در باب لعل رخ و روی یار بودم...اما چنین به گوشمان رسید:"همونی که خیلی نایسه! عمرا سر کوچه وایسه، حالا راه میره آسه آسه، حاجی شما چی میگید قبوله؟" ماهم کف بر، بر زمین میخ کوب شدیم و لا اختیار گفتیم:" والله پسرم قبوله!"

خلاصه سجده شکر به جا آوردیم که به فضل خدا، چندی از مقلدانمان در محل حضور به هم نرسانیدند و چهره حجت الاسلام را هنگام الک دو لک کردن جناغ سینه و "قبوله، قبوله" گویان ببینند.

دستگاه مزبور مال حاج اکبر آقا نوه ام ام بود. هیجده، نوزده سالی از خداوند عمر گرفته(خدا رفتگان شما رو هم بیامرزد) . که اخیرا ایشان هم برای کسب فیض حوزوی گشته اند. گفتم: "اکبر، بابا! آهنگی نداری که بشود باهاش آرام گرفت؟" جواب میدهد:"مگه برادر ساسی مانکم چشه؟".گفتم: "والله پسرم به جای ((وکیلم؟)) میفرماد ((قبوله؟)). " جواب میده: "حاج آقا دوره دوره قبول کردن یا نکردن است"...

غرض از سخن اینکه عنان کار از دستمان در رفته، برادران من!. برای ما آخوندی که آخر تلاشمان برای امروزی شدن یاد گرفتن "جونی جونم یار جونم..." بود رپ خواندن حقیقت مشقت است! از ترتیل قرآن شاکی بودیم، میگفتیم تنده. حالا بیا برادر حسین توهی را نگاه کن چه رتیلی بهر جوانان صادر میکند، آن هم با صوتی به مراتب بهتر از پلو خور هایی که در دار القرآن میخوانند.

اینترنت:

پدیده اسلام بر اندزی چون وبلاگ در میان جوانان باب شده. ای کاش میمردم و از قضا همین حاج اکبر آقا را، رو در روی مانیتور و عمامه زیر بغل نهاده نمیدیدم. عمق فاجعه در حدی بود که تکانی به تن مبارکمان دادیم و سمت کامپیوتر متصل به اینترنت رهسپار گشتیم. گمان بردم حاج اکبر آقا دعای عاشورایی، کمیلی، جوشنی...حد اقل آیاتی از کلام الله را در مانیتور دیده اند که چنین عمامه زیر بغل گذاشته اند. اعوذبالله من شیطان رجیم. "روز نوشت های گلناز خانومی"..."کافه زیر رودخانه"..."یک لیوان قهوه"... "گره کراواتی"..."میخ طویله"... نعوذ بالله "خانم توت فرنگی"... والله دیدیم که آقا امام زمان(محمود) ظهور کردند و این افسد و فاسد بند نیامد.

ماهواره:

ناگهان صدای ماهواره سر به سقف خانه می ساید که چنین شنیدیم: "آیا از افسردگی رنج میبرید؟ آیا زندگی زناشویی شما با بمبست روبرو شده"... به گمانم نقل دوازده صلوات و هفت حمد السوره را که خواندنش در هر روز موجب قرار گرفتن زوجین جوان در راه تعالی و کمال و قرب الهی پیش آمده.

فرصت را غنیمت میشمرم و اهل بیت را که تا زه عروس و داماد هم کم ندارند دور ماهواره نشاندم. و ماهواره همچنان ادامه میداد: "آیا ناراحتی و عدم احساس را در زندگی حس میکنید؟... ما مشکل شما را حل میکنیم" شک نداشتم که نقل هفت حمد السوره است. نا گهان من و تمام اهل بیت چنین شنیدیم:"قرص های تقویت قوای جنسی و افزایش دهنده میل جنسی...لارجر باکس" خلاصه سخن حجم دهنده و نعوذ بالله دست بردن درظرافت کار خدا هم بود.

دانشگاه:

همین نوه ام حجت الاسلام و المسلمین اکبر، چندین بار مورد نهیب شهوات دانشگاه قرار گرفت و تصمیم بر ترک حوزه علمیه گرفت. گفتم:" اکبر جان مگر نمیخوایی اکبر شاه دوم باشی؟ مگه نمیخوایی خط مترو و مافیای پسته و...بزنی؟" خلاصه با هزار و دو ترفند ایشان را مجددا به راه ائمه باز گرداندیم اما فکر میکنید با این رویه روزی چند نفر از لشکر معصومین خارج میشوند و به صفارت اصلی استکبار یعنی دانشگاه، رو بیاورند.

رسانگان بیگانه:

دیگر سخن کوتاه میکنم و در یک جمله میگویم. خبری را که از دهان مبارک بانو پونه قدوسی بیرون بیاید باور میکنید یا زن سیبیلوی اخبار صدا و سیمای جمهوری اسلامی؟

خلاصه کلام اینکه داریم به بمبست میرسیم. باید دانشگاه را حوزه کنیم، قبل از اینکه حوزه را دانشگاه کنند. بابا ملت آخوندی را که عبایش شکلاتی نباشد نمیخواهند. در همین راستا بنده هزاران بار گفتم مداحی ها و نوحه خانی را صفایی بدهید، قبل از اینکه ساسی کار خودش را بکند.

وسلام علیکم و رحمت الله و برکات هو

اندر باب حکومت خدا

2009-12-24T13:57:00.000-08:00

آقا محمود دوباره سخنرانی نمودند. البته ماندیم که ایشان اصولا سخنران مینمایند یا فی الواقع سخنرانی، ایشان را مینماید. اندر پیچ و خمم که آیا این مرد فرزانه به هنگام سخن همان را میگوید که قصد گفتنش را دارد، یا همچون آنکه همیشه دیدیم. چشم در جایی سیر میکند و خود در جایی و عمل در جای دگر .

***

ایشان فرمودن از آنجا که خیلی مرد تشریف دارند؛ اگر مقصودشان ساخت بمب هسته ای بود، آنقدر با شهامت و چیز دار بودند که تا بکنون در بوق و کرنا اعلام کرده بودند که ما میخواییم بسازیم. البته ملت ایران هم در این مورد باید با ایشان موافق باشند. چون اگر مردانگی همین بی خردی باشد، فرزانه ای را که در مصاحبه مطبوعاتی انگشت را تا جناغ دسته(اگر دانستید به کجا میگویند مرا هم خبر دار کنید)، در دماغ فرو میبرد و در محفلی بین المللی و قتی از او خدا حافظی میکنند بگوید:"Hello " و از همه مهمتر، وقتی دست آمریکا تا آرنج در خشتکشان فرو گذاریده(شما هم مثل خواهرم میمونید) که یا انرژی هسته ای را بیخیال، یا هسته ات را بی خیال!، بگه ده تا دیگه سانتریفیوژ، یا به قول خودش سانتیفوژ میسازیم؛ اونقدر هم بی عقل هست که شیش سال قبل از ساختن بمب بفرماید بمب را ساختیم.
در سخنرانی های اخیرشان دریافتیم، از آنجا که دولت سر به زیری داریم، دوربین های فیلمبرداری صدا و سیما هم سربه زیر و خجالتی شده اند و زیاد حوصله ی دید زن مردم نشسته در هفت فرسخی را ندارند.
البته این طعنه ها اثری در روی زد گلوله ی جناب دکتر احمدی نژاد ندارند. ایشان تجربه ی سخنرانی برای سالن خالی از جمعیت را هم در چنته دارند؛ صد نفر به جای صد هزار که کاری ندارد! .
راستی ایشان در این سخنرانی به جامعه جهانی فرصت هم داده اند که یا ایران هسته ای رو قبول کنید، یا اینکه به ما حمله کنید و شلوارمان را پرچم نیروگاه ها کنید.

***

با آقا محمود مصاحبه ای داشتم. خیلی شهامت به خرج دادم و بهشون گفتم:تو هیچوقت از دل مردمی که دارند برات هورا میکشن خبر نداری. جواب دادند که دارند و خوب هم خبر دارند. گفتم: مموتی خبر نداری که براشون بایی بایی میکنی. اونا فحشت میدن.گفت: من بایی بایی نکردم، من براشون آینه نشون میدم.
در اون لحظه حس تحقیر آمیزی بهم دست داد. احساس میکردم مثل مردم ایران شدم. آخه چیزید تو حالم. خوستم جبران کنم و گفتم: مموت... میگن صد بار رفتی به خاستگاری تا اعظم رو بهت دادن. گفت: اشتباه شنیدی. بعد ازدواجمون صد بار ازش خواهش کردم که منو ببوسه، وگرنه باباش راضی بود. کجای کاری؟ اونقدری که دارم ناز اوباما رو برای یک دیدار و چاق سلامتی میکشم، ناز اعزم رو برای بوس خارجی هم نکشیدم!.
عصبانی تر شدم و گفتم مموتی، میگن تو در اصل کلیمی هستی.
گفت پس خیال میکنی کدوم مسلمونی راضی میشه که اینقدر دینشو مسخره کنه.
گفتم مموت خیلی روت زیاده.
گفت احمدی نژاد شدن ساده نیست.
گفتم خیلی خوش تیپی
گفت: راستی تو میدونی کاپشنم کجاست. دو میلیارد پول شهرداری هم توش بود. رفسنجانی برده!

***

از آن دنیا خبر هایی حاکی از این بود که بنا به آن، فکر کنم خدا آیت الله منتظری را ببخشاید. آخه میگن خیلی ها در پیام تسلیت از خدا خواسته بودن، از تقصیر انتقاد از رهبری آقای منتظری بگذرد.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مزخرف:پست قبلی جوانمرگ نشود لطفاً

مرام نامه

2009-12-23T00:40:00.001-08:00

در مجموع خوشم نمیاد راجع به خودم و احوالاتم بنویسم اما توده ای حالات درونی رو تو خودم حس میکنم که عجایب اندر عجایبند. در ضمن هنگامی که در بلاگستان شیوه ایستادن دوست پسر فلانی روی توالت به خوانندگان وبلاگش مربوط میشه، لابد شیوه ی زندگی ما هم مربوطه و در کل اگر بخواهیم ربط سر توالت ایستادن و اخلاقیات یک فرد رو پیدا کنیم، باید این جمله ی معروف خواجه طلایه دار طوسی را که:" زندگی مثل شـ.ا..یدن است" به یاد آوریم. آن هم سرپا!. که حاکی از جرمی بزرگ است.

.:شماره پا:.
از بچگی تا بکنون نشانه ی اول هیبت و جلال را در شماره پای بزرگ میدیدم. اصولا احترام خاصی برای افراد بزرگ پا قایل بودم. در مقابل افراد کوچک پا از نظر روانی برام کوچکترین منزلتی نداشتند.(البت از لحاظ درونی و نگاه اولیه ای که به شخص مقابل می اندازم میگم. نه اینکه از فردا هرکسی کفش هاش همچون گور بچه بود، از من انتظار اطاعت داشته باشه.) شماره پای خودم آنچنان بزرگ نیست اما خوشبختانه از این نظر دارای خصوصیت اول یک انسان محترم هستم(45)...راستی از دختر هایی که شماره پاشون بزرگه خوشم میاد(دوسسس دارم)

.:ماشین:.
هر انسانی لازمه اولی آشنایی رو دانستن اسم طرف مقابل میدونه!. اما انسان ها، نه بنده.
حقیقت محض اینکه من قلباً برای آشنایی با افراد، خواستار این هستم که بدونم چه ماشینی دارند. یک جورایی با مخلوط قیافه ی فرد مورد نظر و رنگ و نوع و مدل ماشینش میتونم شخصیت خانوادگی اون رو پیش بینی کنم. بدانید که هیچوقت قیمت و زیبایی ماشین تاثیر گذار نیست. ممکنه کسی پیکان داشته باشه و به دلم بچسبه و در مقابل کسی "بی ام و" سوار باشد و مثل سگی باشه که رو توالت فرنگی نشسته! و دم به دقیقه دور سوراخ کاسه توالت رو لیس میزنه...
خیلی خوشحال میشم هر کسی که براش مقدوره تو کامنت بهم بگه چه ماشینی دارن(پدر، مادر، برادر...خودش و ...) چون اندازه اینکه بدونم اسمشون چیه برام مهمه

.:کفش و شلوار:.
مهم نیست گرون باشن یا زیبا. مهم اینه که به هم بخورن. همین الانی که دارم این اراجیف رو مینویسم کفش و شلوارم به هم نمیخورن. عین گاگول ها شدم.

.:زیور آلات:.
من یک انگشتر و یک دستبند زنجیری دارم. هر وقت که اونا رو دستم باشند حس اقتدار دارم. خصوصا اون دستبند بیش از اعتماد به نفس، به من قدرت و غرور میده.

.:جوراب سفید:.
وقتی جوراب سفید به پا دارم. جوانی رعنا را در خود حس میکنم.

.:آزار بچه ها:.
البت ابتدای امر عارضم که خواهشن کودک آزاری من را، کودک آزاری مدانید. مراد اینکه سر به سر بچه ها میگذاریم.
احساس میکنم هر کسی که سر به سر بچه ها میذاره، خیلی خوش تیپه!
بچه که بودم گوش هام مثل آینه مینی بوس بودند. پسری به نام پدرام بود که هنوز هم که چند سال از مرگش میگذره، عالم و آدم از زیبایی و خوش تیپی اون حرف میزنند. این خدا بیامرز خیلی سر به سره بنده میذاشت و همیشه میکفت: "شب که میخوابی، یک دستمال یزدی خیس کن و دور سرت و رو گوش هات ببند. تا صبح خوب میشی."
فکر کنم دلیل این عقیده فکری هم همانند چندی دیگر از عقاید، از سنوات کودکی گرفته شده.

.:سیب گلو:.
یکی دیگر از زیبایی ها و زیور مردانگی رو سیب زیر گلو میدونم. که شکر خدا اون رو هم دارا هستم

تسلیت

2009-12-20T06:38:00.000-08:00

همیشه برایمان مبهم است که خوبی عمر آدم را باید با کلی نگری دید، یا عاقبت نگری.
اما ما امروز به پاس اعتقادات مردم گرایانه جناب آقای منتظری، باید به سوگ او بنشینیم. و در یک جمله باید گفت:

"به پاس سالهای واپسین عمر آقای منتظری، عطای روح شاد را از یزدان بزرگ برای او آرزومندیم "

چه ایزد چه الله، ماه و بت پرست
بود زنده آنکه اهرمن شکست

فقدان یلان

2009-12-17T08:07:00.000-08:00

عرضم به حضور گرامیتان که از خودمان شعری به در نمودیم که تناسبی با طنز ندارد. اما از نظر ناچیز این نگارنده ی حقیر، این بهترین شعری است که تابحال از خود به در نموده ایم. چون اصولا آماتور ها و جوجه شعرا اشعار خود را با الهام از اشعار دیگر تنظیم میکنند اما شکر یزدان ما خود را از آن قماش نمیدانیم و خود خوای شعر میگیریم و قافیه به قافیه خلق میکنیم. البته به امید اینکه دیگر همانند آنکه نوشته ام به تقلید از برنامه "پارازیت" متهم شد شعرم را هم به تقلید از دگری متهم نکنند. ببخشید اگر در این شعر خبری از گل یاس و رخ یار و باران نیست. زیرا برای اینکه چون از پسر هجده ساله ی ترشیده ای چون نگارنده حقیر نباید انتظاری جز نوشتن اشعار حماسی و اجتماعی را داشت. ضمناً عنوان شعرم را در عنون مشاهده میفرمایید.

خون شدی از تیغ ضحاکان و این نابخردان
عزممان آزادی اما کو درفش کاویان؟
سپاه توران سپاهی شد ز قلب سر زمین
کجاست کاوه که ضحاک نشسته در کمین
شکر ضحاکان مار پیچده را، بر شانه سر
کی آید مرگ این مردان که کبری مار پیچیدند به سر؟
صبر سهرابان سر آمد، کفر آوردند به دین
رستم و اسفندیار، گودرز، کو گردآفرید؟
یلان* گردان نیامد ز دیار پرسپولیس*
که شده رنگین خیابان ز خون صد چهلگیس
کوروش آسوده نخواب، مزدا ستیزان آمدند
یلان گردان جاویدت زجنگ در مانده اند
گذر شهر پر است از نعره ی تورانیان
برده است سر به زوال، تمدن ایرانیان
همه چیز وارونه شد، گردم به قربان خدا
که چنگیز نامدار شد و مرد نام سورنا*

بعید نیست اگر امام جمعه چنین گوید...

2009-12-13T00:41:00.000-08:00

بسم الله رحمن الرحیم، ان الذین یتلون کتاب الله و اقام الصلات، حالتون چطوره است؟
دردا! در کشوری که تا بحال رنگ پاره شدن به خود ندیده، یکباره عکس پاره شده ی آقا با دوربین 16 مگا پیکسلی چنان چنگ به دل اندازد که اشک چشممان بپرد بیرون. صد رحمت آن بزرگ مرد را که از بخت بد، تو هیچکدوم از عکس ها اینقدری که تو این عکس قشنگ افتاده، نیفتاده بود و غرض اینکه میشود ارادت عکاس محترم را به آقا در تار و پود دیافراگم دوربین حس کرد. ای وایی بر ما... باید خون گریه کرد که عکس مرد پاک و معصوم و مقدسی چون امام عظیم الشان، حضرت آیت الله خمینی(ص) را پاره کنند و وسط خیابان رها کنند. آخر کسی نیست به این کوفی ها بفهماند که ای نابخردان، اگر آن پیر فرزانه نبود و نمیفهمید که بنا بر مزامین اسلامی، اگر زنی را باکره اعدام کنند به بهشت میرود چگونه میشد دختران احزاب کفر و منافق را به جهنم واصل کرد ؟! نمیدانم، نمیدانم که آیا این جماعت از دم صهیونیستی و منافق که در کمین فرصتی برای اغتشاشند نفهمند یا خود را به نا فهمی زده اند. آیا نمیدانند که اگر این مرد فرزانه نبود، هنوز هم ما گرفتار استبداد طاغوت و استکبار اجانب بودیم؟ نمیدانند اگر این مرد فرزانه نبود، امروز به جای چند صد هزار بشکه، روزی چندین ملیون بشکه صادر میکردیم و غافل بودیم از استخراج نکردن نفت و انبار کردن آن در قعر زمین، تا برای ظهور آقا و جنگ آخر زمان نفت کم نیاریم؟
اگر اون مردی که عکسش کف خیابان است، نبود؛ چه کسی به ملت شریف ایران وعده ی آب و برق و گوشت و زمین مجانی میداد تا دلشان غمگین نباشد و دلخوش باشند؟ کدامین رهبر در طول تاریخ اینگونه به فکر دلخوشی مردم مستضعقف بود؟ . آیا این حرکات نا جوانمردانه جواب احساس والا ی آن پیر فرزانه ایست که به هنگام ورود به ایران، در جواب خبر نگاری که گفت:"چه حسی دارید" ابراز نمود؟.
بدانید که در تاریخ ایران، نامی بالا تر از نام امام قرار نخواهد گرفت که تمام تلاشش بر این بود که خدایی ناکرده نام چنگیز و هیتلر اجنبی بالا تر از نام ایرانیان ننشیند و بهر آن که از آنان عقب نیفتیم حماسه سال شصت و هفت میراث گرانبهای اوین و کهریزک را به وجود آورد.
خس و خاشاک هرگز فکر کرده اند که اگر پیر فرزانه نبود و حکم "هر خانوار ده تا بچه" را نمیداد اکنون ایران به جای 80 میلیون جمعیتی سی ملیونی زاقارت را دارا بود؟ این جوانان تا بکجا فریب دشمن را خورده اند که نفهمند دارند به کسی توهین میکنند که دانست چندین میلیون جوان سلحشور بیکار را چگونه در آن واحد سر و سامان دهد و در جنگ هشت ساله چنان بازار کاری را تدارک دید که ... هشت سال جنگ به طول انجامید و امام بزرگوار نگذاشت به خواست جهان جنگ و خونریزی دوساله تمام شود تا همچنان جوانان ملت در جبهه سرگرم مرگ و خون ریزی باشند، تا ایران از مرض بی کاری مصون بماند.
شعور این جوانان به کدامین دخمه رفته، تا بدانند اگر آن پیر فرزانه نبود، امروز خبری از اسکناس پنج هزار تومانی نبود.
اعتراض دوم من به صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است که هرچند این توهینات چیز تازه ای نمی باشد و ما پیش از این هم، چنین حرکات ناپسند و خشم قرآن بر انگیزی را از سوی دشمن دیده بودیم. نعوذ بالله ... نعوذ بالهه عکس خانوم گوگوش را هم به جای امام بر اسکناس حک شده دیدیم. اما دریغا که نمایش آن را در تلوزیون ملی ایران ندیدیم. البت به عقیده ی بنده، آن نمایش آن تصویر مبارک آنچنان ضرری را به حال ما نداشت هیچ، سودی را هم نصیب میکرد. از قضا خود بنده به یکی از برادران سپاهی مشغول زیر پاچه ام بود گفتم که چه خوب میشد اگر بانک مرکزی چنین پولی را چاپ کند که به گمانم ارزش پولمان خیلی بالاتر از این میبود. اما نمایش تصاویر اخیر، در رسانه ی ملی، دردناک است. آخر آسفالت و کف خیابان که همچون پولی نیست که دست به دست خلق الله میچرخد. عکس ایشان اگر بر آن نقش بندد و نرخ قیر و آسفالت کاری پایین آید، آنگاه چه خاکی بر سرمان بریزیم؟. جناب رفسنجانی و مصباح یزدی آنروز دورم را گرفته بودند که چرا اینفدر جوش میزدم، به مصباح گفتم: "اگه ای عکس روی کیسه قند و شکر گذاشته بشه تو جوش نمیزنی؟". گفت:" ها! جوش میزنم". به اکبر گفتم: "اگه روزی رو یکدونه پسته یا عتیقه این عکس رو بزنن نمیجوشی؟" گفت: "چهرا! میهجوشم."
حق دارند من که نمیگم نگن چنین چیزی!. او عکس رو هر چیزی که رفت، خرابکاری خودش رو کرد.
والسلام علیکم و رحمت الله و برکات هو

خدا را بنده..2

2009-12-06T06:33:00.000-08:00

اول نوشت: در مطلب قبلی کامنت منتقدانه ای به دید آمد که بگی نگی از ما عصبانی بود که شوخی با خداوند کار خوبی نیست. لابد هم حرفشون درست و انتقادشون بجا بوده که من رو وادار به توضیح کردن. توضیح اینکه اولا این دفعه اول و آخرمه که چنین کاری میکنم و دیگر آنکه میخواستم به تلافی این نوشته چند خطی رو به مدح یزدان پاک و بلند مرتبه قلم بزنم، که به دلایلی چنین نکردم اما، حتما چنین خواهم کرد. آخر سخن اینکه در این نوشته شیاطین رو به سخره میگیرم نه اینکه جسارت شوخی با ایزد منان را به خودمون بدیم.
و آغاز میکنم نطقم را به نام خالق جهان آفرینی که همه عالم در حیرت مهر و مروت اوست.
لابد مطلب اخیر را خوانده اید که قصد خواندن قسمت دومش را دارید. و اگر چنین باشد در جریانید که خداوند منان بنده گرامی را در ازای مبلغی به بهشت رضوان روان کردن. بنده خداوند هم در راه بهشت با خودش کلنجار میرفت که ای کاش ساعتم رو هم بهش میدادم که منو به بهشت ثریا راه دهد(گویا در عالم خیال با رضوان خانوم حال نمینمودند). سرتان را هم درد نیارم، ده کیلومتری را که قدما آن را با مشایئت فرشتگان و حوریان میگذراندند، پیاده طی نمود و به سر دوراهیی رسید. سمت چپی فلشی را مزین با عبارت "به ترف بهشت" از دیده گذراندن و راه سمت چپش را هم همان تابلو را بدید که تنها فرقش با دیگری عبارت "به طرف جهنم بود". رویم به دیوار اما روی هر دو تابلو با رنگ قهوه ای مدفوعی گلبهی ضربدری را حک کرده بودند و رویش نوشته بودند "زد دین". بنده ی نگون بخت هم متوجه این امر نشد اما. تابلوی گنده ای را با آرم سپاه پاسداران مشاهده کرد که روی آن نوشته بود "از وصط برانید please". بنده ی خداوند هم فکر کرد که کلمه ی اجنبی آخر العبارتش لابد تعبیر همان اصلاح جهان است.
بنده خداوند ناگاه از دور خانمی را دید که دوان دوان به سمتش میدود و از نظر پیداست که قصد خروج دارد. ازروی ناچاری جلوی بانو را میگیرد که خیر سرش آدرسی از او بگیرد و صیغه ی تابلو هایی که بدینگونه و با غلط غلوط املایی نوشته شده بپرسد*.
بنده خدا: خانوم خانوم! دمت گرم یه دیقه وایسا.
حضرت مریم: چی میگی؟ ها؟
بنده خدا: والله بنده همین امروز به دیار باقی مشرف شدم و آنچه که میبینم، همگی با آنچه که معلم قرآن اینا میگفتند در تضادن.
حضرت مریم: ببین آقا. گشت ارشاد دنبالم افتاده. خواهش میکنم بذار برم. خودت میفهمی که اینجا چه اتفاقی افتاده. برو
بنده خدا:گشت ارشاد چیه؟ چی میگی؟ اصلا تو کی هستی؟ نکنه اون ها هم بهشتی شدن.
حضرت مریم: اگر به من اعتقاد داری و واسم یک زره هم احترام قایلی، بذار برم.
بنده خدا: مگه تو کی هستی که من بهت اعتفاد داشته باشم؟
حضرت مریم: مریم! مریم! مادر عیسی! حضرت مریم منم.
بنده خدا: وایی قربون دامن پاکت خانم. مادرم خیلی مرید و خاک پاتون هستش... عیسی کو؟... وایی من همیشه صلیب به گردنم میبستم و رپ میخوندم.
ناگهان خانوم دردی رو از اعماق درون حس میکنه و اشکش سرازیر که: پسرم رو دستگیر کردن و به دادگاه بردن و ازش خوستن که جلو همه اعتراف کنه که امام مهدی اقا محموده.
بنده خدا: ایرادی نداره مادر. معلممون میگه اون رو به صلیب کشیدن، آه نکشید. عمرا اعتراف کنه.
حضرت مریم: نمیدونم چیکار کردن که همین امروز اعتراف کرد.
بنده خدا: کی؟ من اصلا نمیگیرم که تو چی میگی.
حضرت مریم: فرزندم! گمونم به وقت زمینی ها 22 خرداد بود که جهنمی ها شورش کردند و دروازه زمین و آسمان رو خراب کردن. خلاصه اینکه بهشت و جهنم رو یکی کردن و دیگه نه گلی موند نه درختی. دیگه نمیدونی! یکی رو تیکه تیکه کردن به جرم اینکه قصد نابودی بسیج رو کرده بودن. البته چند تایی بودن. "همت و باکری و...". یه مدته به منم گیر دادند و بهم جرم استعجال دادند. الان هم به خاطر بد حجابی دارن دنبالم میکنن. الان هم خیالت راحت! بهشت و جهنم یکی شده.
بنده خدا: پس جهنم هم بهشت شده.
حضرت مریم: نه بهشت جهنم شده. میذاری برم؟
بنده خدا: منم میام. باید من با خداوند متعال یه تصفیه حسابی کنم.

........

سنجاق شده: بعد ها معلوم شد که یکی از تازه واردان به دیار باقی، که در جمهوری اسلامی ایران مدتی پست وزارت را دارا بودند و در انتها مدرکشان قلابی در آمد مسولیت نوشتن تابلو هارا بر عهده گرفته. غلط املایی ها را دریاب.

خدا را بنده ...

2009-11-30T03:58:00.000-08:00

خداوند: من تورا حیات عالی دادم که هر نفسی را که به تو ارزانی دارم شکرگویی. در قبالش از تو در چند نوبت عبادت خواستم
بنده: سلام
خداوند:آیا نمیدانی همانا خداوند بی نیاز است؟ خداوند سلامی را نیازی نیست و همچنین حفاظتی را!
بنده: تو چرا مثل اینا شدی؟ سلام ندم میزنی، سلام بدم میزنی، هیچی نگم میزنی، قربون صدقت برم باز یه جور دیگه میزنی. بابا خسته شدم. آقا مرد و مردونه به ما بگو که سر هم کردن این بدن لعنتی واست چقدر خرج برداشته تا من دو برابرشون بهت بدم که این جون رو از ما بگیری و هم مارو خلاص کنی و هم خودت.
خداوند: به نرخ سالها ی پیش با تو حساب مینمایم.
بنده: آخه دردت بخوره تو سر جبرئیل، نوکرتم، تو که مغز تو کلمون نذاشتی بس که گفتی بی نیازم بی نیازم؛ تو دیگه چرا؟
خداوند: همانا که خدا بر همه چیز آگاه و بی نیاز است اما جان تو بد جور دستم تنگه ...
خداوند میره تو فکر و حسرت و با خودش میگه...
دیدی؟ دیدی چی فکر کردم و چی شد؟ آخ کجایی "ابی" که بد جور پشیمونم
بنده: چی شده خدا جونم؟ ابی کیه؟
خداوند: دهانت را ببند ای گناهکار! مقصود ابلیس است. من و او با هم چند سال رفیق بودیم شما را چه به اینکه نامش را کوتاه به زبان اورید
بنده: به به... به سلامتی آشتیتون شد پس. مبارکه
خداوند: خیر! نمیدانم آن بار چه قهری میان من و او رخ داد که هرگز مرا از آن قهر آشتی پدیدار نشد. کاش دستم میشکست و مجبورش نمیکردم جلوی تو زانو بزند. الان هم هرچه نداری میکشم از جدی نگرفتن پیشبینی های اوست. ده ها هزار بار گفت که: "بشر را نساز، نساز نرو تو کار بشر آلات"، به همین گاو و گوسفند اکتفا کن... رفتم دونه ای خدا ملیون تومان آدم ساختم حالا ببین قیمت به کجا رسیده. تو روحت هی
بنده: واسه چی همش گردن من می افته آخه؟ چرا ما از زانو زدن آقا ابی و سیب سرخ بهشت و اینا هیچکدوم خبر نداریم آخه! اوا یه بار میزاشتی که اصلا ما جلو اون سجده میرفتم که امروز مجبور نباشیم روزی صد بار جلو یکی سجده کنیم و ...نذار بگم دیگه... حالاهم اینجوری غم باد نگیر. بالاخره حق استاد شاگردی، چیزی رو که حیوون که سهله، ما آدم ها هم اون رو محترم میشمریم رو به جا بیارید و آشتی کنید و مارو هم از دم نفس بر کنید و تمام. برید تو کار همون بز و گوسفند. راستی چرا دیگه داییناسور نمیسازی؟
خداوند: میخوام اما میخورنش.
بنده: کیا؟
خداوند: شانپانژه چینی ها!
بنده:همونایی که به جای مسخره شدن، تازه آدم ها رو هم مسخره میکنه؟ کت و شلوار هم میپوشه؟ رئیس جمهور هم میتونه بشه؟ همون؟
خداوند: آره
بنده: حالا اینم به موقعش حل میشه. تو فعلا برو پیش آقا ابی. حتمی قبول میکنه که دوباره غلام حرم سرات بشه.
خداوند: عمرا!
بنده: پس چرا معلم قرآن مان میگفت شیطون در حسرت بخشش توه و تو ازش غذبناک شدی؟
خداوند: اون موقع سی سال پیش بود
بنده: الان چی؟
خداوند: الان واسه خودش اربابی را پیدا کرده که به جای اینکه مثل من ده ها سال رو خرج ساختن یک شیطون بکنه، گردان گردان شیطون میزنه بیرون، کاراییشون هم بگی نگی از ابی بالاتره، به خاطر همین ابی رفته ازشون درس یاد بگیره که یه روزی بیاد و کلک منو بکنه .
بنده: یعنی اون خدا زورش از تو بیشتره؟... جریان اون شیطون ها چیه؟ اسمشون چیه؟ دیدمشون؟
خداوند: بسیجی.
بنده: میگم خدا..امام زمان کی میاد
خداوند:مهدی؟ فوت کرد بنده خدا!
بنده: چرا؟
خداوند: 22خرداد بود که همچین واسه ظهور عزم کرد که بدونه ازن من تصمیم ظهور گرفت و پرید پایین.
بنده: خوب
خداوند: خوب بدونه اطلاع من پرید پایین و من هم مطلع نشدم که قراره بره.
بنده: خوب
خداوند: زهرمار و خوب. از این ارتفاع یکی بپره پایین چی میشه.
بنده: مرد؟
خداوند: بلی. همچون تو
بنده: چی؟ من مردم؟
خداوند: پس چی. آیا اینگونه پنداشته ای که من حال و حوصله اینو دارم که بیام به خوابتون.
بنده: یعنی امروز روز مکافاته. وایی خدا جونم خودت میدونی که... یه جوری بگذز
خداوند: آیا زمان حیاتتان برای شما کافی نبود که باز هم فرصت میخواهید. همانا که امروز باید به اندازه ای که کاشتید جزا ببینید.
بنده: بابا پول بدنم رو میگم. مگه قرار نبود اگه جان ازم بگیری پولشو بهت میدم .
خداوند: همانا که خدا بی نیاز است...
بنده: ای ول خدا.
خداوند: میشود ده تا
بنده: از کجا بیارم ده تا؟ یه کم مهلت بده
خداوند: زرنگی! میدانی که پس از اجرای طرح هدفمند کردن رایانه ها میشود پنج هزار تومان.
بنده: هزار تومانی؟
خداوند: آری
بنده: بیا.. این بیست هزار تومان رو بگیر، بگذار برم بهشت.
خداوند: همانا که خدا وند بخشنده ترین است. هرری... از سمت چپ برو. نگی به کسی که منو دیدی.
بنده: باشه
خداوند: جامو لو ندی
ادامه دارد...

ایران من

2009-11-27T07:48:00.000-08:00

«سخنرانی اعظم خانوم در کنفرانس غذا»

آقا به خانوم گیر داده که الا و لالله اگه این کنفرانس و نری و یه چشمه از اراجیف شوورت را مانور ندی، نه من نه تو. آقا میفرمایند مبادا مردم از غیبت همیشگی خانوم در جوارشان خدایی ناکرده فکر نا روا ببرند. زمین و آسمون رو میونجی میکنه که اگه نری طلاقمون وسط افتاده.
اعظم خانوم هم قبول کردن اما نه بی آبرویی پشت تریبون و سخن رانی واسه صندلی خالی ها رو .
- خوب چطور میخوایی حرف بزنی
- اولا حرف نمی زنم، چرت میگم . دوما سر جای خودم میشینم و عین آدم دوکلمشو میخونم و تمام..میگم چی شده بعد این همه سال فکر اینکار افتادی؟
- دلیلش رو که دو ساعته برات میگم
- اقا محمود! به گفتن باشه که تو خیلی چیزا رو میگی.
- دوست ندارم اون دوتا از من سر باشن. ببین چطور هرجا میرفتن اول زنشونو جلو مینداختن
- تنها وجه برتری اونا به تو همینه؟
- زنا رو وزیر کردم، ننگ نشون دادن سرکار رو تو ماهواره با جان و دل پذیرفتم که دیگه فرقی با اون دو تا نداشته باشم.پس چی؟!

***

«اخیرا در سفر آقا محمود به ونزوئلا، سرود ملی قبل از انقلاب رو به جای سرود کنونی پخش کرده بودن. ایشان با استقبال گرم وزیر امور خارجه ی ونزوئلا هم روبرو شدند»

یه مدت گذشت و آقا تصمیم سفر نمودند(ایشون حتی تصمیم را هم نمیگیرند.) و شرفیاب شدند به ممالک جنوب آمریکا. از اونجایی که برادر عزیزمان "داداش ونی" و عمو "هوگو"(ونزوئلا) به اندازه پولی که از جیب آقایان کش میروند، به ما احترام میگذارند و کلا ونزوئلایی ها به ایران علاقه ی فراوانی دارند؛ ساعاتی پس از شنیدن خبر ورود آقا محمود هوگو به وزیر خارجه اش میگه: رفیق اون کاست رو یادته؟ وقتی محمد رضا پهلوی اومد واسش گذاشتیم؟. بپر از تو انبار بیارش که وقتی محمودی نژاد اومد، براش بذاریم. بپا دوباره پرچم هند رو به جا پرچم ایران وصل نکنید.
-هوگو اون نوار برای سی سال پیش بود. اون موقع ما کاره ای نبودیم. خوب یادته!...در ضمن آقای احمدی نژاد ، نه محمودی نژاد. بیبینم با این سوتی ها میتونی نون مارو ببری یا نه.
- مهم اینه که آزادی برابری برادری، سیاست زد آمریکایی رو عشق است. در ضمن من الگوی محمدی نژاد در زندگیشم، انقدر چرند نگو، این چک هایی هم که وصول میکنم، همش حق الاستادی-ه.
- قبول! تو استاد. اما استاد عزیزم، یه کار کن این شاگردت همیشه سر کلاس درس حاضر باشه.
- راستی چیزی با خودش آورده؟
- نه! میخوایی ماهی چند بار شهریه بگیری
- پس من نمیام فرودگاه، خودت برو

دوست دارم همسر آیندم...

2009-11-24T02:17:00.000-08:00

این مفاد قطعنامه ازدواج منه و نمیدونم تا ده سال دیگه یا هرگزی که بخوام ازدواج کنم چقدر تغییر میکنه
1. جذاب باشه
2. چشم هاش رنگی باشه(نبودم ایرادی نداره اما خوش فرم باشه)
3. سفید باشه(گندمی هم قبوله)
4. یک زره، اندازه نوک سوزن، یک کم، اندازه بلندی صدای پچ پچ شاپرک ها، خیلی کم، یک کم چاق باشه(نرم باشه)
5. از لحاظ حس مدیریت زنانه، خیلی قدرتمند باشه.
6. حسود و لوس(حقیقتا دوست دارم)
7. هرچی بیشتر گیر بده بیشتر خوشم میاد(به ظاهر نه اما از ته دل دوست دارم)
8. سفره جمع کردن رو به تنهایی قبول کنه(چیدن و آماده کردن ظرف ها با من)
9. فقط وقتی مهمون میاد کوچکترین کاری رو به من واگذار نکنه(دوست ندارم جلو چشم کسی خونه داری و پذیرایی کنم)
10. صداش قشنگ باشه
11. رو اسم فوق العاده حساسم. باید اسم زیبایی داشته باشه
12. ممکنه خواستم جلف به نظر بیاد اما جدا باید خوب برقصه.(باید)
13. مهم نیست کجایی باشه اما دوست دارم زبان اصلیش فارسی باشه(نه اینکه ترک باشه و فارسی بلمبه، کلا فارس باشه)
14. مادر ، پدر و برادرم رو با اسم رسمی صدا بزنه(آقا/خانم)
15. با هرکی میخواد شوخی کنه اما با خانواده من نه. اصلا نمیخوام صمیمی بشه
16. جلو چشم مردم با من شوخی یا حرف دوستانه یا روم به دیوار، حرکات بوسی ملوسی انجام ندهد(اکیداً)
17. وبلاگ نویس پر خواننده باشه، یا یکی از دوست هاش پر خواننده باشن که منو به طور ویژه ای بلینکن و از این فلاکت در بیام
18. لعنت خدا بر دختری که تو کار کامپیوتر و اینترنت وارد نباشه(عمق خواسته رو دریاب)
19. من که پرادو ندارم، پس اون باید داشته باشه.
20. هر وقت خواست خونه مامان اینا بره، یک روز قبلش به من بگه.
21. من دوست ندارم زیاد خونه مادر زنم برم(میفهمی؟)
22. از برادر زن متنفرم.(میکشمش)
23. اصلا دوست ندارم همسرم شب رو در جایی دیگه به صبح برسونه.(هرجا میره بره و هروقت میخواد بره و برگرده، اما دوست دارم قبل از سحر خونه باشه)
24. قانون دست دادن من رو به پدر و مادر و طیر و طایفه-ش بگه که ...وقتی شوورش با کسی دست میده، دست رو میفشاره و طرف هم باید این عمل رو انجام بده. وقتی هم که دست میده باید چشم در چشم مخاطب اون رو نگاه کنه و بلعکس(واقعا اینطوریم)
25. نسبت به اینکه زن و دختر فوتبال نگاه کنن، حس خوبی ندارم. احساس میکنم فوتبال به دهنشون گنده میاد.(پس فوتبال ممنوع)
26. به خدا اعتقاد داشته باشه
27. مهم نیست چه دینی داشته باشه. حتی مسلمون هم باشه، قبوله.(از دخترای خوشتیپ نماز خون خوشم میاد)
28. هر وقت که از سر کار برمیگردم، برام آهنگ داریوش بذاره
29. تو کار هام فضولی کنه
30. رو م به دیوار اما از موی زیر بغل بدم میاد(تنها در مورد خانوم ها). و حتی اگر کوچکترین مویی رو به چشم ببینم، دیگه نمیخوام اون زن من باشه.(خرج لیزرینگ با من)
31. وقتی تو خیابون راه میره، باید دستم رو بگیره
32. بلند حرف نزنه
33. تعادل آرایش صورتش رو نسبت به اماکنی که به اون ها خواهد رفت، من تعیین میکنم.(من)
34. من به گوشت گربه ماهی علاقه زیادی دارم.پس بلد باشه که چطور با گربه ماهی غذا درست کنه.
35. عاشق ماهی جنوبم، پس دماغش رو درویش کنه.(شیرماهی زندگی منه)
36. حیوان تو خونه نگهداری نکنه.
37. به نفعشه که از اسب خوشش بیاد و سوارکاری بلد باشه
38. تو خونمون همیشه دوغ باشه

39.و آخر اینکه اگر بنده صاحب اسب شدم، در خانه مهتر هم خواهم داشت اما، خانومم باید در مواقعی که خودم خونه نیستم دو روز در میون، شخصا اسبم رو تو باغ لنج بده(زمستون ها ظهر و تابستون ها یا سحر یا غروب وقت اینکاره. در بهار، هر وقت که دلش خواست میتونه اینکار رو انجام بده)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ب ر:چقدر خوبه که آدم همیشه هم کتابی ننویسه. روان باشه.آه!...چیه همش بگفتم بگفتی؟!

ب ر: هادی و مژده اگه دلشون خواست یه متن این جوری رو بازی کنند لطفاً. هرکسی رو هم خواستند دعوت کنن(ببینیم مردم چی دلشون میخواد.چاق یا لاغر؟)

روم به دیوار

2009-11-22T08:43:00.000-08:00

سلام بر تمامی هزار و اندی بیننده و خواننده ی وبلاگ طلایه دار.
خوبید شما؟ میگم یه چیزی به ذهنم رسید و اون اینکه، بیایید نوشته ای با موضوع و چهار چوب زیر را برای اینکه هم خودمون رو بشناسیم و هم بهر اینکه تمرینی برای معرفی خودمون به افراد داشته باشیم ، بنویسیم.
روم به دیوار! روم سیاه اما جریان خواستگاری-ه اینه که میخوام از خودمون بنویسیم. اینکه چه چیزی میخواییم و اصلا مراممون چیه، ایده آلمون چیه. برای اینکه موضوع گشادتر بشه من چنین نوشته ای رو در قالب موضوعی در آوردم(موضوعی که خودش در این حرکت ما بی تاثیر نیست) و اون خواستگاری(یا چیزی شبیه به اون).
به فرض که آقا طلایه دار با یک نگار رنگارنگ قصد صحبت جدی در مورد ازدواج را دارد. خانم هم در این هیر و ویر از طلایه دار میخواهد خود را به گونه ای کامل معرفی کند و از علایقش بگوید. ...قبوله؟ .. پس طلایه دار(-)، نگار رنگارنگ(+)
البته قبل از شروع بحث عارض شوم که این موضوع مال روزی روزگاری در هشت سال آینده میباشد. پس تیکه نپرانید که چرا مردک هنوز پشت لبش سبز نشده طلب همسر میکند.
+:شما هدفتون از تشکیل زندگی چیه؟
-: (محض مزاح در دلمان میگوییم:واسه اینکه اجاقم کور نباشه.) میخوام یکی کنارم باشه که هم من بتونم آرومش کنم و هم اون منو.
+:شما از کجا میدونید من آرامش ندارم؟
-: شما تو زندگیتون آرامش کامل رو دارا هستید؟
+:فکر کنم
-:پس فکر نکنم ما با هم به جایی برسیم.
و هنوز به نام یزدان را نگفته، طلایه دار از روی مبل پا میشه که بره و نگار رنگارنگ بلافاصله...
+:نه...کجا میخوایی بری؟ پیشم بشین. چقدر تو لوسی!. این لوس بودن میتونه خودش یه چالش باشه. ببین تو خیلی خود خواهی.
-:بذارید من یه لیست از خصوصیات واقعیم رو به شما بگم. ممکنه خوب یا ید باشند اما بدونید که هستند. قبوله؟
+: با کمال میل
-: لوس نیستم اما اصلا خوشم نمیاد اذیتم کنن.هیمشه هم دوست دارم سربه سر مردم بذارم اما خوشم نمیاد کسی سر به سرم بذاره.
نگار نگارنگ با لبخندی فوق ملیح و زیبا ، آرام و نجوا مانند همراه با حرکات موزون گردن و کمی مخلفات لب و دهن، و طوری که من بشنوم ...
+:لوس که شاخ و دمب نداره عزیزم
-: وقتی با دوستم دعوام میشه قهر میکنم. اما اون دوست رو موضف میدونم که بعد از مدت کوتاهی بیاد و ازم عذر خواهی کنه. وگرنه واقعا دلم به درد میاد. البته منم عذر خواهی میکنم.
از بچگی همه میگن که ناسازگار بودم. اما به نظر خودم همیشه تا حد امکان سازش به عمل آوردم. ولی کارنامه وبلاگی هم نشون میده که با تمام دوستان وبلاگی هم دعوا کردم و از میان حدود بیس دوست، دوتاشون موندن. یکی پسره. و اون یکی دختره. پسره اهل دعوا نیست وگرنه تا به حال شصت بار با هم دعوامون شده بود. دختره هم زیاد عصبانیم نمیکنه. یعنی میکنه ها، ولی من ازش عصبانی نمیشم(بلد نی عصبانیم کنه).
عاشق چیز های قشنگم. گیتار میزنم. لاله ی نارنجی رو دوست دارم. ستاره هارو. قدم زدن زیر بارون رو و خیس شدن کامل رو. ولی دریا یک چیز دیگس. هرکی دریا رو ندیده، نمیتونه زندگی کنه. نمی فهمه زیبایی و شکوه چیه. اسم از شکوه آوردم و یاد رعد و برق افتادم.
+:نگو که دوسش داری
-: نه...میپرستمش. رعد و برقه که به آدما نشون میده با این همه علم و توان و زر و زور، بازم هیچی نیستن. رعد و برق صدای یزدان-ه وقتی صداش میاد تازه آدم میفهمه که مردونگی چیه. رعد و برق آدم ها رو از غرور دور میکنه. به اون صدای مهیب مردم رو ملزم به تسلیم میکنه. من عاشق رعدم و برق.
یه چیز میگم خندت نگیره و اون اینکه خیلی دوست دارم یه شب کنار زنم خواب باشم و صدای رعد و برق بی امان باشه تا زنم از ترس منو محکم تو بغلش بگیره و اون طوری بخوابه. پسر حرف نداره!

سپس آقای طلایه دار و نگار رنگارنگ حرکاتی رو انجام میدن که نوشتنش اینجا مسلمون رو کافر میکنه.
+:بازم برام بگو
-: (تو دلم میگم:وویییی...اما کور خوندی! بحث رو عوض میکنم) نقاشیم خوب نیست اما بد هم نیست. اگه ادامه میدادم یه چیزی میشدم. استعدادم در نواختن ضرب عالیه و اون رو هم اگر ادامه میدادم عالی میشدم اما ندادم. صدام بده. حتی موقع حرف زدن. به سن و سالم نمیخوره، انگار 50 سالمه. اما اینطوریه دیگه...
+:عشق چه رنگیه؟
-: (تو دلم: پدر سوخته ول نمیکنه)وقتی شب به انتها میرسه، اولین روشنایی، روشنایی سحره که تو آسمون پیدا میشه. دیدیش؟
+:اهوم
-: عشق به اون رنگه
+:طلایه دار...دوست دارم
-: نه! چالش هامون حل نشده. من از نظرت لوسم و خود خواه. تو هم مدعی هستی که آرامش کافی رو در زندگیت داری. اینا خیلی مهم تر از چهار تا حرف احساسی منه.

و در ادامه اینکه نگار رنگارنگ کلی گریستن به عمل آوردند و ...بهم خورد!. اصلا هم انتظار نداشتم اینقدر زود احمع بازی در بیارم اما... اما فایده ی این بحث رو دریافتم. اینکه خودم باشم و میدونم در این مکالمه ی خیالی من، خودم بودم پس مشکل از من نبود. مشکل از اونایی بود که همیشه نیمه ی پر لیوان رو میبینند. ولی یک چیز رو که در نیافتم صحنه های سانسور شده ی بعد از جریان رعد و برق بود. ما که بهم زدیم اما ناخونک خودمان را به عمل آوردیم. یاد یکی از اقوام افتادم که میفرمود آفتاب تا به حال پوست دختر مرا ندیده و تا به حال بیست تا خواستگار داشته. یادم باشد بار دیگر اگر چنین گفت بهش بگویم: خوب بیست بار کم نیست؟
راستش این موضوع به مزاجم بسی خوش آمد. پست آینده هم در این رابطه و تحت عنوان "همسر ایده آل آینده" خواهد بود. از همون دوتایی که یکیشون اهل دعوا نیست و اون یکی بلد نی عصبانیم کنه دعوت میکنم که گر دالشان بازی خواست؛ یا پستی مثل این یا پست آینده بنویسند. از هرکس هم که خواستند دعوت به عمل آورند که بازی کنند. بیبینیم واقعا مرام و عقیده ی مردم چیه.ها؟

شنیدنی...!

2009-11-08T02:18:00.000-08:00

با دوستی به گپ و گفت نشستیم و هرچه کباده ی دانایی و سیاست بود بیرون ریختیم. از جهان امروز میگفتیم و حکام جهان. از ابتدا تا به انتهای بحث قرار بر این گذاتشتیم که از هر سورتمه رانی سخن گوییم، الا اینکه نامی از سورتمه رانان ايران به ميان آید.
او بر طبل انسان مداری میکوبید و بنده میکوشیدم با داوری سیاست نگری و منطق گرایی سخن راندن، خود را سناتور کنگره یکی از ممالک ابرقدرت جهان جلوه دهم. ته بحث که فرا رسید، از او راهکار خواستم و گفتا:"جهان باید به فرامین الهی رجوع کند". و عدل همینجا بود که رگ خواب طرف را برای خواباندنش و تثبیت خودم به ترفند گرفتم که "این مخالف ایده ی سکولاریسمی است که ما دم از آن میزنید". آخر سخن پیروزمند از میدان مناظره بیرون آمدم. طیر و طعنه های بعد از شکست آن مرد پنجاه و اندی ساله را با لبخندی جوابگو شدیم و هرچه بر طبل مومنیت خود و کافریت من زد… هیچ که هیچ. او و حضار آن جمع اگر ندانند. خود میدانم که شخصا لائیک نیستم و این جفا را هم بخشوده ام که رندانه سخن گفتن من و توانایی ترسیم جهان بدون خداوندی مرا به پای بی دینی و جهنم العاقبتی گذارند. که صد البت این لازمه است چون بخش بزرگی از جهان بشری لائیک هستند و اگر کسی مدعی بشر محوری باشد، باید پذیرای بت و ایزد پرست باشد.
تیر آخر را زمانی شلیک نمودیم که ایشان را بر منبر مجمع عمومی سازمان ملل و سخنرانی نشاندم . در جواب گفتند:"من اگر برم سازمان ملل مثل احمدی نژاد حرف میزنم." و خنده ی حضار در محفلمان نشان از پیروزی بنده در بحث بود. البته چه پیروزیی؟ او راست میگفت. تنها خرده ایراد تندروی و مسلمانی شاسی دارش بود که تیشه بر ریشه خواست های پاک قلبش میزد. حقاٌ تنها مانعی که نمیگذارد عقاید سوسیالیستی و ایدئولوژیستی چنین افرادی با هم همسو و همصدا گردند، دیانت است. حضار جمع که متشکل از در و دیوار و چند مبل زوار در رفته بودند. چند جمله جدید زما آموختند.
"هرچه که دارای فلسفه ی وجودی باشد. قابل نهی و نقد است"
این جمله جمله ایست که همواره به آن معتقدم. اما گوش طرفمان بدهکار نبود و عالم و آدم را نهی میکرد. صاحب قدرتان و ثروتان را دشمن بشر میخواند و از این سو سوسیالیست را هم بد تر از همه میکوباند. پس نه فلسفه ی من کامل است و نه او. و آنچه حاصل اومد این بود که در جدال فلسفی و فکری پیروز میدان کسی نیست جز آنکه راهکارش به عمل نزدیکتر باشد. و بهتر اگر گویم اینکه برنده ی جدال دو هم عقیده هیچکدام نیستند.( بلا اگر به دور باشد، من و یک مسلمان آرزوی تعالی بشر را داشتیم) اما سر آمد آن است که نتیجه قابل اجرا تری به دست گیرد.
پس پیروز بودم چون راهکارم عملی بود و تئوری ام که به احتمال فراوان، سال ها بعد، همراه پیکرم به بطن خاک میرود، تئوری امروزی تری بود. طرف مناظره ام اما مسلمانی تند مزاج و در عین حال معتقد به سکولاریزم بود(در حد محدودی اما نه به محدودیت خیلی ها). این را فرا گرفته ام که پایه سخن هر مسلمانانی بر خود بینی و توهین به دیگران بنا شده و اگر حمله را از آنان بگیری، سلامی میماند و خدا حافظ. این را با طرف میان گذاشتم و به شدت نهی میکرد و سر انجام گفتم:"اسلام مگر کاملترین دین نیست؟" گفتا:"کامل ترین و کاملترین" گفتم:"این بزرگ ترین توهین است که میشود به هر متدین به مذاهب غیر اسلامی زد."
نتیجه آنکه بابا اگر مسلمانی، باش!. اما گزافه گویی تعطیل کن و پا به اندازه ی گلیمت دراز کن. دیانتی را که لحظه ای تاب مناظره در مورد حقانیتش را نداری، نه تنها در سیاست، بلکه در صحبت میان جمع به میان نیاور.
طرف مناظره چنان در پی دیکته کردن خود بر من بود که مجالی برای نتیجه گیری نگذاشت. البت نمیگرفتیم هم مهم نبود! دیدیم اگر بنده خواب روشنفکری و روشنگری ببینم و نوازش جهانی که هم یزدان دارد و هم نه، و ایشان به ظاهر سکولار برایم از خداوند و دین سخن براند، آن هم با شعار کلی گرایی(آن کل که جز مسلمان، در خود نگنجد)، جز ساییدن روح نا مبارکم چیزی باقی نمی ماند اما... حرف درست، کم نمیزد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بیربط:مادر گرامیمان از فرت مبلغ گزافی که بهر استفاده ی بنده از اینترنت هوشمند بر رسید تلفن نقش بست شاکی گردید و سیم تلفن اتاقمان را انقطاع بخشیدند. لاجرم باز هم در کافینت مینویسم. لاجرم به کسی هم نمیتوانیم سر بزنیم و باز هم لاجرم....لاجرم دیگه.

پاریس کوچولو

2009-10-29T06:37:00.000-07:00

سلام علیکم.
بالاخره به شهر هزار رنگ و استان چهار هزار رنگ تهران بازگشتیم و اصلا هم این حس را که "هیچ جا خونه ی آدم نمیشه" رو نداشتیم. فهمیدیم که هیچ شهری "سنندج دی سی*" و هیچ زبانی "کردی اردلان*" و هیچ "منهتن نیویورکی" همانند کوچه پس کوچه های مرد پرور(به غیر از من) "آقا زمان" و "خسرو آباد" کردستان نمیشود که نمیشود.
خواجه میفرماد:
آنان که دم از شکوه آلپ زنند
غرور و شهامت آبیدر ندیده اند
آنانکه دم از شب های پاریس میزنند
شبگردی امن سنندج ندیده اند
آنان که سخن نگار تهرانی میزنند
تو عمرشون 20 دقیقه سر "ششم بهمن"* وانایستادن تا بفهمن فرشته به کی و به چی میگن.
باور بفرمایید این حس از ضمیر ناسیونالیستی من سرچشمه نمیگرد. هرکس که در "سنندج دی سی" مدتی اقامت کرده، این ها رو پشت هم بلغور میکنه. خلاصه ی کلام اینکه اگر ناسیونالیستی مینوشتم، برایتان دروغ سر هم میکردم؛به این قطر. ولی همانند خیلی از جوامع، جامعه "دی سی" هم کلی نقطه ی مورد انتقاد داره که گفتنش در اینجا دردی دوا نمیکند.
در طول سفرمان خبری از بی بی سی و با بی سی و با با... نبود. لاجرم هر آنچه که در می یافتیم دیدگاه مستقیمی بود از ملت. ملت کرد هم کمکی با الباقی ملل فرق دارند و از آنجایی که صد سال است که در کوچه باغ سیاست پرسه میزنند، تجربه ای بیش از پایتخت نشینان دارند که از 22 خرداد به اینور سیاست مند شدند. پس خوب میدانند که چه موقع باید کشته شد و چه موقع باید سوخت و ساخت. تصمیمشان هم بر این است که امروز باید بسوزند و بسازند. و نمیدانم این چه صیغه از تجربه ی سیاسی یک ملت است که سر انجامش این شده که "همه بد هستند" و طرفدار هیچ جبهه نباشند(حقیقتا باید روش فکر کرد).
چیزی که جالبه خدمتتون بعرضم اینکه کرد ها به تحریم اس ام اس یا به طور کلی نافرمانی مدنی معتقد نیستند و تنها راه مخالفت رو تظاهرات میدونن. و البته همیشه هم رکورد دار تحریم انتخابات در ایران بوده اند و از این حیص تنه به تنه ی سیستان و بلوچستان میزنند، به جز امسال که اکثریتشان(یکم بیشتر از اکثریت) خیر سر تهرانی ها تحریم را شکستند و صدقه سر جناب خاتمی به موسوی رای دادن.
البته بیایید این ها را بیخیالی طی کنیم. کردستان کلی سوغاتی دارد که در هیچ ملکی از ایران زمین نظیرش یافت نمیشود، چون هزار ماشاالله در هیچ نقطه ای این حجک قاچاقچی یافت نمیشود؛ آن هم از نوع بی آزار و سالم. و از آنجایی که روم به دیوار، کالا های کردستان قاچاقی هستن، جزو سوغاتی های رسمی و گردشگری حساب نمیشن؛ اما نزد آنان که اهل دل باشند هم گردشگری به حساب می آید و هم رسمی.

لوازم الکترونیکی و صوتی تصویری(زیر قیمت)
لوازم آرایشی بهداشتی
قهوه(اسپرسو-فرانسه-برزیلی- ترک)
از اونا(اصل اصل)
توتون
چایی
رانی(دونه ای 200 تومان...بسته ای اگر بگیری میفته دونه ای 100 تومان)

اما خدمتتان عارض کشتم که وسایل بالا در زمره سوغاتی های رسمی نیستند، اما هستند. ولی نیستند...هستند. سوغاتی های مجازمان این ها هستن.

شیرینی کنجدی و نخودی
تخته نرد(بازی)
دیوان(یک نوع ساز)
صنایع دستی

و اما سبیل.
در اقسا نقاط جهان، ملل را با نشانه ای میشناسند که همچو شناسنامه آنان، آویزه نامشان است. مثلاً:آلمانی ها را با آب جو،فرانسوی ها را با پنیر و ... و از آنجایی که ما از اجانب صاحب معرفت تر و دین و ایمان دار تریم، ملل خود را با خالیبندی ها، بی غیرتی ها،خساست ها و ملت قزوین مانندی را با خواص دگر میشناسیم و به فضل خدا، تهرانیان که هزار و دو ماشاالله در تمامی اوصاف ختم عرف و علم و تعیین کننده خساست یزدی و خالیبندی آبادانی و... هستند، کرد را با غیرت خرکی و سبیل میشناسند.
اما در کردستان قدیم، سبیل قانون و قاموس مختص خود را داشته و
"نی من میتونم سیبیلو باشم نی او میتونه و نی کس دیگری
و اندر عجبم که من میتونم سیبیلو باشم یا او میتونه یا کس دیگری
من با تو چنانم ای سیبیل دوچرخه ای"
سبیل در کردستان قدیم مال افراد خاصی بوده.
مثلا: از قدیما،خان ها و ملاکین بزرگ سبیل های بلند و پر پشت و البته مرتبی داشتند و مسلح به خنجر و تپانچه زینتی. اما اصیل زادگان و نجیب زادگان سبیل های نسبتا کوتاه ولی همچو فرمان دوچرخه را دارا بوده اند(مراد این است که از دو طرف سیبیل باد میدادند) و مسلح به عصا های گران قیمت ساعت جیبی. غیر از این اشخاص هم اگر کسی سیبیل قابل توجهی داشت مجازاتش مضحکه ی مردم بود و القابی همچو "محمود سیبیل". و صد البته این قوانین امروزه دیگر به سر آمد و دور دور ساسی مانکن و حسین توهیست و این را بگفتیم که تهرانی ها بهتر بتوانند از مغز متفکر روزی چندین هواپیما ساز خود، جوک هم بسازند.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

*نام سنندج دی سی به سبب زیبایی شهری و امروزی بودن مردمش، الهام گرفته از واشنگتون دی سی است
* نوعی زبان کردی را که تنها سنندجی ها میتوانند سخن بگویند را اردلان گویند(نسبتا سخت نیست اما نمیشه اون رو مثل سنندجی ها تکلم کرد و در و دهاتی های بی اصالت رو میشه از صحبت کردنشان شناخت)
*ششم بهمن برای بی بخارانی همچو بنده(شکسته نفسی میکنم)، راسته خیابانی بیش نیست، اما برای ماشین بخار ها دنیا ایست پر از نگاران زیبا وچشم شهلا و قد رعنا.

و...

2009-10-15T02:23:00.000-07:00

اون دیدی که از شهر "مهاباد" و مردمش داشتم درست نبود. و با این وصف، این به ذهنم خطور کرد که خدا رو چه دیدی؟... شاید این منم که نسبت به خیلی ها دید تنفر آلود و نسبت به خیلی ها زیادی نیک فکر میکنم. همسفرم میگفت: مردم همه جا خوبند، تنها زبان ها با هم فرق میکنند و همگان حق را از دید خود میبینند. وگرنه مردم خوبند.
اما باز هم نمیتونم این رو تصور کنم که شمالی ها هم خوب باشند. لیکن اون حرفی که "همه جا خوب و بد هست" رو هم نباید فراموش کرد.
باز هم این برامن خیلی عجیب مینمود که مهابادی ها خیلی خیلی خیلی با ذهنیات قبلی من جور نیامدند.
خود خواه نبودند...خیلی هم متوازع بودند.
بد خلق نبودند... خیلی هم انسان نواز بودند...و زیادی مودب و متمدن.
و در آخر اینکه دریافتم تئوری من که کرد "اردلان"(سنندج) برترین نژاد رو در میون کرد ها دارند. درست نیست.
همه خوبند...نه...هم خوب داریم و هم بد.(اما خوب زیاد دیدم).
اما یکی از جاذبه های مهاباد که خیل ده ها هزار نفری ملت رو به خود جلب کرده "تاناکورا" هستش که در به نوعی بازار پوشاک است + عروسک+لوازم بهداشتی.
اگر از یک تهرانی یا اصفهانی یا...به قول کرد ها"اجم" معنای تاناکورا را جویا شوی. جایی را نشان میکنند که توش لباس مرده میفروشند اما تاناکورای اینجا با آنجا ها بسی فرق داره.
ممکنه که این نزد شما یک نقل قول باشه که مردم بلاد کفر، هر کریسمس کل لباس هایشان را درسته در زباله می اندازند و لباس نو می گیرند.(لباس هایی که شاید یک بار هم تن نکرده باشند). اما این یک حقیقته.
تاناکورا هم متشکل از رخت و برگ اجانب است که در زباله ریختند، اما از نو هم نوتر و از لباس بوتیکی، بادوام تر و زیبا تر است... تمامی مارک های لباس و کفش هم اصل و غیر قلب هستند.(مثلا در تاناکورا کقش تیمبرلند اصل، یا هر مارک معتبر دیگه ای رو میشه به راحتی پیدا کرد.).
لوازم بهداشتی مثل پوشاکش دست دومی نیستند. اما جزو اجناس قاچاقیی هستند که اگر مانند اون رو در فروشگاه های تهران پیداکنیم. چند برابر قیمتی هستش که در تاناکورا میفروشند...ببخشید...هدیه میدن.
یادمه پسر داییم یک کاپشن خریده بود که تو جیبش یک مدال فوق معتبر بیسبال جهانی بود...معلوم بود که صاحب اصلی اون کاپشن یک ورزشکار معروف بوده.
خلاصه اینکه عشق است..............
در اون میون من کرد پلاستیکی از سر و روم می بارید که زیاد هم اصیل نیستم. آخه اون ها فرهنگی رو دارند که طبق اون، غذا خوردن جلوی جمع ملت رو خوب نمیبینند(که مبادا کسی هوس کنه و این ها..) من هم گنده گنده راه میرفتم و تو یک دستم زرت مکزیکی بود و تو دست دیگه شکلات(مترو) و تو همون دست یک آب معدنی. وقتی که با مادرم کردی صحبت کردم فروشنده نگاهی به من انداخت و با قطعیت گفت:"شما تهران زندگی میکنید". ... عمقش رو خودت دریاب.
راستی وقتی حکایت جاده چالوس و شمالی رو که در ازای نشستن در باغشون ازت پول میگیرن برای کشاورزای کرد تعریف میکینی، تف تو دهنشون خشک میشه و گاهی میگن:"مگه آدم از مهمون تو خونه پول میگیره!" منم میگم:"اجم ها میگیرن! خو هم میگیرن".
خلاصه اینکه در این ملک "پول همه چیز نیست" رو میشه لمس کرد.شعارنیست...عمله

سفرنامه

2009-10-13T14:17:00.000-07:00

از شما چه پنهان! چند روزسیست که در گذار سفرم. پست قبل را هم در سرزمین "کرد" نوشتم.
بعد از اتراق دو روزه در سنندج(پاریس کوچولو)، کوله بر پشت نهادیم و به معیشت خانوم والده، راهی شهر سقز گشتیم.
هزار و یک ما شا الله ... چه زیبا شهری.
حدود 100000 نفر جمعیت دارد و مرا به یاد شهر کابل می اندازد. البته اینکه "سنندجی هیچ بنی بشر و ملکی را جز همشهری خود و ملک خود به آمار نمیشمارد، زبانزد است" اما سنندجی هم اگر نبودم، باز سقز را کابل میدیدم.
جاذبه های سقز زمین.

-سر هر کوچه اش یکی دو نفر، همچو زن پا به ماه چمباتمبه زده اند.
-غربتی که گذرش به برزنشان افتد را از نوک پا تا نوک دماغ، به براندازش می نشینند. چنان هم دقیق و بدونه خطا مینگرند که با نگاهی افکندن به سرا پای بنده، در یافتند که مایه دار خفنی هستم، از دیار ساسی مانکن(اگه بگی تهران نمیشناسن) هستم.
-برای اولین بار در عمر نگارنده ی حقیر، دختری عاشقمان شد و در دل غزل آرزو سر داد که ..."کاشششکی این دیوونه شوورم بود". مادر شریفم بد و بیراهی را که با اخم به آن گل بانو روان کردم از سر حیا دانست. بگذریم از اینکه اگر دماغ مارا به یاد "آبیدر"* نمی انداخت؛ بله که سهل است، ماچش هم میکردم.
-کارد به شکم مردمش بزنی. پیاده رو برو نیستند که نیستند.
-هرچه را از اصناف و اکناف جویا شدم و دیدم، در چنان در کار آهن آلات و مصالح ساختمانی سیر میکردند که یک لحظه در دل بگفتم، رویای در دبی دختر بازی کردنم به حقیقت پسوسته.(جان شما کلی ساختمان میسازند. اما آخر سر تو زرد از آب در می آید)
-دخترانش کت و کله ی پهنی دارند و چشمشان به درشتی چشم شهلا...
- دوره دوره ی ساسی مانکن است.

به یاری آفریننده ی جان و خرد، فردا اول وقت(به وقت کردستان، ساعت نه به حساب می آید.) به سوی شهر مهاباد رهسپارم. کلا در این دیار، افرادی همچو من را "کرد پلاستیکی" میخوانند.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
* نام دو کوه زیبا که سنندج در دامان آن آرام گرفته است.

روشنفکر...

2009-10-11T22:17:00.000-07:00

نمیدونم روشنفکر این روزها شغله یا چیزی مثل قبا که به تن میکنن. اما پارامتر اندازه گیری میزان روشنفکری بر اساس انجام کمتریم کارو حصول بیشترین سود است . مثلا کدامیک فکر داره؟ کسی که سالها تحصیل میکنه و دکتر میشه، یا اونی که اصلا مدرسه نمیره و دکتر میشه.بدیهیست، کسی که مورد اول را انتخایب میکنه اصلا فکر نداره.
به قولی: " این بدیهیست که مستکبرین هر کاری بکنند تا جوانان و نخبگان ما وقتشون بیشتر تلف بشه...دانشگاه میسازن و هزاران نقطه ی انحراف گر دیگه، تا برای نخبه شدن وقت بسیار و هزینه ی گزافیرو دستمون بذارن".
البته در ملکی که نتیجه ی فوتبالش ابتدا باید تایید صلاحیت بشه و سپس در میدان حاصل بشه، روشنفکرهم باید از طرف روشنفکران دیگر تایید صلاحیت بشه که پروسه اون در ظرف ما نمیگنجد.
پس گام اول داشتن فکر بود اما گام دوم روشنفکر شدن قرب به نور است که به حکم خدا در ایران ما یکی دو منشا بزرگ داره. سری که تو چال جمکران نره، کی میتونه فکر روشنی رو در خود جا بده؟...
اینه که دست آخر دکتران مملکت ما میشن کامران خان و جناب کردان و آقای شریعتمداری. روشنفکرانمون میشن آقا حداد (که به سبب وصلت خانوادگی با چشمه ی نور و دیانت، در روشنفکری نور بالا میزنند).
الباقی اساتید و دانشگاهیان هم میشن کله قندی. اونا اگه عقل داشتن در میون راه های رسیدن به مدارک دکتری، درس خواندن و کلی وقت حرام کردن در دانشگاه رو بر نمیگزیدند.
اونچه که ما دریافتم اینه که روشنفکری کلا یه اسمه، خداییش هم وظیفه ی روشنفکر در جامعه هم هیچ مشخص نیست، چون کار همون کار سیاسی و دولتیه. اما تاریک فکرانی که اصلا فکر ندارند و جای ین همه سواد، یه پشیز عقل تو سر جا ندادن، دائما در حال تشویش اذهان و مغشوش کردن هستند. البته کسانی هم که به جای واژه ی .... میگن "س ک س"، هم در مملکت ما روشنفکر به حساب میان. مهم ترین یا بهتره بگیم موثر ترین روشنفکران ما اونا هستن. قبل ازدواج از اون کارا میکنن و بعد ازدواج خاطرشو واسه همسرشون تعریف میکنن. همسرشون رو رو تخت یکی دیگه میبینن و لبخند میزنن که عزیز دلشون ضربه ی احساسی دیده. دخترشون نصفه شب خونه میاد. پسرشون به سلامتی بابایی و مامانی ودکا روسی میزه بالا.
اصلا کلا بحث، بحث مهمی نیست. ماهم ناگهان به فکر واژه ی روشنفکر افتادیم و در موردش گپی گفتیم.

حرام است یا نه؟

2009-10-09T08:12:00.000-07:00

ابتدای امر عارض میشوم، از آنجایی که بسی خوشمان می آید ادای روشنفکران غربی را از خود بدیم بیرون، و به شکرانه فرهنگ والا در بلاد کفر، رابطه پیش رفت کرده و عمدتاً به دو دسته عادی و زبونم لال همچیزگرایی تقسیم میشود و به یاری خدا بنده هنوز آنقدر پیشرفت ننموده ام و همچنان تو کف همان عادی مانده ام. تا چه رسد بدان مراحل بالا. البت در ولایت مان ابرمرد منتخبی داریم که محبوب شصت و سه درصد اهالی است و یادمان می آید که در مجلسی بین المللی آماری فرمودند و حاصل شد که به شکرانه خدا، در مملکت ما همچیزگرا وجود ندارد و از آنجایی که آمار ایشان از اعتبار ولایی برخوردار است، باید عمق فاجعه را دریافت و شکاک شویم که مبادا کثرت جمعیت ایران در "قزوین سی تی" مسکن گزیده باشند.
اما اصل مطلب اینکه رابطه و احیاٌ رابطه بازی و زبانم لال رابطه محوری خانم ها و آقایان در اعصار گوناگون بشری فلاسف مختص به خودشان را دارا بوده و در طول دوران، این فلسفه بافی ها همچو آفتاب پرست تغییر رنگ می نموده اند. قرن به قرن و دهه به دهه رنگشان رنگ دیگر است. در قرنی حرام دانسته اند و در قرن دیگر قوانین "آخر الاسیت"(متریالیست، رئالیست ...)، حکم عشق آزاد داده اند و خلاصه بعله!.
بشر امروزی هم که به فضل آفریدگارش یه تیک فکر میکند و فکر میکند، آن هم فکر آینده!. به گونه ای که پول امروز را صرف عیش نکند و برای عیش فردا ذخیره کند. آخر الامر هم میمیرد و میماند کوله بار پولی که در بانک برای آینده پس انداز کرده و روز به روز رسوب کرده.
قصه اینکه عملی هم اگر انجام دهد، فکر میکند. اینبار نه فکر بانک است و نه پس انداز. اما باز نقل نقل آینده است. آن هم کجا؟ آن دنیا!.
یکی در گوشه ای اندر کف میماند تا به لطف خدایش، روزگاری رسد و همسری اختیار کند، فقط برای اینکه طعم هم آغوشی چشد. و این میشود انگیزه تشکیل زندگی مشترک یک جوان.
آن یکی در نقطه ای بلند تقوا پیشه میکند و نماز الشهوه میخواند و میبیند که "پیرش بسوزه! ولکن نیست". کمی منطق به خرج میدهد و درمییابد که خداوند ، هرچه هم که قادر باشد، زیر سقف نتواند دید. اگر هم ببیند، زیر زمین آپارتمان را از آن ارتفاع به گفته علاما: "هفت طبقه" نمیبیند. پس بدو بریم!.
راستی سخن از علامگان آمد که پای دوبرگ کاغذ پیش میکشند و همچو آنکه خانه ی پدری را با چنین کاغذی از چنگ وارث به در آوردند، امضای معنوی الله را پای صیغه نامه میگذارند و... «حاج خانم تقبل الله».
آنانکه کمی دانا تراند و نزد علامگانی که ذکر الخیرشان در سطر بالاآمده،کافر شمرده میشوند؛ تصمیم راه خرد میگیرند و با خود و خدایشان ..اگر هم خدایی نداشتند وجدان که دارند.. عهدی میبنند که این عمل را به روییه ی دایمی و عادت تبدیل نکنند و هرگز در جهت هرزگی از آن استفاده نکنند. البته زیادی هم اگر در راه راست هدایت شوند، راهشان به خانه ی عفاف میکشد. پس توصیه ی این خواجه در آن است که نه زیاد چپ برو که بیت تیمی همسایه مان رهنمون شوی، و نه آنقدر راست که بیت قم کشانده شوی...خوب؟
اما بد نیست به سرمایگان لایزال منبر سوار، اشارتی کنیم که میفرمایند الا و لالله، حرام است و گناه دارد.
این افراد سه دسته اند که
1.خود به خلوت میروند آن کار دیگر میکنند.
2.به سنت اسلامی شونصد تا خانوم ترگل ورگل همسر گزیده اند و با این همه ثواب نکاح*، قیامت خود را هم آباد کرده اند(البته نه به اندازه دنیای خود)
3.آنان که الحق و الانصاف تقوا پیشه کرده اند و دنیا را هم به کام خویش و هم به کام نا کام ما حرام میکنند.{این عده هم خود به دو گروه تقسیم میشوند. 1.یا مادر زاد ناقص العضو بوده اند(شما هم جای خواهرمی) 2. یا پتکی به مکان مبارک اثابت نموده و...}

گرفته ای بود از مواعز خواجه طلایه دار طوسی

خانم برومند

2009-10-07T04:50:00.001-07:00

صبح از خواب بیدار میشیم و کامنت چک میکنیم که، عجب!. به بازی وبلاگی دعوت شدیم.

بر طبق رسومات وبلاگ آباد، هر وقت که بازی بر پا شد یا جریان اینه که از دوست دخترت سخن بگی. یا یک خاظره از زندگیت تعریف کنی(که اونم بی دوست دختر نمیشه)، یا اینکه اگه خیلی بازی هدفمند باشه و بر چهار چوب سوژه ی مشخصی گام برداره، این میشه که مثلا وقتی برای اولین بار به زیدت بوس دادی، هوا چه شکلی بود. که اونم الاایها الزهرمار بر میگرده به لب و لوپ یار(حالا جا های دیگه رو خودت دریاب).

خلاصه اینکه با این تحلیل میریم سراغ وبلاگ دوست خوبی که منو دعویده. میبینیم که موضوع اینه:«نامه ای به خانم مرضیه برومند». ما هم بی رمق میخوانیم و زیر لب غر غر زنان، که خانم برومند دیگه کیه؟ و چرا از من خواستن که براش نامه بنویسیم و ما که اصلا او را ندیدیم و چه دلیلی برای نامه نوشتن داریم. و رسم جهان بر اینه که اول دو طرف همدیگررو ببینن و اگر از هم خوششون اومد و خیال عشق و عاشقی زد به سرشون و در دیدار اول وجه تفاهم یافتند، میرن سراغ نامه و نامه بازی که اون دیگه چرا؟. خوانندگان محترم و محترمه، همگان واقفند که دوران عشق و عاشقی با نامه رفته و عصر، عصر ایمیل و اینترنت است و کافی شاپ .

اما باز به امید اینکه دوست خوبم در حقم خواهری کرده باشه و برام آستینی بالا زده باشه، باز میخونم که ببینم این خانوم کیه و خدا رو چه دیدی، شاید هم شد. خطوط نامه رو میخونم و میبینم...به ...به ...به!!!. اینکه زی زی گولوی خودمونه بابا! سنشم خیلی زیاد تر از اونه که براش نامه بدم، کاسه هم که عمل اومد، دیدم زی زی..ببخشید، خانوم برومند جونم میخواد برای صدا و سیما یه تعفه ی بسازه. ما وبلاگی ها هم در این بازی(که در اصل تظاهرات وبلاگیه) میخواییم با نوشتن نامه به ایشون، ایشون رو از این کار منصرف کنیم!. پس ما هم نامه مینویسیم که در جنبش نقشی داشته باشیم، و الا زی زی..خانوم برومند، هر نامه ای رو هم که بخونن، مال من برنای دل پیر رو که نمیخونن. متن نامه ی من بدین شرح بود:بسمی تعالی و از این جور حرفا.سلام خانوم برومند جونم.زی زی گولو خوبه؟... خانوم برومند جان، اینا یه چند ده میلیون خس و خاشاکن که می خوان بهت بگن این فیلم رو برای صدا و سیما نساز. اما کی به کیه؟! خودتو عشق است و شکم بچه هات. به حرف اینا گوش نده. اینا..یعنی ما.. اگه خیلی ارزش و قرب داشتیم، رای مون رو مشمردن. تو هم فرزند این آب و خاکی و اینجا "میزان، رای کس دیگه ای است" که اگه بهت گفت بساز، باید بسازی! اگر هم نسازی میسازنت.

خلاصه این تو و این من گریان.... شما هم میخوایی بمون، میخوایی بپیچان

من که جای شما باشم به حرف هیچکی گوش نمیدم.

اگه بسیجی هستی.... پول میگیری می ایستی

اگه تو از ما هستی ....تو کهریزک می ایستی

که تو کهریزک هم نایستی بهتره. پس به حرف اینا گوش نده، به فکر ماهم نباش که هرجا باشیم و هر طور هم باشیم، یکی رو ما سواره. شما هم تعارف نکن و برو تنک شریعت مداری و حداد عادل و سایر این نخبگان شیرین سخن، سوار شو رو کول ما که دنیا دو روزه.یه پولی هم اضافی بهت میدن که بعد از پخش فیلم بیایی رو در روی ما، و راست راست بگی مایی که واست نامه نوشتیم از عوامل مخفول استکبار بودیم و شما به ما گوش ندادی و ساختی و معروفتر شدی اما محبوب تر رو نمیدانم بشی یانشی.خلاصه اینکه وجدان مجدان رو بذار دم کوزه که ما آبش رو بخوریم و در اون حال شما مدرسه ی موش ها بساز(که چون حالت توهین به یک سری از دلسوزامن رو داره، مجوز نمیگیره.) پس بکنش مدرسه ی میمون ها(اون دیگه بد تر...بازم به اون مرد فرزانه ی عالم اصلاح کن بر میخوره). میدونم در همین گیرو دار کلی فکر کردی و تنها حیوانی که نمیتونه به آن مرد فرزانه شباهتی داشته باشه رو تا حالا پیدا کردی و از سد ارشاد گذشتی .حرف آخر اینکه:

اگه تو از ما باشی.... سکه داری و ده شاهی

اگه از اونا باشی.... یه قصر اکبر شاهی

ماکه هنرت رو اینبارقصد فیض بردن نداریم و تحریمش میکنیم. پس بهتره فیلمتون عروسکی باشه و در باره ی شانپانژه ای که میخواد دنیا رو اصلاح کنه. چون نصف بیننده هات اونه.از طرف من لپ کوپول رو بکش و زی زی گولو رو بوس کن. خاله ی زی زی رو هم اگر بوسیدی بد نیست.

فدای هیکل کافه ایتان:خواجه طلایه دار طوسی، متخلص به پیر کرج

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

همونطور که در نوشته نقل شد، این حرکت حکم یک جنبش وبلاگ نویسی رو داره که هدف اون منصرف کردن خانم برومند از قصد همکاری با ننگ ملت(صدای دروغ و سیمای چاخان) است . پس هر کس که علاقه مند به شرکت در این جنبش هست، باید به خانوم برومند، نامه ای رو به عنوان نماد و امضای وبلاگی بنویسه.نوشته ی ما هم در باب طنز بود و ساده گویی. امیدوارم به سهم خود و با دست کوتاه خود، بتونه تاثیر خودش رو در رسیدن به هدف داشته باشه. هرچند که دست آخر خانم برومند است و امتحانی که پیش رو دارد.

یک پست چینی

2009-10-06T01:55:00.000-07:00

روزی داشتیم صفحات یکی از جراید را بو میکشیدیم* که ناگه به مطلبی برخوردم با این مضمون: "«اگر غفلت کنیم چین همان بلایی را که بر سر کالا های دیگر آورد، بر سر زیتون هم خواهد آورد »"، و صد البت که در صحت این گفته شکی نیست. وقتی که در بحبوحه تبلیغات انتخاباتی از «ملک چشم بادومی» پرچم ایران وارد میشه، بهتره که چشممون ذاق و نیشمون از فرط تعجب باز نشه، اگر چو تولید انبوه باتوم و چماق افتاد که در روز های اخیر، از چین وارد ایران بشه. و یا با احمدی نژاد به دلیل تنفر عمیق ایشان نسبت به صابون و شامپو و وسایلی از این دست عهدی کنن که در ازای مبلغی وسایل بهداشتی رو به ایران وارد نکنند. توجیه چینی ها هم در مقابل جهان اینه که اتفاقا این به عقیده آزادی و برابری وبرادری کومونیستی چین هم کمک میکنه که در حق یک انسان(احمدی نژاد) صورت گرفته. آزاد که از هستند از هفت دولت. برابری هم اینکه آقای احمدی نژاد پس از قحطی شامپو و صابون و ... با تمامی ملت ایران برابر بشن. و برادری؟! برادریشان را هم که چهار سال است در حق ما ادا کرده اند(این اواخر بیشتر). از قدیم گقتن:با کتک برادر بزرگه که برادر خواهر ها سر به راه میشن. البته فعلا خیلی راه داره تا هممون مومن منجی عالم بشریت، آقا مهدی(عج) بشیم و دوچندان راه که قبول کنیم که مهدی همین محمود خودمونه.
اما عدالت محوران تاحالا فکر کردن که خرید زورکی برنج و هندونه و به فضل خدا پرچم خراب شده ی خدمون که به قیمت جر خوردن کارگران و کشاورزان و صنعت کاران و مایه داران و میخ طویله و الاایهاالحال...تمام میشود، واسه خریدن ناز چشم بادامیست که رایش در شورای امنیت نصفه حساب میشه؟.

همه ی کارگران و کاسبان و تولید کنندگان ایرانی از شر این کولی جهانی بی پناهند و بهتره که دست از دعا کردن بر دارند که خدا هم بد جوری از دست این چینی ها بازارش کساده؛ میاد شانپانژه رو خلق میکنه که از درخت بالا و پایین بره و مخلوقات خدا رو بخندونه. بلا فاصله چینیش بیرون میاد که از سرو کول مردم بالا میره، مردم رو هم بهتر میخندونه، فحششونم میده، عالم رو هم اصلاح میکنه، تازه!.. میتونه رئیس جمهور هم بشه، قیمتشم مناسبه.(نسخه ی آزمایشیش که بیرون اومد، دیگه درخواست جهانی نداشت. فکر کن اگه داشت چی میشد!)
البته مخ تنها در این راه نیست که تاب برمیدارد و نداند که چرا، حتی سیاست آقایان به نفع خودشانم نیست. کمکی که فکر میکنم، میبینم که بابا دندون از بن کرم خورده! کدوم قبر و کدوم مرده؟. اقتصادی که دست اکبر شاهی باشه که رو در و دیوار اتاق و دستشویی عمارتش و همینه مونده رو یه جای خودش ینویسه: "درس بزرگ زندگی= نه سیخ باش نه کباب"، مگه کساد تر از این هم میشه. مراد اینکه تا وقتی که پس از مرگ آیت الله بهجت، 95 میلیارد تومان از کفنش به عنوان مایه میپره بیرون*، که نمیدونم این همه پول تو خشتک یه مجتهد چیکار میکنه و نور به قبرش که چطور تونسته با این همه پول زندگی کنه و دماغ همان باشد که بود. همینه دیگه! مردم بلدن چطور پول جمع کنن.
و تا وقتی که آقا محسن و آقا مصباح شکر فروش چرخه ی اقتصاد رو در دست دارن، خواه شرق چپاول کنه و خواه غرب.

*عشق بوی کاغذ در بنده چنان است که در علم و ادب مرا شهره کرد.(واقعا عاشق بوی کاغذم)

**حقیقت محض و درد آور اینکه "آیت الله بهجت" نود و پنج میلیارد تومان از خودش به جایی گذاشته.

رجیفه

2009-10-03T13:45:00.000-07:00

در این دنیای والأفضا که بعضاً همه چی در آن به گونه ای وارونه نشانگر است، محکم کاری خوب چیزیست!. اما اینکه محکم کاری تا چه حد باشه هم خودش مبحثیست بس پیچ در چیپ که اخیراً حقیر نیز در آن پیچ خورده در پیچم.
اینکه دختری را مبادا در سدد انقلاب نرم و مخملی و شاید هم برزنتی باشد، برای محکم کاری زندانی کنند و برای محکم کاری آن کار دگر هم کنند و برای محکم کاری بکشند و برای محکم کاری هم که شده جسدش رو بسوزانند...
اینکه بشر(بعضا دو پا گوییم بهتر است) چنان بهر اینکه مبادا یه جایی چهار نفر جمع بشن و انتقادی به عنوان بنده ی خدا، به دولت خدا متوجه سازند، کوه و کمر را به حالت آماده باش نظامی و بازدید بدنی تا فیخا الدان در آورد و بعضا برای سلامتی آقا، کوه را از جا برکنند، محکم کاری به عمل آورد و در این سو چنان در انتخابات بـ..، که نشد کار.
چرت گفتم تا این رجیفه تحویل دهم که بابا، از حق مسلم ملت درمانده و سپاهی شدن اماکن دولتی گرفته تا توالد عمومی ها و رقاص بازی های قبل از دربی شهر تهران و اغتشاش خواندن هر اعتراضی و میلی کردن رسانه ی ملی هم که بگذریم، در مییابیم که کرم از تنبان مبارک خودشان است که از پاچه میپره بیرون و آماده باش صادر میکنه و حالا نگو کی بگو، مردم رو تهدید میکنه که سبز نپوشید و هنگام ورود به استادیوم شعار سیاسی ندید و چو بندازید که ورزشکار و عرصه که تنگ میشه از زبان خودشان نقل میبارد که ورزش رو چه به سیاست!.
آخه پدر خوب! مادر خوب!(شایدم خراب) کی خواست جز 90 دقیقه توپ رو به اوت انداختن به چیز دگری فکر کنه که بدینسان میلولی؟! مگر اینکه ریگی تو در کفشت باشد؟!، مگر اینکه در زیر زمین اماکن تهران به کاپیتان ها بفهمانی که بازی باید مساوی تمام شود؟!
البته آن سخنچران سازمان مللی را اگر این گویی که ریگ به کفش داری توجیه می آورد که اولا من کفش نمیپوشم و آنچه که میبینی نعل است و ثانیاً اصلا در روز جمعه بازی در تهران برگزار نشده و درست در همان تب و تاب که هرچه دروغ گنده تر باشد چشمان ریز تر میکند، از همانجایی که آمار و ارقام پیشرفت اقتصادی و آمریکا شدن ایران را در می آورد این سخن بیرون آید که "ما در ایران تیمی به نام استقلال و پرسپولیس نداریم". اما او که نخود است و همانیست که هاله ی نور را بگفت و دو روز پس از آن گفتا من نگفتم. او همانیست که روایت دختر 13 ساله ای را نجوا کرد که در مطبخ اورانیوم غنی میسازد. او که احمدی نژاد است.
سخن با آن است که این مترسک را میرقصاند(بگذریم ازین که گهی هم خر بر سوار، سوار میشود) که این بازی ها دگر چیست؟.

نتایج الوقایع

2009-10-01T12:35:00.000-07:00

مدتی بود که جهان رو از خواندن نوشته هام مستفیض نکردم و دلیلش قطع خط تلفن بود!. در این مدت یک پست را در کافی نت نوشتم(به همراه دوستم امین که در همان پست ذکر خیر بهانه ی بنی اسرائیلیش رو براتون گفتم). و در این مدت به نتایجی که در 9ماه وبلاگ نویسی به اونا رسیدم فکر کردم(بارنگ آبی) و به اتفاقاتی که این دور و اطراف افتاده(با رنگ سیاه).
اما در این مدت که نبودم و این وبک پررر طرفدار روزی هزار و اندی بازدید کننده دار من مرا مجال پیام نداد چه اتفاقاتی افتاد؟.
1.احمدی نژاد گلم در "مجمع عمومی سازمان صندلی" سخن رانی کرد و اینبار مضحکه مجلس نه احمدی بود، نه چاوز، بلکه ممد غزاف خودمون بود که خیر سرش سرهنگ هم هست.
2.هوس تخس بازی به سر آقایون زد و یه نیروگاه در استان مقدس قم(+خانه عفافش) ساخته بودند و بعد اینکه ساخته شد و گندش در اومد، به دنیا اطلاع دادن که با اجازتون ما یکی دیگه ساختیم.
3.احمدی نژاد گفت: "ما بر سر حق مسلم مردم ایران به مذاکره نمی نشینیم" و عدل تو همون هتل فرمودند:"حاضریم غنی سازی اورانیوممان را تا 40 درصد به هر کشوری که بگن واگذار کنیم" و در یک کلام فرمود"((شکر خوردم))"
4. و سخن آخر اینکه کت مشکی مد شده! از این به بعد کاپشن سفید رو از تن در بیارید که مد چهار سال آینده مان کت مشکی است، البته در چهار سال آینده کفش هاتون رو هم سر پا نکنید چون اون دیگه خیلی ضایع بود.

رئیس جون رفت سازمان ملل و نفهمیدم چرا اینقدر دور از حضار و پشت تریبون صحبت میکرد. همون چهار نفر رو هم جمع میکرد دور خودش و یه کتری چایی یا فلاکس رو میذاشت روی سکوی سالن و همه مینشستن رو سکو، و احمدی هم واسشون می ریسید و ((آه!)). تازه صمیمانه تر هم بود و اون سه چهار کشور راحت تر میتونستن به پیشنهاد پرزیدند "احمدی بای بای" جهان رو اصلاح کنند.

خیلی در پیش و پسش میچرخیدن که بگن قم و مشهد مقدس هستن و هیشکی حق نداره نزدیکشون بشه که این نیرو گاه جدید که از تنبونشون اومد بیرون و همه چی رو ر..!
پس فعلا قداست قم و مشهدشون رو غلاف کنن که هوا پسه. از کجا معلوم که فردا روز از چال جمکران یه ذوالفقار با کلاهک هسته ای بیرون نپره و باهاش قطب جنوب رو هدف نگیرن که بخوره به اسرائیل؟

جناب آقای دکتر احمدی نژاد هم همیشه چشش یه جارو نگاه میکنه و پاش یه جای دیگه میره!. میگه دولت نهم بهترین دولت تاریخ بوده،این طرف کل وزرا رو میذاره کنار و یه دولت دیگه تشکیل میده. میگه من پسر آقای خامنه ای هستم، اینور وقتی آقاش میگه رحیم مشایی رو بی خیال شو، میگه:"برو عمو!". اینجا هم واسه ما قپی میاد و میگه واسه اوباما راهکار اصلاح عالم رو میدم، اون طرف در گوش زنش میگه: به شوهرت بگو "قبوله"

مد لباس عوض شد!. بزرگ ترین ریسک زندگی که در چهار سال قبل لب دادن به رئیس جمهور بود،در این چهار سال تانگو رقصیدن با رئیس جمهور خواهد بود.

***

تجربه ی 9 ماه وبلاگ نویسی

1.اون اوایل خیلی جوگیر شده بودم.
2. آدم رادیکالی بودم.
3.فکرش رو هم نمیکردم که فضای وبلاگستان اینقدر مسموم باشه.
4.اگه میخوایی 10 تا کامنت داشته باشی باید 20 کامنت بذاری.
5.از وبلاگ نویسایی که مردم رو سر کار میذارن و در ازای هر پستشون که در مورد خواننده ای باشه پول میگرن متنفر شدم و جگرم همچنان میسوزه که خیلی ها هنوز هم از کلاشی های اونا خبر ندارن و روزی چند هزار بازدیدکننده به وبشون میره.
6. و از وبلاگ نویسایی که مثلا وبلاگشون برای مرضی که دارن پر طرفداره متنفر شدم(و از وب نویسانی که پاچه شون رو میخارن.(مثل گلابی ها)). چون فقط برای اینکه وبشون جذاب بشه و مارو سر کار بذارن در مورد خودشون دروغ مینویسن مثلا:"امروز اسپاسم گرفتم و داشتم میمردم. دوست پسرم منو برد ام آر آی. من تا دو روز دیگه میمیرم." وهرگز ندونستم کسی که در حال مرگه چه دلیلی برای آپلود آهنگ در همون مطلبی که نوشته داره؟.جز اینکه مثلا احسان خواجه امیری بهش 200000 تومان پول داده باشه دستم به ویلچرت، کمکم کن آلبومم فروش نمیره.
7.حرف آدم هایی مثل فلانی و فلانی که در وبشون مینویسن رو باور نکنم.
8.هیچ وبلاگی رو نخونم و همینطور هم شد و الان فقط دو سه تا رو میخونم که به زودی یکی دو تا میشن.(اونم دوتا وبلاگ محبوبمه که از بخت بد هردو نویسندشون دختره و همیشه هم بوق میزنم که دخترا وبلاگستان رو خراب کردن((ولی این دو تا..مخصوصا اون دارو سازه مثل بقیه دخترا لوس نیستن .فمیدی؟)))
9. این ور و اون ور سر نمیزنم. پس انتظاری نیست که کسی من رو بخونه. باهاش کنار میام.
10.هدف خودم رو از نوشتن بلاگ فراموش نمیکنم. که فقط تمرین نوشتن کنم برای روزی که در یه جایی گنده تر از اینجا بنویسم.
11.خیلی ها بهم یاد دادن که در این محیط با احدی صمیمی نشم و نخواهم شد. هرکی هم که بهت گفت مثل برادرش میمونی از همه بی وجود تره.

پ ن:تو رو سر جدت هی نگو منظورت از اون نوشته های آبی کی بود کی بود. پلنگ صورتی رو میگم دیگه.
بی ربط:رشته ی تحصیلی من نرم افزار ه ه ه---تو پست قبل چند تا گفتن دانشگاه بستگی به رشته هم داره رشته هم داره رشته هم داره. دییییی. البته راستم میگن مثلا آبیاری گیاهان دریایی چه فایده داره؟.

دانشگاه

2009-09-26T07:43:00.001-07:00

در این مدت که عین موش ریسمان ندیده در گیر و دار دانشگاه و مخلفات بوده ایم.
نتیجه ای بس شگرف به عمل آمد و آن اینکه:"این رقمی نی که مدرک دانشگاه آزاد از دانشگاه دولتی دون پایه تر باشد"
عرضم به حضور مبارکتان که ارزش مدارک تحصیلی با بنیه ی ذاتی انسان، نسبتی یس مستقیم دارد. برای آن عینک بر چشم "یول"*، که هم و غمش کسب افتخار برای خانوم والده و آقا والد و ولی و نقی و الا آخر(تا برسه به مامان بزرگ)، راه یابی به دانشگاه دولتی، بس افتخار آمیز است.
و در این سو برای نگارنده ی حقیر که آنچه تابحال، نه به دست آورده و نه به ذهن نا مبارکش خطور کرده ، خلف بودن است، نه تنها در دانشگاه دولتی تحصیل کردن مایه ی فخر نیست، بلکه بسی هم رنجاور و اسف است. جان شما! روزگار غریبیست نازنین، یا سحر... راستی ثریا را چه گویم.
آه که بلاگ اسپات لعین را توان درج اشکال نیست که چنان شکلک محزون درج نمایم که دل سنگ که سهل است، احمدی نژاد را هم به درد آورد.
نقل آنکه دانشگاه آزاد اصولا جایگاه تحصیل مایه داران است و دختران مایه دار را چه گویم!. پس خوشا آزاد درس خواندن و سوراخ کردن جیب پدر بیچاره.

مارا که سعادت به دانشگاه آزاد ره نداد

خوشا آنکه داف کرجی را آمار بداد

دوست نا مرد تر از احمدی نزادمان همچو من در یک دانشگاه قبول شد اما. در دقیقه ی 85 پشت طلایه دار را خالی کرد و دانشگاه آزاد کرج را بر گزید. آن هم به این بهانه: مشکلات مالی!.

پانوشت: دانشگاه آزاد رو هم قبول شدم. دردا که مادرم سه پیچ گیر داده که مدرک اون گدا خونه(دانشگاه دولتی) ارزش مند تره.

.:خواجه طلایه دار طوسی، متخطص به پیر کرج:.

حدیث مهر

2009-09-23T07:53:00.000-07:00

خطبات خواجه طلایه دار طوسی، به مناسبت آغاز سال تحصیلی و بوی ماه مهر

خطبة الاول:جان شما از ابتدای امر، اسم مدرسه که میومد 360 میچرخیدم دور خودم.
شعر "طلایه دار از مدرسه بیزاره *** مدرسه از طلایه دار بیزاره" ، هنوزم لالایی و جرینگولک گوش ها ی مبارکمان است.
به فضل خدا و یاری زمانی که در تعطیلات عین هو موش فاضلاب گریزان و از بازه ی زمانی اول مهر تا خرداد به "همستر"(بر وزن منچستر) تبدیل میشد مدرسه هم تمام گشت و فصل خواندن مدرسه ای برای حقیر پایان یافت و هرگز ندانستم که چه میخی تحت الباسن نگارنده ی حقیر و بر صندلی نیمکت فرود آمده بود که لحظه ای مرا تاب آسایش در مدرسه نبود. یادش گرامی! همچو صادق لاریجانی در حضور ملتی که ناگه حاجت دست به آب میگیرد! حال گریز بود مرا!.
دانایی بگفتا مرتیکه چت بود؟ مدرسه حیاطش کج بود؟ تیپ و هیکل معلمات کافه ای نبود؟ دستشویی مردسه همچو سرسرای سلطنتی نبود که در مدرسه علم و معرفت آموختن زجرت میداد؟. بگفتم:ای صاحب کمال! باز صد رحمت به حیاط کج محور آن زمان که امروز مدارس روز به روز کم حیاط و بی حبیاط میشوند. تیپ معلم را کافه ای پشکش؛ بوی دهان یاد آور پیچاپیچ فاضل آب نارمک* است. دستشویی مدارس که بسی اسفالحال تر از طویله گاوان است.
این بگفتیم تا گفته باشی که چیییییی؟ حقا که مدرسه رفتن، الالخصوص دست به آب رفتن نو گلان گلمنگی وطن، خود ایثاریست بس طویل الدرجه تر از عضویت در لشکر مخلص خدا(میدانید که که را گویم؟).

***

خطبة الثانی:روزی خواجه طلایه دار طوسی را به مدرسه طبقات بردند. جویا شدیم که ای اهل خیرات، این مدرسه بهر چه بدینسان، همچو قامت یارم رعناست؟. بگفتند: خواجه! افراد متنوع المزاجی در این بغوله معرفت آموزند، که هر گروهشان را مرتبه ای سکنی داده ایم.
آنچه از دیده بر آمد وصف گروهان از طبقه ی اول ساختمان تا واپسین طبقه، از خوب شروع میگردد تا اسف الاسفات. خوبان را در مرتبه ی اول ساختمان سکنی داده بودند و جانیان را در طبقه ی دوم. وحشیات دو پا را در طبقه ی یکی مانده به آخر سکنی داده بودند(فاش اگر گویم،دار المجانینی* بود برای خودش) و هرگز مجالم ندادند که طبقه ی آخر را دید زنم. اما مدیر دار المدرسه بگفتا که برادران بسیجی در آنجا معرفت می آموزند. پشت بام مدرسه هم گل و آزینی بسته بودند که رخش طعنه یه رخ نو عروسان میزد!؛بگفتم چرا اینجا را اینگونه گرامی میدارید؟ بگفتند شخص شخیص رئس جمهور محترم، زمانی در آن مکان تحصیل میگزیدند.

*اونایی که اهل خدا و پیغمبرن و رئیس جمهورشون رو خوب مشناسن به خوبی میدونن فاضلاب نارمک چه خبره.

*دار المجانین یعنی دیوونه خونه(واسه خودم گفتم که نمیدونم معنیش چیه)

عشق است

2009-09-21T08:22:00.001-07:00

من و برادرم با هم 11 سال اختلاف سنی داریم و از نظر ظاهر با هم شباهت خیلی خیلی زیادی نداریم اما...یک رفتار بسی اعجوب الحوایج داریم .
مثلا برای جشن عروسی برادرم راهی میشدیم و ناگهان او که شرایط را تحت الحال ندید،به گونه ای صد در صد جدی گفت: "من نمیام"
بنده هم که باید برای ثبت نام دانشگاه راهی میشدم(به همراه والدین). با خبر سریع الوصل یک طرفه شدن جاده چالوس و نتیجه ی اینکه باید همین امشبی که دارم مینویسم به حرکت در بیام. به مادرم گفتم که :"من نمیام خودتون برید".(دانشگاه سراسرسی، یکی از شهر های شمال قفول شدم.(گفتم که یک وقت نگن نگفتی))
برای اینکه پست زیادی کوتاه بود چند تایی عکس خوشمل گذاشتم.

خطبه ای از خواجه طلایه دار طوسی معروف به پیر کرج

اجانب از روزنه ماهواره(استغفر..)

2009-09-19T01:15:00.000-07:00

مقابل تلوزیون متصل به ابزار لهو العب کافریان(مرادمان ماهواره است) مسکن گزیده بودم و زنجیره ی داستانی که اجانب سریالش میخوانند از صمع و نظر میگذراندیم. چشمانتان نبینه روز بد که کافر و مسلمان نمیشناسند این رسانگان. آنچه که از دیدگان گنه کار و واجب الحج بنده بر آمد ، داستانی بود در مورد سال نو اجانب. حقیقتا که چنین فیلم هایی ملت را بر سر دوراهیی میگذارند که یکی منتهی به بهشت است و بوی گلاب، مزین به همنشینی خوبان خدا و اصحاب کهف، و آن دگر منتهی به جهنم است و بوی ادکلن، و مخلفات همنشینی با مرحومان و حضرات، مایک جکسون و الویس پریسلی و اصلا چرا دور برویم؟ هایده و مهستی خودمان.
جان شما سریال و فیلم خارجی بسی حال میدهد . اون هم از نوع خانوادگیش که البت تجربه، حقیر را نشان داده که هرچی خانوادگی تر باشه صحنه هایش هم بیشتر است و بنده از این حیث نگفتم که خوب چیزیست.سخن این که فرنگ نرفتگانی همچو نگارنده ی حقیر را که آخر افتخارش اقامتی بیست دقیقه ای در ترمینال 2 پرواز های خارجی فرودگاه مهر آباد است، با فرهنگ اجانب آشنا کند. حال جزیات فرودگاه را به قول جاهلان بی خیال که آن هم دم در ترمینال2 بودیم و داخل رهمان ندادند. بعنی حیا مانع شد که داخل شویم. کاسه که عمل اومد فهمیدیم که سفر حجاج رو در کفتر دونی 3 سلام و بدرود گویند و آخر این شد که اون افتخار هم شانسکی بوده. بگذریم! خدا را چه دیدی؟ شاید ما هم فرنگستان را به چشم دیدیم و سفری نیز به ملک کفر گزیدیم، آن هم با طیاره! حج واجب بعد از فرنگ رفتن را هم اگر مالمان قد داد به جا می آوریم.
آنچه که ما از فرهنگ اجانب دیدیم و شنیدیم، آن هم به دیده و کردار و زبان خودشان این بود که نهاد خانواده واسه این بلا گرفته ها شند غاز نمی ارزد(آن هم به نرخ بورس اسپانیا که مثلا بسی سنتی تشریف دارند. زرشک!). جانم همچو از فرنگ برگشته به ولایت بگوید که محرم و نامحرم نمیشناسند! عین هو اسب و استر هرگاه که دلشان بکشد جفت گیری میکنند. شرمم باد.معذورم.رویم به تیفال! زن ده سال همسر گزیده با صد مرد دگر بده بستون میکند، در حد من و ثریا!.(شماهم مثل خواهرم میمونید).
و دست آخر دریافتم که روحانیون تلوزیون منبر، اینجا رو بد نمیگن. و حقا که غربیان بر خلاف تصور بسی ز این جاهلان امروز، نه تنها فرهنگ پیشروی ندارند؛ بلکه ز ین نظر میرن که روی وحشای دوصد هزار سال پیش را سفید کرنند. البت که ممکن است با حکایت من افکاری ز کله در آیند که "بیبین نره غول بی فرهنگ متحجر رو! اه اه اه، خاک تو گورت کنم، از این همه نقاط مثبت فقط اینشو دید". به عزیزانی که چنین گفتند میگویم که شما اگر مثبت دیدید به ما هم بگویید. البته که آشغال به خیابان نمیریزند و اخ و تف در جوی آب روان نمیدارند. اما بنده میپسندم جامعه ای را که اخ و تف در دهان یکدگر تخلیه کنند و کف توالت بلیسند، اما عرف و معنویت و خانواده مداری در آن رایج باشد(نه دیگه زیادی چرت گفتم).
هرچه شش و بش کردیم، بدیدیم که هرچند در ملک خودمان هم کار بدانجا رسیده که بانوی آک بند پیدا نمیشود مگر ابرو پیوست و سیبیل واکسی. اما باز درود به شرف بانوان و جوان دخملان که بهر شوهر آینده یشان تریپ حضرت مریمی سوار میکنند.

نژاد اسب

2009-09-16T13:39:00.000-07:00

میخوام بر منبر اسب سخنی سوار شم و براتون سخن برانم و موعزه ی اولم نژاد اسب هستش، اون هم ایرانی. در پست قبل عرض کرده بودم که نژاد های زیادی در ایران وجود دارن اما من چند تا از اون ها رو اون هم به شکلی کاملا تجربی میشناسم و اطلاعات دامپزشکی و علمیی رو در مورد اسب ندارم اما حسن سخن اینجاست که هرچه بگم از تجربیات شخصی خودمه و روحی هستش که از اون دریافت کردم. پس بریم سراغ نژاد ها و البته قبل از اون یادتون بدم که اسب خوب و بد از کجاش معلومه: اسب خوب گردنش رو همیشه بالا و به شکل قوسی نگه میداره و همچنین دمب رو همیشه رو به بالا و قوسی نگاه میداره(در حال حرکت این حالت ها رو باید به خودش بگیره.) پارامتر های دیگری هم داره که شما متوجهش نمیشید(مثلا من بدون اینکه اسب حرکت کنه میفهمم که آیا در حال حرکت سر و گردن خواهد گرفت؟ یا نه؟).
عرب(زیبا و بلند قامت)
اسب عرب اصالتی کاملا ایرانی داره و اگر بپرسید بهر چه اسمش رو عرب گذاشتند. باید باز هم به اولین مبدع سوار نظام عالم(کوروش کبیر) برگردیم که این اسب عرب رو در شوش(خوزستان امروزی)، سرزمین اعراب ایرانی دید و زیبایی اسب عرب چنان کوروش رو محو خودش کرد که دستور به پرورش حرفه ای این اسب داد.
اسب عرب مثل آدم های خوش هیکل و ناناسی میمونه که تنها برای زیبایی خلق شدند. البته سرعت خوبی رو در دویدن داره اما در کل اگر حساب کنیم نه قدرت و استقامت "کرد" رو داره و نه سرعت ترکمن رو. اسب عرب سلطان زیبایی هستش.
اسب عرب قامت رعنایی داره و پوزه ی بلند و در میون این عکس ها تنها اولینش یک اسب اصیل ایرانی و اون هم به سلیقه ی من زیباترین اسب دنیاست؛ و در میان دیگر اسب ها که تو عکس میبینید تنها این دارای عضلات قدرتمند هستش(گره های سینه و بازوش گویا ی همه چیز هستند). در ضمن اسب عرب همیشه دمش رو بیش از هر اسب دیگه ای بالا نگاه میداره(در حال حرکت).

کرد!. اسب کرد!.
قهرمانی که مسایل زیادی دست به دست هم دادند که مثل مردمانش فراموشی ابدی رو به خود بگیره و کسی به یادش نباشه. اسبی که هم زیبایی رو در خود داره و هم قدرت و هم استقامت. اونقدر اسب کرد مظلوم و البته تا ابد زیباست که به ندرت میشه از اون در اینترنت عکسی رو پیدا کرد.
اسب کرد قامت چندان بلندی رو نداره. پوزه ی کوتاه از خصوصیات اونه! اما به علت شرایط اقلیمی کردستان بدن پر عضله ای رو داراست(از همشون زور بیشتری رو داره). این اسب میتونه مسافت زیادی رو بدوه و به نظر من برای جنگیدن بهترین نژاد اسبه. چون هم بارکش خوبی و هم مرکبه دار خوبی. مثل اسب عرب هم تا طقی به طوقی بخوره رم نمیکنه(نمیترسه) و به راحتی میشه روی اسب کرد تفنگ شلیک کرد. اصولا نژاد های دیگه در هنگام خطر فرار میکنن اما این نژاد جنگندگی بیشتری داره(پس بپا یه لیخی جلو نری که به جای فرار لگد و گاهی هم گاز نثارت میکنه).
اسب کرد مثل عرب تنها نژاد اسبی ه که هم سر و گردن گیر و هم دمبش رو زیبا تکون میده.

اسب ترکمن رو من شخصا نمیپسندم چون اصلا زیبا نیست. البته کرد ها و عرب ها اون رو نمیپسندند، وگرنه الباقی مردم خیال میکنن که ترکمن بهترین اسب ایرانه، در حالی که اصلا اینطور نیست.
تنها وجه خوب این اسب سرعته. اسب ترکمن تا مسافت 5 کیلومتر همتا نداره اما بیش از اون اگر بر اون بتازند، حتما طلف خواهد شد. اسب ترکمن حتی نمیتونه با یک دونده ی نیمه حرفه ای 10 هزار متر مسابقه بده. چون سرعت و قدرتش هرچی که باشه در 5 کیلومتر اول خالی میشه و اصلا توان اضافی دویدن رو نداره. بار ها و بار ها بوده که اسب ترکمن بر اثر چند صد متر اضافه دوی مرده.
بابا بزرگم میگه که ترکمن رو در منطقه ی ما(کردستان) دوزارم نمیخرن . و اطمینان میده که هیچ کس حاضر نخواهد بود از اسب ترکمن نگهداری کنه. چون کرد ها زیبا پسندند.
این اسب پاهای بلند و اندامی ترکه ای رو داره. لاغر لاغر. ترکمن نه سر و گردن گیره و نه دمب گیر. و کلا خیلی بی نمک. پدر بزرگم به چنین اسب هایی میگه "گاو".

یک پست دیگه در مورد نژاد های خارجی اسب(اسپانیش و تربرد ) مینویسم. اما پست بعدی نخواهد بود.

اسب

2009-09-14T04:53:00.000-07:00

این همه چرند و پرند مینویسم، که همشم نظر خودمه! اما تابحال دوخط آموزنده ای که هم اون رو بلد باشم و هم تثبیت شده باشه و به علاوه، کمتر آدمی اونا رو بلد باشه ننوشتم(در این بحث، به استثنای مایه داران..خودم هم مایه دار نیستم ولی بلدم).
از امروز میخوام بیش از یک پست رو در مورد اسب ها بنویسم. و به دلیل شکوفایی اقتصادیی که آقای رئیس جمهور فرمودند بدیهی هستش که کمتر کسی بین اندک آدم هایی که این مقاله رو میخونن اسب دار یا اسب سوار باشه. حتی خود بنده هم افتخار داشتن اسب رو نداشتم اما خانواده ی مادری همگان سوارکار و پرورشگر اسب بودند، لاجرم ما هم سواری میکنیم و در مورد اسب بسی بلدیم. و فرق من با اعضای خانواده(بجز پدر بزرگ) عشق قلبی و علاقه ایست که به اسب دارم و حاضرم برای داشتنش سر به آسمان بکوبم((نه اینکه تا بحال سر به آسمان کوفتیم و فقط سرمان شکست! بازم میکوفم)). البته مدت هاست که دیگه خانواده هم مستقیما اسب پرورش نمیدن و رسما کشیدن کنار، چون اقتصاد ایران زیادی شکوفا شده، دیگه مایه قد نمیده. اما بنده همچنان اینور و آن ور سوارم(اونم مجانی).
راستش موندم سخنم رو از کجا شروع کنم و از کدامین مطلبی که در پایان در مورد همش توضیح میدم، بنویسم. نژاد؟،زیبایی؟،قدرت؟، سرعت؟، تکنیک سوارکاری؟، تاریخچه و حاشیه؟. گمونم آخریش بهتر باشه. پس بریم سراغ اینکه چطور اسب با انسان انس گرفت(البته من اگه انسان باشم! بیشتر من با اسب انیس بودم تا اون).
اولین انسانی که در طول تاریخ(البته مرادم ماقبل تاریخه) با اسب انس گرفت، احتمالا پسر یکی از ایربان* ها در ایران فوق باستانی و ماقبل تاریخی بوده. پسر ایربان که به هنگام عبور از جنگل حیوانی زیبا با پاهای بلند و کف پایی عجیب میبینه و اون رو به دام میندازه. بعد از مدتی حیوان با پسر انس میگیره و بدونه اینکه با تناب کشیده بشه به دنبال شاهزاده را می افتاد. و از اون تاریخ بود که نام اسبا هم روی آن گذاشته شد((گمونم با یعنی پا، و در اون زمان نام اسبا رو روی حیوان گذاشتند(یعنی بزرگ پا)در ضمن نام های عربی که روی اسب گذاشتن ، همگی ریشه ی ایرانی داره**)). شاهزاده ی ایرانی در هنگام بازی با اسب نابه هنگام و اتقاقی پرید رو پشت اسب که مثلا اون رو بندازه و با اون کشتی بگیره اما اسب بدونه اینکه مشکلی براش ایجاد بشه شاهزاده رو رو پشتش میبره. از اون تاریخ بود که در یافتند که میتونن از اسب به جای گوزن*** استفاده کنند. همچنین بدونید که اسب قبل از الاغ کشف شد، الاغ رو هم ایرانی ها در کوهستان های خراسان امروزی پیدا کردند و به سبب گوش درازش اون رو استر نامیدند و منطقه ای که استر در اون پیدا شد رو "استرآباد" نام نهادند.
خلاصه اینکه در این شکی نیست که ایرانیان اولین ملت سوارکار عالم بودند و زادگاه و اصلیت هر اسبی در آخر به ایران بر میگرده و ایران از این حیث، مرکزیت جهانی رو به خودش میبینه. ممکن با خواندن این سطر بگید:"خوبه که لا اقل از اسب شانس آوردیم" اما بدونید که از بعد از انقلاب شکوهمند 57 فرهنگ اسب داری و سوارکاری در حدی رکود کرد**** که هم اکنون اسب داران بزرگ جهان از وجود کشوری به نام ایران غافلند، چه برسه به نژاد گوناگون اسب ایرانی. حکایت اینکه روزی در گوگل انگلیسی داشتم کنکاش میکردم و میدیدم از هر دهکوره ای عکس نژادی از اسب اومده اما در اون نشانی از "اسب کرد" که بی شک از نژاد های باشکوه اسب در دنیاست ، نبود.
این رو که زین رو دقیقا کیا رو اسب سوار کردند نمیدونم اما رکاب رو ایرانی ها روی زین سوار کردن و این از نظر من تحولی شگرف در سوارکاری تاریخ بود و بعد از اون مردم تونستند بیشتر روی اسب مسلط باشند.
من چون کارشناس نیستم و هرچه که در چنته دارم از تجربه و دانسته های بعضا عملی هستش به خوبی نمیدونم که چند نژاد اسب در ایران داریم اما در پست آینده در مورد این نژاد ها خواهم گفت.
عرب(زیبا)
کرد(پر استقامت و زیبا)
ترکمن( سرعت )
خزر(قدرت)
و از نژاد های بین المللی:
اسپانیش
تربرد
البته از نژاد های دیگه هم ممکنه که چیزایی رو بدونم اما من این ها رو خوب خوب خوب میشناسم. پس گیر ندید. راستی حتما از عکس هم استفاده میکنم.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

*ایربان یا ایران بان یا ایران بانو لقب پادشاهان ایران ماقبل تاریخ بوده. ایرانیان به این ایمان داشتند که عقل زنان بیشتر از مردان کار میکنه و بر این پایه فکر میکردند که عقل مردان، ناقصه، به همین دلیل همیشه زنان پادشاه بودند و وارث اونا دختران، یا عروس ها شون بودند.
** عرب ها خیلی دوست دارن تمدن مسلم اسب داری رو که مال ایرانیانه به نام خودشون ثبت کنن. و اگه رئیس احمدی نژاد باشه همینکارم میکنن.
***وسیله ی حمل و نقل ایرانی ها تا آن زمان گوزن بوده، حتی کشتی ها رو هم با گوزن حرکت میدادن که چگونگیش رو شرح دادن زمان میبره.
****انقلاب که شد، نتنها گوشت و نفت و آب و برق مجانی نشد،زمین هم پولی شد و قیمت مجانی ها هم 100برابر شد. نگاهداری اصولی اسب هم که ماهیانه صد هزار تایی خرج میبره، به شرطی که اسطبل رو خودت تمیز کنی و هر روز خودت اسب رو یک ساعت به پیاده روی بدون سوار و دویدن(لونج دادن) ببری. و خودت غذا های تقویتی رو مثل مخلوط هویچ و سوس و جو و از این جور چیزا رو درست کنی و به شرطی که اسب بیمار نشه ، همچنین خودت زرده ی تخم مرغ رو به یال و دم اسب بمابی و هر دو روز یک بار قشو کنی، خودت بلد باشی چند وقت یک بار اسب رو نعل کنی و سمش رو بتراشی. در ضمن خرج تهویه ی اسطبل و خاک نرم پاشیدن به محل تردد اسب و زین و برگ، و اصلا داشتن اسطبل به جدا.

بیربط:ویرایشگر "بلاگ اسکای" امکانی رو برای بررسی املایی نوشته داره. دلیل اینکه یه مدتی خبری از غلط غلوطام نیست اینه(هرکی بخنده نامرده)

شلمرود

2009-09-12T23:53:00.000-07:00

یکی بود ، یکی نبود
توی ده شلمرود
کنار جنگل و رود
یک کد خدا و خان بود
خان پر ادعا بود
تنبون پر از ریا بود
خان سوار خرش بود
خرش سوار ما بود
گویا خر کد خدا بود

***
به تدبیر کبلابیی
خان ده بالایی
دموکراسی بلد شد
اهالی محترم شد
خان ده شلمرود
به تقلید از کار اون
دموکراسی بپا کرد
کد خدا منتخب کرد
از ترس ظلم و زورش
مردم چشم کبودش
آزاد کرد انتخابات
شاید شه باغش آباد

***
اما خان داشت شروطی
قانون و هارت و پورتی
خان گفت: آهای اهالی
ببین چه خانی داری
اما ببین کثافت!
خیالت نشه راحت
کاندید ز من ، رای از تو
بدون منم عشق تو

***
بازم امیدی داشتیم
بذر دلو می کاشتیم
نا امید ز خوب و خوبتر
میگفتیم بد، نه بدتر
بد و بدتری داشتیم
مچبند سبزی داشتیم
گرفتیم امید رو قرض
دیدیم شبش خواب سبز
چه بلوایی به پا شد
رای مال کد خدا شد

***
گفتیم آهایی جانیا
نوشتیم سبز خوندید سیا
خان گفت: همینه که هست
گمشو جوونک پست

در آرزوی سبزت، سرخ خواهم ماند ای شلمرود

خواجه طلایه دار طوسی،متخلص به پیر کرج

بسته ی خالی از جوراب

2009-09-11T07:02:00.000-07:00

اصولا دولتمردان عدالت ورزمان مثل جوان های برومندمان در هر برهه ی خاص از زمان یک عبارت رو تو دهن میجوند. اون از زمانی که آقای احمدی نژاد کلمه ی سانتریفیوژ رو را یک تیک در مناظراتش پشت هم قطار میکرد(البته با تلفض سانتریفوژ)، و این از دوره ای که باز صدای پای شورای امنیت و NPT بلند شده که بیاد و گوشش رو بپیچونه و یک بند بسته بسته راه انداخته بود که به زودی تقدیم میشه. اخیرا آقای احمدی نژاد عزیز تر از جان، با پیش آمدن بحث منازعه اتمی راه به راه هی میگفت ما بسته مون رو آماده کردیم و میخواییم به سازمان تقدیم کنیم. خلاصه اینکه همچین بسته بسته راه انداخته بود که بیا و بنگر.
بعد از این همه مدت که جهان منتظر بود تا ببینه این بلاگرفته چی تو این بسته میخواد بذاره! بالاخره بسته از راه رسید و دردا که به گفته ی مسولین آژانس انرژی هسته ای این بسته پر بوده از غلط های دستوری و املایی که حقیقتا آخر وقاهته . چنان بسته بسته راه انداخته بودن که گمون بردیم آقای رئیس جمهور عزیز تر از کتانی چینی هام و روان تر از موم عسل، چند جفت جوراب نفیس به نیت دستمالی به عمل آوردن از مسولان آژانس و سران "1+5" در آن بار نموده که تقدیم آقای البرادعی و یاران کند ، تکه کاغذ مچاله ی داخل بسته هم با این مضمون بوده که "بیا جهان رو اصلاح کنیم و سازمان ملل رو به احمدی نژاد بسپارید و بگذارید آقای احمدی نژاد دنیا رو اصلاح کند ". اما بسته ای که به قصد ارسال تحفه ی جوراب مرسول گشته خالی از جوراب بوده و پر از کاغذی که باید دور جوراب می پیچیدند. البته از آنجایی که بنده احمدی نژاد را همچو کف پایم میشناسم و اصولا با شناختی که از ایشون دارم شک ندارم که قصد قرار دادن چند جفت جوراب در بسته ی پیشناهدی قطعی بوده، و اصلا هدف از این کار جز رشوه دادن(از نوع احمدی نژادی) چی میتونه باشه؟؛ و دردا که ندانم این جوراب ها کدامین جا مفقود الاثر شده که در داخل بسته هیچی جز کاغذ پاره ای با خط دولتمردان انگلیسی بلدمان نمانده، کاغذی که برای حفاظت از جوراب تعبیه شده بود و امروز مسولان آژانس آن را بسته ی پیشنهادی ایران میدانند که داخلش نوشته:"برو فردا بیا به علاوه ی جملات بالا"(البته به زبان اجنبی).
هم اکنون هم فکر مرا سرنوشت جوراب اتمی چنان مشغوش کرده که اجبارم کرد با دوست گرامیم، جناب آقای دکتر علی کردان، از وزرای پیشین دولت نهم تماسی برقرار کرده و ایشان مفقودیت جوراب را برایم شرح داد. در ضمن لازم به توضیح است که بدانید نگارنده ی حقیر(منو میگم) شاه سرزمینی هستم که هم اکنون برای جلو گیری از فاش راز آن را مخفی میدارم(دوستان نزدیک خوب میدانند) و غرض از گفتن این نکته این بود که با دستمالی هایی که علی کردان بر من روا میداره ، کفتان نبرد، لطفا!.
نامه به شرح زیر میباشد:(اسم واقعی خودم رو در نامه با** سانسور میکنم)
"با سلام و عرز ارادط فراوان به خدمت بذرگ مرد **آباد، شاه سلتان **آریا مهر.
پیرو نامه ای که ارصال فرمودید باید بگویم که بنده هم انداضه ی شما بی خبرم . زیرا مدت فراوانیست که بنده با اون نامرد قتع رابطه کردم. شما هم اگر جای من بودید چنین میکردید**شاه!. چون این مرتیکه یک پست دون پایه گی هم به من ارزانی نداشت. لا اقل خجالت شب قبل انتخابات رو نمیکشید که تا سبح عین ماشین چاپ واسش برگه ی رای پر میکردم.
اما از آنجایی که ما مرید و نوکر و خاک پای بابات هستیم، گفتیم به خدا هیفه اگه واسه شاه ازیز و گلم گذارش نفرستم. و آن اینکه آخه پدر آمرزیده،مهمود رو که خودت خوب میشناسی، میلیارد میلیارد پول تو شهرداری گم میشه اونم نقد؛تنبونش خبردار میشه ، خودش نه. حالا تو میخوایی مهمود بفهمه یک جفت جورابی که میخاست تعفه به آژانس بفرسته کجا رفته؟بی خیال سرورم.
اما گویا ماجرای جوراب بیخ پیدا کرده و در اسل جوراب گم نشده! بلکه ایران در آخرین لحزات پشیمان شده و آن را قایم کرده که بودجه ی ملت بیخودی حروم نشه و عوضش بزاره رو خرج بنگاه های زود بازده. و دلیلشان هم اینه که البرادعی به زودی باز نشسته میشه و معلوم نیست که جوراب های اتمی به پای رئیس اینده که گویا نره غولی است برود یا نه. لاجرم متکی زودی جوراب رو از بسته ی پیشنهادی آقای احمدی نژاد بر میداره و واسه اینکه قزیه مثل جریان مدرک من رو دستشون نماسه، رو کاغزی که دور جوراب پیچیده اند تند تندکی یه چیزی نوشته و داده به آژانس. حالا خر بیار و غلط غلوط های متکی رو بار کن...محتوای انتخابی متکی را هم خوب بهتر ازمن میدانید و در ختوط بالا ذکر فرمودید.
راستی به قربانتان گردم! من که تابهال آژانس انرژی اتمی را ندیده ام و ملت فزول نذاشتن که یه مدت وزیر اون دور و ورا بشم بعد گیر بدن به مدرکم((ننه جونم همیشه میگه من اگه میدونستم وزیر میشی میذاشتمت مدرسه)) شما که جهان دیده اید؛ به من میگویید که فرقش با آژانس های دگر چیست؟(عاژانس هسته ای رو میگم)...عزززززت زیاد."
در جواب علی میگویم و سخن به پایان میرسانم که علی جان، فرقش اینه که وقتی زنگ میزنی ماشین میفرستن دنبالت، مسیر رو اونا هستن که تعیین میکنن، و همچنین به جای پول ازت هسته میگیرن.

تحجر.؟!؟!

2009-09-10T03:32:00.000-07:00

این روزا دنیا، دنیای ارتباطات و رسانه و سرعت و اینترنت و ماهواره و آفتابه لگن و خلاصه از این جور حرف هاست. و از آنجایی که جوانان ما اصولا در جوگیری دستی زبری بر آتش دارن؛ جو روزشان رسانه است. البته روی سخن ما با همگانه، ولی منظور از جوانان اکثریت جوانان برومند کشورمان هستند، نه همگان!.
عرضم به حضورتون، ماه ها پیش جو انتخاباتی و سیاسیی در ایران به وجود اومد که طبق معمول گرفتن جوون های ما واسش کاری نداشت. خلاصه گرفت و برد سمت سیاست.واسه مو فشنی ها هم فرقی نداره که جو به سمت رپ ببردشان یا سیاست، پس میرن. از اونجایی هم که خبر صحیح لازمه ی دانش سیاست است و به فضل خدا "صدای دروغ و سیمای چاخان" مهمان اصلی و رسمی جعبه های داخل خونه هاست(مرادم تلوزیونه، که البته عصر ال سی دی است و تخته پاره بیشتر مراد رسان ما در مورد تلوزیون میتونه باشه، اما فقر است و تلوزیون جعبه ای داری، شما قصور نگارنده ی حقیر رو ببخش).
از اونجایی که همواره زرغامی مانندی، میله بدست بالاسر این رسانه ی ملی کشیک میده و هر روز مشقی رو که بالا دستی هاش بهش دادن زیر لب تکرار میکنه که "بپا چی میگی...بپاچی میگی..."، ملی رسانه ی ملی در کوته زمانی میلی شد. و در اثر میلی شدن رسانه ی ملی پای کفار و کانال اجانبی به میان آمد که هرچه از جمال و رخ مجریان و پونه "قدوسی" هایشان گویم کم است. حالا دیگه ما به بی بی سی و با بی سیش کاری نداریم. عرض اینکه جوونی که مخ تو کلش نباشه و هر دم عقب پدیده ای حرکت کنه، میاد و سیاست رو از اینا یاد میگیره و بازم بیش از سیاست، یک سری کلمه و عبارت از اینا یاد میگیره. و دست آخر کشکولی از آموخته های این پسر بچه و دخمل خانوم رو جمع کنی، میشه: تغییر، دموکراسی، آزادی بیان و قلم و اندیشه، یا حسین میر حسین، ی ملیون دو ملیون، رای نمیدیم به میمون و سر انجام یک سری واژه ی کلی که ارجیف من بر سر یکی از اونا که "تحجر" باشه میرسن. البته خطا خطای رسانه نیست و پیچ کار، شیرین عقلی جوان است.
آقا دیگه چشمتون رو درد نیارم و سخن کوتاه کنم که، میاد و میره و هرچی که بوی معنویت و انسانیت بده رو میذاره پای تحجر(اگه به ضررش باشه)، هرچی که از منطق و عقل رو سرش خراب شه میذاره حساب کومونیست و فمنیست و لیبرالیست امپریالیست(صد البت اونم اگه به ضررش تمام بشه ). عین آدامس تو دهن میجوه...آها...یادم رفت بگم روشنفکر رو. آیی این جوانان برومند و البته ابرومند اگر بگیم بیشتر میچسبه، هرکی مثل خودشون باشه رو روشنفکر میدونن. کار به جایی میرسه که پسرک خیال میکنه که روشنفکری شلواره، وا می ایسته و اسم خودشو میذاره روشنفکر. جون شما دروغم چیه؟..با همین دو تا چشمم دیدم پسر ها و دخترای 20 ساله رو که به خودشون میگن روشنفکر. (به جان خودم مزاح نمیگم)
همین روشنفکران واژه ی تحجر رو میکنن تصبیح و هی تو دست و بال میچرخونن. دیگه غافلند از اینکه اصلا تحجر یعنی عصر سنگ گرایی و کهنه پرستی، تحجر یعنی همین نفهمی که خودشون تو سر دارن. هرجا هم که اسم حلال و حرومی وسط بیاد چاک دهنشون تا هیپوفیز میره که:"آیی آقا اینا همش تحجره، اسلام واقعی یا مسیحی واقعی و ... از این چیزا نیستند" و پدر بالا سرش نیست که بگه آخه بزمجه اسلام و زرتشت و ... اگه نهی چشم بد به پشت سر این و آن زر زدن نباشه، پس چی میتونه باشه؟ اصلا به چه دردی میخورن؟.
به خدا اگه تحجر این چیزا باشه که هرکی متحجر نباشه خره(بلانسبت).و صد البته تحجر چیزی ه که امروز پدر مارو در آورده و چه باتوم ها که ازش نمیخوریم.
آورده اند که جوانک یک بند پشت دیگری چرند میبافت و خواجه ای( نه از اون خواجه ها) بگفت پشت سر این و اون چرند نگو. جوانک خواجه رو جواب میده که اینا همش تحجره. برو بذار باد بیاد.
آخر اراجیف زردم اینکه به آدمیت و انسانیت و با ناموسی و ... نمیگن تحجر. و اکثریت کسانی که خودشون رو متحجر نمیدونن متحجرن، اونم در حد اعلا و تنها چند درجه پایین تر و رمال تر از احمدی نژاد.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پانوشت:چند نفری میدونن که من قاموسم چیه و دینم چیه، و شاید تعجب کنن از رسمیت و اجریت اسلام در نوشته ام. بهشون میگم که من تئوریم راجع به اسلام دست نخورده باقی مونده و همچنان همون دیدگاه رو دارم که قبلا داشتم.
اما اسلام هرچی هم که با تئوری من جور در بیاد و نیاد، باز حس معنویت رو ایجاد میکنه و جنگیدن با اون خودش میتونه خود تحجر باشه علاوه بر اون باعث میشه زره معنویت و انسانیتی رو که به بهانه ی باور اسلامی(حالا درست یا غلط) در مردم وجود داره از بین بره و دنیای ما چیزی فرا تر از جنگل بشه.
پس من همونم که بودم اما تیغ شمشیرم رو غلاف میکنم، هیچ! تازه روی مصالحه ی ابدی رو با اسلام خواهم داشت، چون صلاح دنیای ما و خشنودی یزدان من در اینه. دین رو در روابطی خارج از خصوصی بودن، باید کنار گذاشت(این کار برای مسلمانان سخته اما یادشون میدیم).
پانوشت 2 :روی کلام پانوشت اول با چند نفری هستش که من رو در دنیای واقعی میشناسن. پس نیازی نیست کسی در مورد اون کنجکاوی کنه.

هر دم از این باغ بری میرسد.

2009-09-08T12:30:00.000-07:00

از همون اولش همچین اومدن رو مردم که انگار قبل از اون ملت فهم فضل که چه عرض کنم، اصلا آدم نبودن. سالهاست که قانون پشت قانون واسه به اصلاح، آدم شدن ملت پشت هم ردیف میشه، که خودشون هم نمیدونن که کدوم یکی از قوانین تابحال اجرا گشته و کدامین یک از این قوانین نازل شده به هدف اصلی که تربیت و تولید جوانان انقلابی و اسلامی باشد، منجر شده. بالا غیرتا خودشون هم که فول مینگرند میبینن که تمامی این برنامه ها نتیجه ی عکس داده و انصافا، به جز ترویج اعتیاد و نا امنی و تربیت ولگرد ها و همچنین شکستن و ضربه زدن به موسیقی، که به گفته ی ایشان اساساً ضد دین و رستگاری انسانه و دسیسه ی تولید فرهنگ ابتذال و رپ خوانی و الا ایها الحال آفریدن سروش لشکری ها، هیچ یک از برنامه ریزی ها به هدف ننشست که ننشست. البت از این بگذریم که ترویج چرند خوانی در موزیک(مرادمان رپ خوانیست) در کوتاه مدت تاثیر گذار است و با قطعات "گم شو برو خیلی پستی" و " نازی نازی نازنینم دلپیچه میگیرم"، اشعار و نوای ایرج جنتی عطایی ها و داریوش ها نمی میرن. علما و فضلای بزرگ و بلند مرتبه که خیلی مخلصشونم غافلن از اینکه، تمامی این ترفند ها رو قرن ها پیش از این، اسقف های کاتولیک در دوران سیاه و تحجر گرای وستا انجام داده اند و ته دیگشون باز رنسانس گرایی عمل اومد. غرض از این گفته هم این بود که ملل هرچه هم که کند پیش برن، باز دارن رو به آینده پیشروی میکنن و با این شعار های تو خالی ه ما الیم و ما بلیم هرگز به نتیجه ای نخواهیم رسید. ضاهرا بزرگواران هم که انگار ارتفاعشون از ما چند تایی بالا تره و به خدا چند متری نزدیک ترند و یا بهتره بگیم خدا به اینا چند متری نزدیک تره، به عبرت گرفتن از تاریخ اکتفا گر نیستند و یک بند دارن به ترکستان مشرف میشوند.
دردا که ما ندونستیم که کجای این ویرانه ی ایران نام، مستقله که فرهنگش بخواد مستقل باشه. البت که هرجا به ما انگ خاک بر سری سیاسی اقتصادی و حقوق بشری زدند، باز دامن گیر گذشته ها، برای حفظ آبروی فرهنگی پای حافظ و سعدی و امسال ذالک و واسه حفذآبروی سیاسی پای کوروش و خشایار رو وسطکشیدیم. حالا گور پدر اونی که گفت پشت سر مرده حرف نزن!. چه کنیم که سرمایه های ما مرده هامونن. چندیست که میفرمایند ما استقلال فرهنگی هم نداریم و تن کوروش و خشایار رو در دل بهشت میلرزونن که بعد این همه سال آبرو داری و مرکزیت جهان، آقا ظاهر بشن و بگن ما استقلال فرهنگی نداریم و ده یا الله از اول باید کتاب های رشته ی علوم انسانی رو به قلم احمدی نژاد صفتان وقت جهان اسلام،آن هم از کلاس شیعه و الاالخصوص فرمول دوازده امامی چاپ کنیم و برای مطالعه(تو حلق کنی) به دانشگاه ها بفرستیم.
بنده مانده ام ، کسانی که کباده ی علم و ادب و فضل و ادبشان طاق آسمان را خراب کرده و معرفتشان به جدا ، که به خدا طعنه زنند و از نایبان فرشتگان یزدان بر روی زمینند؛ چه سخنیست که بگویند من نگرانیم...چرا؟ چون دوملیون نفر دارند در رشته های علوم انسانی تحصیل میکنند. چرا ما خرجش رو بدیم و سکولار ها خیرش رو ببرن؟
جدا از شعار های ظاهرا ملی گرایانه و دینی گرایانه، بدانید که کار هایی که داره انجام میشه عدل، همون کار هایی هستش که در نظام شوروی لعین، با هدف ایجاد علمی دگر انجام میگرفت، که سبب عقب ماندگی کلفت آن ملت در مانده شد. البته این رو هم بدانند که واسه این تربیت ها دیگه خیلی دیر شده و این مثل سرمایه گذاریی میماند که خان جون 80 ساله ای واسه 30 سال آیندش انجام میده.
البته باز جوون های چند مودی هستند که پرچم سبزشون به حالت نیمه افراشته در اومده و دلشون واسه اس ام اس تیکه پاره کردن لک زده و همین روزاس که پشت نقاب سیاست زدگی بگن:ندا و سهراب و ترانه و ...مردن؟. جهنم. ما سیاست زده ایم و عشق است شوهر پیدا کردن و دختر بازی.(ربط نستقیم پاراگراف پایینی رو با بالاییش، خودت دریاب).

روزه دار! میدونی روزه چیه؟

2009-09-07T13:46:00.001-07:00

کلام و غرض از نوشتنم از زمانی در ذهن نامبارکم دمید که موج بحث و سخن در مورد ماه رمضان که برای مسلمانان ماهی متبارک است، در گرفت و متعاقب آن، طبق معمول 1380 و اندی سال گذشته سخن از قوانین و آیین روزه داری آمد که اگر آب از چشات بره تو دهنت و به فی خا الدانت نرسه روزت نمیشکنه ولی اگه از دماغ بره میشکنه و اگه از گوش بره میترکه و برو برو... و به شکرانه ی خدا دین داری و نیایش اکثریت مسلمین جهان(مسلمین واقعی نه) بر پایه ی قانون و تصنع بنا نهاده شده. مرادمان از تصنع این است که مثلا نمازی از ایشان متشکل است از چندین بار نشستن و پا شدن و یک سری حرکات، و تکرار مکرر آیه ها و بعضا دعا هایی که بیشتر نمازگزاران عمرا نفهمند که معنایش چه میباشد، این حرکات همش میشه نماز .اما اینطور نیست.
از اونجایی که ممکن است همچو سنک جمره سنگ بارانم کنند که آهایی مرتیکه تو رو چه به این حرف ها؛ باید عارض باشم که والله بالله ما هم مثل شما روزه میگیریم و اگر هم نخوردیم باز دیدیم و میدونیم که روزه چیه. پس مسلمین فکر نکنن که تو این دنیا تنها خودشونن که میدونن روزه چیه و به لطف خدا روزه گرفتن سالها قبل از اسلام هم بوده و مختص به دین خاصی نیست.
حالا این همه اراجیف که گفتم بهر چی بود؟. بهر اشتباهات و کج روی های مسلمانان در روزه داری و آیین اون که بعضا چنان به خودشون سخت میگیرن که شصتاد تا سوال و قانون تو ذهنشون جا میگیره و بعضا چنان سهل انگارانه روزه را مینگرن که ماه رمضانشان را تبدیل میکنند به کارنوال سیمایی و شنیداری و جشنواره ی غذا های رنگارنگ، که مطمئنم که عمرا روزه داری از این نوع بی اساس هستش.
از نظر من روزه حرکتی هستش در جهت قرب مضاعف به خدا و دست کشیدن از تمامی لذاید به خاطر تمرکز بر پرستش کامل خدا. و همچنین زندگیی در راه خدا(به شیوه مضاعف). و اینکه روزه در زمان خاصی شروع نمیشه و در زمان خاصی تمام نمیشه. روزه دار کل اون ماه یا دوره ای رو که میخواد روزه باشه رو باید روزه بمونه. اما یکی از آداب روزه که دست کشیدن از لذت دنیوی هستش که یکیش خوردن هست و انسان نمیتونه یک ماه یا چند روز رو بدونه خوراک بمونه، زمانی برای روزه ی خوراکی تعیین شده که از فلان وقت تا فلان وقت غذا نخورند.
بدانید که نخوردن بخش کوچکی از روزه هست و روزه داران، مثلا مسلمانان تا پایان رمضان به صورت کامل باید روزه باشند.
اما دوستان گلم!.شما مسلمان های گل و خوش اخلاق و کم تحملی که هرکی بگه بالا چشم قرآن ابروه سرش رو میبرید. بدانید که روزه دار نباید به هیچ لذتی دست بزنه. سریال های فستیوال مانند رمضانی، خودش روزه شکنه. به همون خدایی که می پرستید شیرینی ها و آش افتار هاتون همش روزه میشکنه.
نه به این سهل انگاری های مسلمین و نه به سخت گیری های بیخودشون که دارو خوردن رو مبطل روزه میدانند. میخوام بپرسم که دارو به چه کسی لذت میده که روزه میشکنه؟.
قنون من:
به نظر من دارو خوردن و تزریق روزه نمیشکنه، آب رو هم میشه پشت بندش خورد – استخر رفتن؟ روزه دار اصلا نباید ورزش کنه و تنها در ایام روزه داری باید به خدا فکر کنه و زندگی و پندار و کردارش در جهت خوشنودی خدا باشه. – زولبیا بامیه روزه میشکنه(به خدا میشکنه) – آهنگ گوش کردن روزه میشکنه – تلوزیون نگاه کردن روزه میشکنه- یک ماه برای روزه گرفتن ، اونم در این عصر زیاده، اما بازم خوبه- روزه دار نباید بخندد- مزه کردن غذا از سوی آشپز روزه نمیشکنه(عمرا) – روزه خواری گناه نیست چون هرکسی آزاده که هر کار دلش بخواد بکنه - قوانینی که مسلم ها میگن از سوی خدا اومده تنها تنظیم کنندس و نیازی نیست راجع به اون سخت گرفت. مثلا اینکه چیزی وارد بدن نشه برای این هست که هی ی بند نپرسن که آیا فلان غذا روزه میشکنه یا نه؟. و منظور این قانون این نیست که از گوش و حلق و بینی چیزی تو نره.
و همه ی این اصول(نه قانون) در راه خلصه* ی مضاعف هستش. و این قوانین برای افرادی از هر کدام از ادیان میتونه باشه.

*خلصه از مصدر اخلاص و به معنی اخلاص در پرستش خدا به طور فوق العاده و رسیدن به حالت بالای روحانی هستش که از میون روزه داراد امروز مسلمان شاید 10 تا شون هم به این پدیده نرسند. پس روزه شون باطله(شک نکن که باطله).

کوچ اجباری

2009-09-06T09:44:00.000-07:00

دوباره دفتر نوشته هایم را عوض کردم و به قول بروبچه های وبلاگی کوچیدم، اما اینبار بالاجبار!

عرضم به حضورتون ، بعد از منزل گزیدن کوتاهی در پرشین بلاگ که گمون میبردم ابدی باشه، نوشته هام کار خودشون رو کردن و باعث شدن که من به قلمم افتخار کنم. چرا؟...چون حسابی ماموریت خودشون رو انجام دادند و خشم یابو هارو به ستوه آوردند و باعث اتفاقی شیرین و تلخ مزاج شدند.

راستش رو بخواهید عمرا در باورم نمیگنجید که نوشته هام اونقدر سوزن داشته باشه ، که آقایون رو از تنبون آویزون کنه. آقایونی که کارشون ابتدا با توهین شروع شد و سپس به تهدید انجامید و آخر سر مستقیما از طرف سازمان مبارزه با جرایم سازمان یافته کامنتی رو دریافت کردم و... سرتون رو درد نیارم، دریافتم که اگه یک روز دیگه در پرشین بلاگ(قوی ترین سرویس وبلاگ نویسی و عشق من) بمونم و از وبلاگ نویسی در پرشین لذت ببرم. بی برو و برگرد هلفدونی جایم است!. اونم با اون مخلفات.

راستش الان اگر گنده دماغ میخوایی ایناها(طلایه دار).چون اسمم در لیست سیاهی بود که باید طلا گرفتش. فکر کن من فنچولی اسمم در کنار نویسنده های روزنامه ای باشه که دارن مخفیانه وبلاگ مینویسند!. اونم از اون نویسنده هایی که هر کدوم کتابهایی نوشتن به این کلفتی(اااااااااااااااا). اما من فنچولی در کنار اونا بودم.

اصلا میدونی؟ منم نویسندم! تاحالا 50 تا کتاب نوشتم...نه 40 تا.

سازمانی من رو تهدید کرد به گندگی یک شهر. هیئتی که چند ماه پیش به دستور نظام تشکیل شد. و تا بحال هیچکدوم از بلاگر هایی که دور و برم هستن کارشون اونقدری خوب نبوده که بنیان چنین تشکیلاتی رو بلرزونند و مستقیما ازشون پیام دریافت کنند.

لب یا لپ کلام اینکه:

-اینجا جای امنیه چون بلاگ اسپات رو نمیشه کنترل کرد.

-خواهر وبلاگی عزیزم و دیگر دوستان گلم دیگه با اون اسم منو صدا نکنن.

-از امروز اسم من طلایه داره و اگه به بلاگتون اومدم و کامنت گذاشتم نگید این یارو کیه که اینقد صمیمی شده.

-تو این خراب شده(بلاگ اسپات رو میگم نه ایران) از شکلک های یاهو،قالب های قشنگ،فونت درست و حسابی و هزار تا چیز دیگه خبری نیست و تنها مزیت امنیت بالای اونه که طلایه دارتون رو (چیکار کنم دیگه...گنده تون منم...چون من از سازمان پیام مستقیم گرفتم..فمیدی؟) دستگیر نکنن.

-تنها غم من دور شدن زود هنگام از پرشین بلاگ عزیز و حرفه ای-ه...همین. و غم دیگه حذف کردن وبلاگ های قبلیم هست. با تمام خاطرات و اینا...

-اسم من "طلایه دار" هستش و روزگاری دوباره آن اسم بزرگ را(اسم وبلاگ های قبلیم) در جایی فراتر از یک وبلاگ و یک سایت و معروف تر از یک رسانه روی نشریه ای که آرزوش رو دارم و شاید سالها بعد بتونم بهش برسم میذارم.

-طلایه دار به گروهی میگفتند که پیشاپیش سپاه حرکت میکرد. و به عبارتی پیش مرگ.

-لینکم رو اصلاح کنید و نام طلایه دار رو روش بذارید.

- قالب وبلاگم هم زشته ،میدونم ولی همینه که هست. به قول نانی:" میخوایی بخواه نمیخوایم باید بخوایی" .

.:قربون هیکل کافه ای تون برم:.